Lífið er draumur, láttu hann verða að veruleika

Númer 302

2007-12-20T15:44:00.000-08:00

Nýtt blogg á www.123.is/valborgrut ;)

Annars gaman að segja frá því að þann 17. desember var akkurat ár síðan ég kom frá Danmörku. Og frá því að ég fór þangað, 4. september í fyrra hef ég skrifað hér 301 færslu. Ótrúlega er tíminn fljótur að líða.

Knús á ykkur öll

Valborg Rut.

Atorkusamir vinnudagar

2007-12-17T14:42:00.001-08:00

Ég hef brjálað að gera. Jólastressinu get ég lítið kennt um en vitanlega er margt sem þarf að gera og klára áður en jólin koma. Ég biðst hér með afsökunur á jólapökkum sem gætu skilað sér til útlanda í janúar. Ja eða kortum sem eru ekki enn komin í póst og enn á eftir að skrifa á nokkur. Jólagjafirnar eru þó allar komnar nema ein. Þó á eftir að pakka inn og senda eina á annan landshluta. Ég á líka eftir að vera sýnileg á heimili mínu þar sem ég gegni því hlutverki að vera bæði dóttir og systir. Dóttirin sem lagar til, þrífur og hjálpar til við bakstur. Systirin sem gerir eitthvað skemmtilegt sem bræður hafa áhuga á að gera. Auk þessa gerði ég mér lítið fyrir og tók að mér tiltekt og þrif á einu heimili fyrir jólin. Dágóður tími fer í það, hver einasti elshússskápur og stofuhlutur, allt frá geisladiskum til flottra listaverka og húsgagna hefur frískað uppá útlit sitt. Verkið mun sennilega klárast á miðvikudag. Skemmtilegt verkefni en tíminn er naumur. Stressið er nánast ósjáanlegt þó auðvitað langi mig að koma öllu í verk og hlutunum frá sem fyrst.

Einhvernveginn fann ég þó tíma til að dunda mér í netheimum í nokkrar mínótur í gær. Prófaði mig áfram á 123.is og fann þar til eins og eitt einkasvæði til viðbótar. Held mig þó hér enn sem komið er en endilega tékkið á www.123.is/valborgrut og segið skoðun ykkar á málinu. Þar er mjög einfallt kommentakerfi svo allir ættu að geta skilið eftir sig spor öðru hvoru ;)

En nú mun ég loka augunum svo ég geispi kannski ögn minna í vinnunni á morgun en ég gerði í dag. Ég vildi að ég gæti slept því að sofa þegar ég hef svona mikið að gera. En það gengur víst ekki.

Farið ykkur ekki að voða í undirbúningi jólanna....

Valborg Rut.

Hvað sem verður, hvað sem er, hvernig svo sem lífið er.

2007-12-14T14:44:00.000-08:00

Í herberginu loga kertaljós, úti er rigning. Rokið berst á glugganum og vatnsdroparnir búa til polla á ísilögðum götunum. Inni hljóma vel valin jólalög, skrifað er á jólakortin og jólapakkar líta dagsins ljós. Skápar fullir af leyndarmálum jólanna og spenningur er í loftinu. Jólasnjórinn er horfinn á braut og óvíst hvort hann láti sjá sig aftur fljótlega. Kannski missir hann af jólunum. Rigningin lætur á sér bera og virðist hafa tekið völdin. Allskyns jólasveinar og aðrir litlir jólahlutir prýða heimilið. Jólaljósin gera daga okkar bjartari í skammdeginu, lýsa upp lífið og tilveruna.

Á jólunum er meira en aðfangadagur. Dagurinn sem við kveðjum gamla árið og bjóðum það nýja velkomið. Það gamla verður fortíð, það nýja nútíð og framtíð. Sum ár viljum við helst ekki kveðja. Kveðjum það með trega og vitum ekki alveg hvort við eigum að fagna nýju ári eða lýta á það tortryggnum augum. Tilfinningarnar togast á hver við aðra og við reynum að sjá fyrir okkur hvað nýja árið mun bera með sér. Fyrst hugsa ég um aðal jóladagana. Þar á eftir hugsa ég um nýja árið. Áramótin hafa aldrei verið í sérstöku uppáhaldi hjá mér. En ég sætti mig við það sem ég get ekki breytt. Nýtt ár kemur hvort sem við erum tilbúin til þess að taka á móti því eða ekki. En ég tek á móti nýja árinu. Bjartsýn og vona bara það besta. Svo skrítið sem það er, mér finnst þetta ár bara ný byrjað. Það er svo stutt síðan ég hélt til Noregs. Svo stutt síðan rigningar sumarið mikla varð til í huga mínum. Svo stutt síðan ég kom heim. Og allt í einu er aftur að koma nýtt ár.

Bestu kveðjur til ykkar allra....

Valborg Rut.

Brjálæði samfélagssins

2007-12-12T14:41:00.000-08:00

Fólk hleypur um, gengur hratt og hringsnýst í kringum sjálft sig. Margir hverjir að tapa sér í jólaundirnbúning og farnir að halda að þeir séu að missa af jólunum. Fólk með allskyns kaupæði æðir á milli búða, kaupandi fullar innkaupakörfur að mat og öðru sem það telur sig þarfnast. Í brjálæðinu sér maður fólk út undan sér og hugsar: vá eru þau að missa sig, þurfa þau virkilega allt þetta drasl og aukahluti? En svona er þetta. Við þurfum helst að kaupa allt, og ef það er á tilboði þurfum við örugglega aðeins meira. Allt frá litlum jólasveini eða matvöru til húsgagna og bíla.

Talandi um bíla. Finnst ykkur normalt að gefa bíl í jólagjöf? Bílasölur auglýsa hið ítrasta: Gefðu bíl í jólagjöf! Eða: Bílarnir okkar eru með rauðri jólaslaufu! Hversu rík sem ég væri, ég myndi ekki gefa bíl í jólagjöf. Auðvitað hefði ég sjálf ekkert á móti glænýjum bíl. En þetta er bara svo yfirdrifið. Þetta eru jólin. Þau snúast ekki um að þrífa sem mest, eyða sem mestum peningum, kaupa sem mest eða baka sem flestar sortir, hvað þá að kaupa risastórar og rándýrar gjafir.

Í gær langaði mig bara að henda þessum jólum í ruslið. Hætta við þetta allt saman og halda áfram hversdagslegu lífi. Ég verð þreytt og pirruð þegar ég horfi á allt þetta fólk hlaupandi í stresskasti um allt. Skil ekki þessa biluðu peningaeyðslu og allt þetta yfirdrifna umstang. Svo eru margir hverjir lengi að borga allar skuldir desembermánaðar. Höfum við efni á jólunum?

Í dag er ég hins vegar til í að halda uppá jólin. Ég þarf bara að gleyma þessu fólki sem er að tapa sér. Lifa í mínum eigin heimi og fara að eftir mínu höfði. Kannski þyki ég eitthvað á eftir, en engar áhyggjur. Ég vinn nú bara allan daginn og nenni enganvegin að drífa mig í búðir á meðal brjálaðs fólks strax eftir vinnu. En þetta hefst allt á endanum. Jólagjafirnar komast á rétta staði, jólakortin verða tilbúin fljótlega. Gerði jólakortin um helgina og hef lokið að skrifa á nokkur. Ég gef mér tíma til þess að liggja í leti, kveikja á kertum og vera til. Jólin eru ekki á morgun. Auk þess verða jólin ekki svo góð ef við verðum útkeyrð þegar klukkan loksins slær sex á aðfangadag. Hver hefur ekki heyrt um konuna sem sofnaði ofan í súpudiskinn?

Hægið á, lýtið í kringum ykkur, stoppið smá stund og gefið ykkur tíma til þess að anda. Jólin koma þrátt fyrir allt.

Í þungum þönkum,

Valborg Rut.

Elsku besta hillan mín!

2007-12-08T16:04:00.000-08:00

Dekur hillan mín er tilbúin, loksins.

Hvað í ósköpunum er ég búin að vera margar vikur að þessu?

Margar mínóturnar sem ég sat of horfði á hilluna, hreifði eins og tvo steina en óskaði þess svo að þetta gæti gerst af sjálfum sér.

Í dag var ég líka við það að taka þetta allt úr og setja bækur í staðinn.

En þolinmæðin hefur verið æfð og ætti ég að fá þolinmæðisverðlaun fyrir þetta verkefni.

En..... í kvöld kláraðist hillan mín og verð ég að segja að ég er mjög ánægð með útkommuna.

Hér koma nokkrar myndir af meistaraverkinu.... :-)

Knús á ykkur öll.....

Valborg Rut

Harkaðu af þér

2007-12-07T09:07:00.000-08:00

Sit hér í Hólmasólarbol og íþróttabuxum. Frekar skítug eftir daginn, litlir puttar hjálpuðu til við lúkk dagsins. Snjórinn hylur jörðina og allt er svo endalaust fallegt. Litlir fætur örkuðu um í snjónum með rauða nebba og þeir þrjóskustu með kalda fingur sökum vetlingaleysis. Snjórinn hangir á trjánum, svo hreinn og fínn. Horfði löngurnaraugum út í veturinn og nýfallinn snjóinn þar sem ég sat og kubbaði á gólfinu. Mikið langaði mig út að labba. Hugurinn leitaði uppí Fálkafell. Ófá skiptin sem ég hef arkað þangað en orðin einhver ár síðan. Gamla húsið með öllu gömlu hlutunum. Gaseldavélin og þunnu brúnu dýnurnar á svefnloftinu. Kamarinn sem ég hef aldrei þorað inná, og vatnsbrunnurinn þar sem klakinn gat orðið svo þykkur á veturnar. Í dag er hins vegar húsið lokað þar sem alltaf þurfa einhverjir að hafa vondar hendur. En fyrir utan er allt við það sama. Útsýnið yfir bæjinn og náttúra fjallsins. Stundum finnst mér eins og ég hafi verið skáti. Í skátana fór ég nú samt aldrei. En líklega fékk ég hlut af skátablóði móðurfjölskyldunnar þó ég hafi alltaf neita að taka mér þetta fyrir hendur.

Leið mín liggur fljótlega í sturtuna þar sem ég mun standa þangað til sandur, hor og annað tilfallandi verður horfið á braut. Eflaust mun ég standa við fataskápinn nokkra stund í leit að hæfandi fötum. Ég er ekki mikið fyrir slíkar samkomur, en ætla þó að harka af mér að fara með samstarfsfólki mínu á jólahlaðborð. Borða smá og halda svo heim. Ég kann nú lítið að dansa, held að ég sýni lítið af danshæfileikum við undirleik hljómsveitarinnar. Hvað fötin varðar, sama hversu fullur skápurinn er virðist alltaf vanta eitthvað. En svoleiðis er það líklega á fleiri stöðum. Geri mitt besta, set upp sparibrosið þar sem ég sit settleg og fín með einfaldan/einhæfan matardisk.

Plön helgarinnar eru mörg, margt sem þarf að gera, margt sem þarf að klára. Í fyrramálið set ég í fimmta gír og verð ofvirk í smá tíma.

Valborg Rut.

Jólalagapistill

2007-12-04T14:32:00.000-08:00

Hvers vegna í ósköpunum eru til svona mörg skrítin jólalög?

Í vinnunni í dag vorum við að syngja um Adam sem átti synina sjö. Ég söng eins og ekkert væri, hann sá þig, hann sá þig.... þangað til ég sprakk úr hlátri og fattaði í fyrsta skipti að ég syng lagið kolvitlaust. Adam sá þig ekki, heldur var hann að sá í akurinn sinn. Já ég var ljóska dagsins sem fólkið hló af. Hvernig átti ég að vita að þessi Adam ætti einhvern akur? Ekki kemur það fram í laginu, sáði og klappaði saman lófunum, er samhengi í því? Ja eins líklegt gæti verið að hann hafi séð þig!

Eða um gamla manninn sem gekk yfir sjó og land og var spurður hvar hann ætti heima. Á hlælandi, hopplandi, klapplandi, grátlandi..... hvað í ósköpunum bendir til þess að þetta sé jólalag? Ekkert.

Eða aumingja kannan sem stóð uppá stólnum.

Göngum við í kringum einiberjarunn, þvoum þvot, hengjum upp, staujum, brjótum saman og göngum frá, eða hvað það nú var. Og jólatengingin í þessu er? Einiberjarunninn? Eða tengist það sérstaklega jólunum að þvo þvott og teigja?

Nú skal segja.... stelpurnar vagga brúðu, amma prjónar, strákar sparka í bolta, afi tekur í nefið..... hafiði pælt í kynjaskiptingunni? Af hverju er afi ekki að prjóna, stelpan að sparka bolta, strákurinn að vagga brúðunni og amma að taka í nefið? Og jólaboðskapurinn er hvar?

Eða Gunna sem var í nýju skónum, mamman að elda matinn og pabbinn hlaupandi um allt hús í leit að flibbahnappinum með kattargreyjið á hælunum, órótt í jólastressinu.

Kofinn í skóginum, og svo kom héraskinnið sem vildi komast inn því veiðimaðurinn var fast á eftir með byssuna sína og ætlaði að skjóta hann! Er það fallegt? En sem betur fer komst hérinn nú inn í húsið að lokum til góðhjartaða vinarinns.

Það er svo margt skrítið. Og þessi jólalög mun ég aldrei skilja. Veit ekki hvernig ég á að geta sungið þetta í vinnunni á hverjum degi til jóla. Ef það er ekki aðeins of mikið af því góða. En jú, þetta eru lögin sem landsmenn hafa sungið í tugi ára, ágæt, en gætu vafalaust verið betri.

Kveð úr þungum jólalagaþönkum....

Valborg Rut

Gleðilega aðvenntu :)

2007-12-02T13:28:00.000-08:00

Við kveikjum einu kerti á,

Hans koma nálgast fer,

sem fyrstu jól í jötu lá

og jesúbarnið er.

Þennan söng er ég búin að syngja sex sinnum í dag. Dagurinn er sérstakur, fyrsti dagur aðventunnar. Ég söng þetta fyrst í messu í Akureyrarkirkju í morgun. Því næst söng ég þetta á kaffihúsasamveru kfum&k þar sem krakkarnir í deildarstarfinu settu mikinn svip á dagskránna. Aðventukvöldið í Akureyrarkirkju tók að lokum við og þar var þetta sungið tvisvar eins og í hin skiptin. Dagur tileinkaður aðventunni og upphafi jólaundirbúnins, auk góðvilja og heimsóknar. Auk þess söng ég Bjart er yfir Betlehem tvisvar sinnum. En jafnvel þó ég hafi sungið oft það sama finnst mér það alltaf skemmtilegt. Aðventan og jólin eru ekki á hverjum degi.

Snjórinn heldur áfram að falla til jarðar og göturnar fyllast af snjó. Glaðlyndir krakkar liggja í snjónum, búa til snjóengla. Aðrir gera snjókalla í öllum stærðum og gerðum. Börn sitja á snjóþotum, renna niður brekkur eða njóta þess að láta draga sig eftir gangstéttum bæjarins. Einstaka stelpukjáni er enn með bert á milli, þunnur bolurinn alltof stuttur. Flestir hafa þó tekið fram utanyfirflíkur og vettlingar eru í hávegum hafðir.

Í laginu er talað um kerti og spil. Hér eru logandi kertaljós auk litla bróður sem bíður þess að ég spili við sig.

Lifið í gleðinni....

Valborg Rut

Jólagleði

2007-12-01T11:14:00.001-08:00

Það er svo jólalegt. Fullt af nýjum snjó og hvert snjókornið af öðru svífur til jarðar. Að heyra stelpurnar syngja jólalög niðrá torgi áðan þar sem var verið að kveikja á jólatrénu gerði snjóinn enn betri. Var reyndar ekki sátt við hljóðkerfið þarna, fannst það alveg glatað. Og þessi maður sem talaði þarna var skelfingin ein. En jólin nálgast og aðventan byrjar á morgun. Það er ljúf tilhugsun. Kannski er ég svolítið jólabarn. En þó ekki það jólabarn sem hendist um allt og er búin að öllu löngu fyrir jól eða ofskreyti allt í kringum mig með alls kyns glingri. En mér finnst gaman að dunda mér á aðventunni við að skrifa á jólakortin, baka og finna smákökulyktina fylla húsið. Að finna allt fallega jóladótið mitt og koma því vandlega fyrir hér og þar. Við erum öll svolítið betri um jólin en á öðrum árstímum. Við mýkjumst og hugur okkar hugsar meira til þeirra sem eiga erfitt eða skortir eitthvað. Við komum öll aðeins betur fram við aðra og mörg hver brosum við í jólasnjónum. Hjartað okkar finnur frið og við gefum eflaust meira af okkur en aðra mánuði.

En við megum ekki gleyma því að á meðan við gleðjumst svo mikið eru líka margir sem eiga erfitt um jólin. Hræðast þessa miklu peningaeyðslu landsmanna og geta ekki leyft sér að kaupa góðan jólamat, ný föt eða heimsins bestu jólagjafir. En öll eigum við það sameiginlegt að halda jólin af sömu ástæðu. Frami fyrir Guði erum við öll jöfn. Þeir sem eiga mikið, þeir sem eiga ekkert.

Ég held áfram að drekka í mig kærleik aðventunnar, njóta hennar í nýföllnum snjónum, hlusta á fagra tóna með fallegum textum, og æfa mig í því að vera aðeins betri manneskja en aðra mánuði.

Ég held áfram að sækja menningarlega viðburði og ætla að halda á tónleika með Hymnodiu.

Bestu kveðjur um víða veröld...

Valborg Rut

Hvað skiptir mestu máli?

2007-11-29T13:26:00.000-08:00

Dag einn var sérfræðingur í tímaskipulagningu að tala fyrir framan hóp viðskiptafræðinema. Til að koma merkingunni almennilega til skila notaði hann sýnikennslu sem nemendurnir gleyma aldrei. Þar sem hann stóð fyrir framan þennan hóp af metnaðarfullu fólki sagði hann: ,,Jæja, þá skulum við hafa próf." Hann tók upp 5 lítra krukku með stóru víðu opi og setti hana á borðið fyrir framan sig. Svo tók hann um það bil 10 hnefastóra steina og varfærnislega kom hann þeim fyrir í krukkunni, einum af öðrum. Þegar krukkan var full og ekki hægt að koma fleiri steinum í hana spurði hann: "Er krukkan full?" Allir í bekknum svöruðu já. "Jæja" sagði hann. Hann teygði sig undir borðið og tók upp fötu með möl. Því næst sturtaði hann smá möl í krukkuna og hristi hana um leið, sem orsakaði það að mölin komst niður í holrúmin á milli stóru steinanna. Svo spurði hann hópinn aftur: "Er krukkan full?" Í þetta sinn grunaði nemana hvað hann var að fara. "Sennilega ekki" svaraði einn þeirra. "Gott!" svaraði sérfræðingurinn. Hann teygði sig undir borðið og tók upp fötu af sandi. Hann hellti úr henni í krukkuna og sandurinn rann í öll holrýmin sem eftir voru milli malarinnar og stóru steinanna. Enn spurði hann: "Er krukkan full?" "Nei!" æptu nemendurnir. Aftur svaraði hann. "Gott!" Hann tók því næst könnu af vatni og hellti í krukkuna þar til hún var alveg full. Svo leit hann á bekkinn og spurði. "Hver er tilgangur þessarar sýnikennslu?" Einn uppveðraður nemandinn rétti upp höndina og sagði: "Tilgangurinn er að sýna að það er sama hversu full dagskráin hjá þér er. Ef þú virkilega reynir geturðu alltaf bætt fleiri hlutum við!" "Nei" svaraði sérfræðingurinn. "Það er ekki það sem þetta snýst um. Sannleikurinn sem þetta dæmi kennir okkur er þessi: Ef þú setur ekki stóru steinana í fyrst, þá kemurðu þeim aldrei fyrir." Hverjir eru stóru steinarnir í þínu lífi? Börnin þín? Fólkið sem þú elskar? Menntun þín? Draumarnir þínir? Verðugt málefni? Að kenna eða leiðbeina öðrum? Gera það sem þér þykir skemmtilegt? Tími fyrir sjálfa(n) þig? Heilsa þín? Maki þinn? Mundu að setja STÓRU STEINANA í fyrst eða þú munt aldrei koma þeim fyrir. Ef þú veltir þér upp úr litlu hlutunum (mölin, sandurinn, vatnið) fyllirðu líf þitt með litlum hlutum sem skipta í raun ekki máli og þú munt aldrei hafa þann tíma sem þú þarft til að eyða í stóru mikilvægu hlutina í þínu lífi (stóru steinarnir). Sem sagt, í kvöld eða í fyrramálið þegar þú hugsar um þessa stuttu sögu, spurðu sjálfa(n) þig þá þessarar spurningar: "Hverjir eru stóru steinarnir í mínu lífi?" Settu þá svo fyrst í krukkuna!

Ræktaðu græna tréð í hjarta þér handa söngfuglinum

2007-11-28T12:57:00.001-08:00

Heimilisfaðirinn stóð fyrir framan ísskápinn. Segir: ég finn ekki kartöflurnar. Húsmóðirin segir með hneikslunartón: þú ert búinn að búa með mér í tuttugu ár og ættir að vita hvar í ísskápnum kartöflunar eru geymdar! Ég er líka búin að búa með móður minni í 20 ár. Ég veit að kartöflurnar eru geymdar neðst hægra meginn. Kartöflur, karteflur, kartebblur, rosalega er þetta skrítið orð.

Það er auglýsing í sjónvarpsdagskránni sem ég get öskrað yfir þegar hún mæti mér. Einn fjórði af blaðsíðu og fyrirsögnin alltaf falin í kílóafjölda. Og í dag stendur: Núna eru 51 kíló farin!!! Fyrir mér kemur þetta frekar óheilbrigt út. Ég veit vel að sumir einfaldlega þurfa að grenna sig til að geta lifað heilbrigðara lífi. Því við vitum jú öll að það er til meðalvegur. Ekki of grannur en ekki of feitur. En ég veit líka að það getur ekki verið mjög hollt að grennast svona hratt um svo mörg kíló. Því í hverri viku í nokkurn tíma hefur staðið þarna ný tala. Við höfum ekki séð manneskjuna sem er að missa þetta allt. Vitum ekki hvort það er kona eða karl. Hún gæti verið komin langt undir kjörþyngd. Hún gæti verið enn í yfirþyngd. Mér finnst þetta slæm auglýsing. Finnst hún hafa röng áhrif og gefa slæm skilaboð út í samfélagið. En ég veit vel að það eru ekki allir á sömu skoðun og ég, öllum er frjálst að hafa sína skoðun og sitt álit. Vafalaust er til fólk sem finnst slíkar auglýsingar frábærar.

Þið eruð eins og þið eigið að vera. Og þannig eruð þið lang best.

Valborg Rut.

Reykjavík - Akureyri

2007-11-26T14:32:00.000-08:00

Ég hljóp út í flugvélina rétt áður en dyrunum var skellt aftur. Yfir mig ánægð með að það hafi verið laust sæti handa mér. En ánægjan hvarf á braut þegar byrjað var á því að vara við ókyrrð í loftinu. Ég var farin að halda að flugvélin myndi hrapa þar sem ég hentist til í sætinu með magann uppí heila. Hugsaði að kannski hefði ég bara átt að bíða eftir mömmu og pabba og keyra með þeim. En tók gleði mína á ný þegar Helga renndi við á flugvelli borgarinnar. Búðir og labb á laugavegi og skólavörðustíg í æðislegu veðri þó kalt hafi verið. Ítalskur ís í íscafé, smáralindin og kaffihús þangað til fólkið mitt renndi í borgina á Landrovernum. Ójá, eftir 11 vikur á verkstæði og langa bið eftir varahlutum sem ýmist reyndust gallaðir eða án festinga komst þetta loksins saman. Ánægjan hefur tekið völdin.

Föstudagur, laugardagur, búðir, kaupa, kaupa meira, máta, máta meira, veskið léttist, pokarnir fylltu öll gólf íbúðarinnar í vesturbænum, landroverinn hlaðinn uppí loft á leið heim á sunnudaginn. Takk Helga fyrir skemmtilegan fimmtudag og föstudagskvöldið. Takk Abba fyrir æðislegan ísrúnt og spjall á laugardagskvöldið. Verðum að taka ferð á bláu þegar þú kemur norður um jólin. Ef eki sjáumst við vafalaust í kirkjunni okkar góðu. Og takk allir hinir fyrir góðar búðaferðir, endalaust labb á milli staða og svokallaða jólasveinaferð í borgina.

Jólin geta alveg komið. Er næstum búin að öllu. Ja nema náttúrlega að kaupa allar jólagjafirnar, pakka þeim inn, búa til jólakortin og skrifa á þau. Já ókey. Jólin mega kannski ekki koma alveg strax. Ég þyki vera að verða ögn sein að hlutunum. Mamma fyllist af stressi þegar ég nefni í rólegheitum mínum að ég eigi nú enn eftir að kaupa í jólakortin. Ég dró Helgu nú samt með mér í Föndru í borginni þar sem ég var viss um að finna eitthvað sniðugt. Nóg var að hugmyndum en svo varð nú að þrátt fyrir allar hugmyndirnar og klukkutíma viðveru í föndurbúð gekk ég út með ekki neitt. Tíminn líður, dagarnir, klukkutímarnir og mínóturnar þjóta hjá alltof hratt. En jólin koma. Jafnvel þó ég myndi steingleyma að ég ætti eftir að skrifa á jólakortin eða kaupa jólagjafirnar. En engar áhyggjur. Eins og sannur íslendingur segi ég bara; þetta reddast!

Nú ligg ég í hreina rúminu mínu í hreina herberginu og ætla mér að leggja aftur þreytt augun.

Góða nótt besta fólk...

Valborg Rut.

Höfuðborgin á næsta leiti

2007-11-21T15:01:00.000-08:00

Á morgun held ég til höfuðborgarinnar. Ekki veit ég klukkan hvað eða hvernig en það finn ég út á morgun. Í Reykjavík mun ég leika við Helgu og eyða tíma með fjölskyldunni minni. Arka í fáeinar búðir og hver veit nema veskið léttist.

Nú ligg ég uppí rúmi og horfi með öðru auganu á Herra Ísland. Verð nú að segja að ekki veit ég hvaða erindi rúmur helmingur þessara ágætis drengja voru að leggja leið sína í þessa keppni. En víst er gott að það hafa ekki allir sömu skoðun. Eflaust eru þeir allir fallegir að innan en það er víst útlitið sem á að grípa í þessu tilfelli. Svo álit mitt er ábyggilega annað en þeirra sem þekkja þá. Því ef þér líkar vel við einhvern, verður hann ósjálfrátt fallegur í þínum augum. En ég get aðeins byggt á sýn á bak við sjónvarpsskjá. Líklega er aldrei fallegasta fólkið í landinu sem tekur þátt í keppnum af þessu tagi. Alveg myndarlegt, en ekki helmingurinn af því útlitslega fallega fólki sem til er myndi láta sér detta í hug að keppa í fegurð.

Var niðrí vinnu til tíu í kvöld. Hefbundinn vinnudagur en að því loknu tók við einingarfundur, því næst starfsmannafundur og að lokum foreldrafundur. Magga Pála var mætt á svæðið og hélt manni algjörlega við efnið. Snillingur þessi kona. Alltaf gaman að hlusta á hana. Kemur með skemmtilegar lýsingar og frásagnir og hefur svo lifandi frásagnarmáta. Fínustu fundir þó vitanlega væri löngun heim og í rúmið síðustu mínóturnar.

Reykjavík á morgun, Akureyri á sunnudag.....

Njótið þess að vera til, nýtið samverustundirnar sem lífið gefur, látið stress samfélagssins sem vind um eyrun þjóta.

Valborg Rut.

Hólavatnsferð

2007-11-18T12:57:00.000-08:00

Vont veður. Eigum við að fara? Eða að gefast upp fyrir veðurguðinum og hætta við ferðalagið? Nei ég er nú þrjóskari en það. Á Hólavatn var haldið í leiðindar veðri. Eyjafjörðurinn stóð þó fyrir sínu og í botni fjarðarinns vottaði ekki fyrir illviðri bæjarins. Sveitin tók á móti okkur köld en falleg. Vatnið frosið en inni var nokkuð hlýtt. Hressar stelpur töluðu hver í kapp við aðra, sungu og léku. Hef sjaldan séð jafn skemmtilegan hóp stelpna sem nær jafn vel saman komnar hver úr sinni áttinni. Góð samheldni og liðsheild fannst mér áberandi. Allar svo ólíkar en allar svo frábærar. Ferðin gekk mjög vel og held að allir hafi skemmt sér vel. Vonandi allir bætt einhverju góðu í minningarbankann.

Eftir komu í menningu bæjarins var farið í kaffi til ömmu. Alltaf gaman að hitta fólkið sem er manni mest en maður eyðir kannski þegar upp er staðið of lítlum tíma með. Fór svo í sunnuhlíðina þar sem var skúrað og skrúbbað. Óhreinindi sem safnast hafa upp í leti minni sem þrifnaðardama og vegna heilsuleysis. En get nú hætt að hafa þetta á samviskunni þangað til það verður skítugt næst. Kom svo loksins heim, flakka um netheima en mun bráðlega laga neglurnar mínar fyrir komandi daga.

Án þess að vita hvert ég stefni, á hvað eða hvernig, þá stefni ég hátt.

Lifið sátt við allt og alla....

Valborg Rut

Dagur íslenskrar tungu

2007-11-16T15:45:00.000-08:00

Dagur íslenskrar tungu er í dag. Bróðir minn sem talar hvað mestar enskar slettur á heimilinu kom með það stimplað í hausinn heim úr skólanum í dag að það mætti bara tala íslensku í dag. Í kvöld var því talað um að það væru svínaborgarar í matinn í stað hamborgara. Hef nú aldrei heyrt þetta orð áður en ákvað að tjá mig ekki um málið. Fékk mér bara brauð og velt mér ekki uppúr þessum svínasetningum. Sletturnar gleymdust reyndar fljótt og voru mættar þegar tölvuveröldin tók við. Jónas Hallgrímsson hefði orðið 200 ára í dag. Ótrúlegt að enn sé verið að kenna um þennan löngu dauða kall. Og ekki lifði hann nú heilbrigðu lífi. Var það ekki hann sem datt niður stiga heima hjá sér blindfullur? Eða var það Davíð Stefánsson?

Fór annars í vinnu í dag í fyrsta skipti í vikunni. Eftir að hafa legið í veikindum síðan á laugardag. Hafði ekki tíma í þetta vesen lengur svo ég dreif mig í vinnu. Hefði nú kannski betur látið það ógert en harkaði daginn af mér sökum mikillar fjarveru starfsfólks. Kom svo heim næstum glær í gegn. En fór þá niðrí Listfléttu og náði í kertastjakann sem ég hef beðið eftir síðan í byrjun september. Svo nú á ég tvo stóra leirkertastjaka í mismunandi hæð á kommóðunni minni :) Ætlaði svo í Bónus í mikla verslunarferð fyrir ferðalag á morgun. En frestaði því til morguns sökum heilsuleysis.

Á morgun held ég á Hólavatn með 11 stelpur úr KFUK í farteskinu ásamt þremur góðum leiðtogum. Hlakka til. Vona að veðrið verði betra en búið er að spá. En við búum á Íslandi og erum viðbúin öllu. Vona að heilsan mín fari líka að koma til og verði komin í lag þegar ég vakna í fyrramálið.

Í næstu viku verður farin fjölskylduferð til Reykjavíkur. Vá hvað ég hlakka til. Kvíði mest fyrir að það verði ekki til nóg og mikið af fötum handa mér. Enda er ég sérviskupúku og passa alls ekki í hvað sem er þó fólk virðist stundum halda að svo sé. Og ef ég finn ekki hin fullkomnu jólaföt tapa ég mér alveg. Þoli ekki vandæðafatajól. Hvað þá fataleit á þorláksmessu. Svo ég stefni að því að finna eitthvað, bæði hversdags og fínt, ef ekki þá kaupi ég efni og skelli saman einhverju voða fínu ;) Langar líka í nýju risastóru dótabúðirnar. Og dýrabúðina sem er stærst á norðurlöndunum. Og í nýju húsgagnabúðina. Vá, hef ég tíma í þetta allt?

Hér eru allir löngu sofnaðir nema faðirinn sem er á næturvakt. Eflaust ætti ég því að fara að dæmi hinna og svífa inní draumaheima.

Góða nótt elsku besta fólk....

Valborg Rut.

Bókatíðindi

2007-11-14T04:20:00.000-08:00

Bókatíðindi 2007 voru að detta í hús. Blað sem maður skoðar á hverju ári. Kynnir sér bækur sem í boði eru því jólin eru tími nýrra bóka. Ég fletti blaðsíðunum hverri á eftir annarri. Byrjaði aftanfrá. Ég skoða líka öll dagblöð í öfugri röð líka. En séð og heyrt skoða ég yfirleitt frá byrjun en ekki frá endanum. Flókið mál til útskýringar en hugsunarlaust í veruleikanum.

Eftir að hafa lesið mér til um nokkrar bækur sem vöktu athygli mína hugsaði ég til baka. Voru þetta ekki aðalega handbækur fyrir lífið sjálft? Sjálshjálparbækur og ævisögur úr heimum góðs og ills, þeirra sem áttu erfitt en gengur núna lífið vel? Mestmegnis voru bækurnar á þessa leið. Og ein uppskriftabók. Matarkynns, ekki uppskrift af góðu lífi.

Listin að stjórna eigin lífi - um sjálsfstjórn í verki og tilfinningagreind.
Litagleði fyrir heimilið - litir og gleði, innanhússhönnun.
Kjúklingaréttir - 256 blaðsíður um matreiðslu kjúklinga.
Aldrei aftur meðvirkni - alltaf gaman að vita meira um skugga umhverfisins.
Postulín - bók eftir Ölmu og Freyju, að lifa með fötlun.
Hvítt á svörtu - barn með heilahrörnun, sjálfsbjargarviðleitni fólks.
Hjartað sem slær í brjósti mér er ekki mitt - um stelpu sem fékk nýtt hjarta, endurminning.
Enginn má sjá mig gráta - frásögn Arons Pálma úr barnafangelsi í Texas.
Þú ert það sem þú hugsar - alltaf gaman að vita meira.
Draumalandið - þekkt bók eftir Andra Snæ, sjálfshjálparbók handa hræddri þjóð.
Tvíburarnir - skáldsaga.
Súkkulaði - skáldsaga, nafnið greip mig um leið!!! Súkkulaðiverslun opnuð á móti kirkju.
Á ég að gæta systur minnar - skáldsaga.
Vetrarborgin - sennilega enn eitt snilldarverk Arnalds Indiða.

Líklega tóku allir eftir því að þarna var engin bók með galdrastráknum Harry eða öðrum fljúgandi furðuverum. Kannski því ég heillast ekki sérstaklega af því sem maður getur á engan hátt nýtt sér. Er meira í því sem getur gerst á jörðinni eða því sem maður getur tengt manni sjálfum. En allir hafa sinn stíl og sín áhugamál. Það er gott að við erum ekki öll eins.

Á meðan ég skrifaði þetta blogg borðaði ég tæplega hálfan líter af ís. Pínulitla rándýra ísboxið sem ég fjárfesti í á leið minni um Hagkaup um daginn. Ekta ítalskur súkkulaði ís. Gott til hátíðarbrigða. Slíkt dýrmeti kaupir maður ekki á hverjum degi.

Heilsan lætur bíða eftir sér. Er enn heima, fimmti dagurinn án krafts og útiveru. Get vonandi látið sjá mig í vinnu á morgun.

Gangið hægt um gleðinnar dyr og munið að jólin koma þó stressið sjáist ekki.....

Bestustu kveðjur um víða veröld....

Valborg Rut

Sandblásnar filmur

2007-11-13T09:26:00.000-08:00

Á þeim tíma sem húsið okkar var byggt var í tísku að hafa gulbrúna glugga við loftið í herbergjum sem átti að þjóna þeim tilgangi að lýsa upp ganginn frammi. Þar eru engir gluggar því herbergin eru við útveggina en gangurinn/holið er í miðjunni. Málið er hinsvegar að í gegnum svona gler kemst birtan ekki. Veit þar af leiðandi ekki alveg hver tilgangur verksins var. Lengi hefur þessi svokallaði gluggi pirrað mig svolítið. Einfaldlega því hann gæti verið öðruvísi útlits útfrá heimasætunni í prinsessuherberginu. Ég held reyndar að fólk sé ekkert að pæla í þessu og fæstir þeir sem velta þessu eitthvað fyrir sér. Ég hef þó vitanlega gert það og gert nokkrar tilraunirnar til þess að þola gluggann betur. Til dæmis hafa verið í honum pappírshjörtu í mismunandi stærðum og mismunandi röðuð. Hef velt því fyrir mér að reyna að festa þarna þurrkaðar rósir eða fá mér eitthvað prinsessuefni og setja þarna til skrauts í einhverri útfærslu. Í nútímanum er hinsvegar ekkert í glugganum, bara hann eins og hann er. Nú langar mig hins vegar í ögn stærri framkvæmdir. Hef komist að því að þarna eru tvö gler. Annað gulbrúnt, hitt glært. Það mætti taka dökka glerið úr og hafa glerið einfalt. Það yrði hins vegar heldur hrátt og lítið gaman að sjá beint uppí loftið hinumegin við vegginn þegar maður liti þarna upp. Niðurstaðan er því að að næst þegar ég íti út í framkvæmdir á heimilinu verður litaða glerið tekið og settar sandblásnar filmur á glæra glerið. Gluggarnir verða hreinlegri, með einhverju fínlegu munsti svo birtan komist betur til skila inná miðjuna. Held að þetta gæti virkað vel og myndi breyta svolítið miklu á efri hæðinni. Og svo mætti náttúrlega alltaf gera veggina hvíta eins og ég hef verið að skjóta að heimilisráðinu. Svo virðist samt sem hugmyndir mínar séu ekki alltof vel skoðaðar. Einfaldlega því foreldrarnir eru ekki jafn nýjungagjarnir eða eins framkvæmdarsamir í innanhússarkitektaheiminum og dóttirin.

Í sumum húsum fer hugurinn á flug og puttarnir eiga erfitt með að vera kjurrir. Mig langar kannski bara rétt að færa einn hlut eða rétt aðeins að endurraða í hillur og skápa. Ja eða jafnvel
skipta um gólfefni, pússa veggi og mála. Í húsgagnabúðum get ég horft í kringum mig og hannað mitt eigið heimili í huganum. Raðað saman borðum, sófum og stólum. Stórum speglum og listaverkum. Þegar ég verð rík verður gaman að koma í heimsókn til mín í fína og flotta húsið mitt.

Mér hefur alltaf fundist gaman að koma inná mismunandi heimili. Þegar ég var 10 ára og fjölskyldan að leita sér að nýju heimili fóru foreldrarnir hvergi að skoða nema með dótturina á hælunum. Hoppandi af kæti yfir að mega fara með að skoða hús hjá öðru fólki. Þetta er svo gaman. Okkur finnst gaman að kynnast nýju fólki því allir eru svo ólíkir. Ekkert fólk er eins. Eins er það með heimilin. Ekkert heimili er eins og þess vegna svo gaman að kynnast því. Eins og við breytum ekki því fólki sem við kynnumst breytum við ekki þeim heimilum sem við komum inná. Heldur tökum allt það góða og jákvæða og beinum athygli okkar á það.

Mér finnst þetta ennþá skemmtilegt. Spyr stundum hvort við getum ekki farið og skoðað þetta hús og bendi á litla auglýsingu í dagskránni. Er svo bent á að maður fer ekki að skoða hús sem maður getur ekki keypt. En jafnvel þó svo ég hafi ekki efni á að kaupa mér hús á næstunni skoða ég samt alltaf allar fasteignaauglýsingarnar í dagskránni. Og ef mér leiðist finn ég mér fasteignavef á netinu og kynni mér hvað er í boði. Skrítið áhugamál en ætli það sé þá ekki bara í stíl við mig.

Fnjóskadalur

2007-11-11T13:50:00.000-08:00

Fnjóskadalurinn tók á móti okkur, nýfallinn snjórinn settist á trjágreinarnar. Komið að því að leyfa tímaleysi, letilífi og fjölskyldudögum að taka völdin. Matur, sófaleti, flatmagað í heita pottinum. Talað og já skyndilega vorum við farin að syngja ástarfaðir himinhæða. Af hverju? Jú því bróðirinn á að læra það fyrir fermingarfræðsluna á þriðjudaginn. Skil ekkert í því að við séum ekki búin að stofna fjöslkyldusöngband. Með allt þetta góða fólk meðal vor. Furðulegt, hehe. Laugardagurinn tók á móti okkur og náttfatadagur tók völdin. Hressleikinn og krafturinn brást, máttleysið tók völdin. Líkaminn óvanur fríum og hefur líklega ekkert litist á þessa leti. Laugardagur, sunnudagur, ég geng hægt, rúmið eða sófinn mínir griðarstaðir. Harkaði af mér í kirkju áðan. Stelpurnar í kórnum gullmolar eins og alltaf.

Vinnuvika að hefjast, heilsan vonandi að koma til. Ný verkefni, ný tækifæri. Nýjir dagar, nýjir klukkutímar.

Orkan er búin, betri skrif síðar.

Valborg Rut

Fegurð og ávextir

2007-11-08T15:16:00.000-08:00

Þegar fólk fer að lifa eftir hjarta sínu og sækjast eftir því sem það þráir munu ekki allir keppa eftir því sama. Það er það sem gerir þetta svo skemmtilegt. Við viljum ekki öll eiga BMW, eiga sama makann eða öðlast sömu lífsreynsluna. Okkur langar ekki einu sinni í sömu fötin. Við viljum ekki.....

Við erum öll svo ólík. Það er þess vegna sem er svo gaman að kynnast nýju fólki. Enginn er eins. Hver og einn er sérstakur og hefur sína kosti og hæfileika. Enginn annar hefur nákvæmlega sömu kosti og hæfileika og þú. Enginn lítur nákvæmlega eins út og þú og þannig greinumst við í sundur við fyrstu sýn. Kannski væri gaman að kynnast fólki án þess að sjá það. Ef við værum öll ósýnileg og hefðum þar af leiðandi ekkert til að mynda okkur skoðanir við fyrstu sýn. Við einfaldlega þyrftum að kynnast því sem innra er áður en við getum ákveðið hvort manneskjan höfði til manns á einhvern hátt.

Ég fer í búðina og ætla mér að kaupa ávexti. Stend fyrir framan eplin og vel mér fallegustu eplin úr hópnum. Geng að appelsínunum og vel þær sem eru fallegastar í laginu. Að lokum kaupi ég banana og vel þá sem eru fallega gulir. Ekki grænir og ekki með brúnar doppur. Og þetta gera fleiri en ég.
Það sem ég veit hins vegar ekki er hvort að ávextirnir mínir séu jafn góðir á bragðið og þeir eru fallegir. Fallegustu eplin eru ekki endilega alltaf best. Fallega appelsínan gæti verið skemmt inní. Bananinn gæti verið vondur á bragðið.

Þetta þurfum við að muna. Ef við stæðum fyrir framan hóp af fólki og ættum að velja úr eins og við veljum okkur ávexti er ég ekki viss um að niðurstaðan yrði góð. Kannski voru þeir fallegustu og þeir sem voru best vaxnir ekki endilega þeir sem gætu orðið okkar bestu vinir.

Horfum á innrætið en ekki á útlitið. Við erum öll falleg. Falleg á okkar hátt.

Valborg.

Á hraðferð

2007-11-06T10:16:00.000-08:00

Naglalakkið er að þorna á fingrunum svo með hraði get ég skrifað hér nokkra stafi.
Hef haft brjálað að gera síðustu daga og bræður mínir og fjölskylda hrædd um að ég sé flutt að heiman.
Svo er nú samt ekki.
Ég kíki við á nóttunni og næstu kvöld ætla ég mér að hafa minna að gera.
Hef afrekað svo mikið síðan á föstudag að ég man nánast ekkert hvar ég er búin að vera og hvar ekki.
Hvað þá hvað ég er fyrr búin að skrifa og hvað ekki.
Í gær vaknaði ég frekar þreytt eftir fimm tíma svefn.
Tók mig til með hraði í vinnuna, henti gallabuxum og peysu í tösku og hélt af stað.
Vann til fimm og skipti úr íþróttabuxunum í gallabuxur.
KFUK fundum klukkan 5, borðað á leiðinni.
Gerðum sykurmolahús og stelpurnar eru algjörir snillingar. Ótrúlega flott hjá þeim.
Úr Sunnuhlíð var haldið á Hjálpræðisherinn á Gospelkóræfingu.
Þar var fólk frá Noregi með námskeið.
Ótrúlega skemmtilegt og þreytuhugsanir flugu út um gluggan.
Í dag komst ég að því að tveggja ára strákar geta tekið forskot á gelgjuna.
Já frekar skrítið en ég er viss um að þetta var smá undirbúningur í dag.
Kom heim í sturtu, lagaði neglurnar.
Er núna að verða of sein á skipulagsfund KNS.
KNS stendur fyrir Kristilegt Næstum því Stúdentafélag.
Já, við vorum í vandræðum með að finna nafn en þetta kom að lokum.
Í raun allt í lagi, ja allavega þangað til maður útskýrir stafina.
En allavega er þetta nýstofnað kristilegt félag fyrir fólk í framhaldsskólum.
Hef þó ekki tíma til að vera þar til enda.
Fer á kóræfingu aftur í kvöld og þem raddböndin aðeins.
Á daginn syng ég með leikskólabörnum, stundum syngja þau með, stundum líður mér eins og einsöngvara.
Á kvöldin virðist ég syngja meira fyrir mig sjálfa. Og syng ekki lagið um brunabílinn, hvað þá Óla í skóginum.
En nú verð ég að þjóta, taka mig til að bruna á næsta áfangastað.

Hafið það gott, gætið þess í brjálæði heimsins og gleyma ekki ykkur sjálfum.

Knús á ykkur öll.....

Valborg Rut.

Leikfimi hugans og þú tekur þátt ;-)

2007-11-04T09:12:00.000-08:00

Hugaleikfimi ;-) Hvað er á myndunum? Hvað tákna þær? Hvernig túlkar þú þessar myndir?

Nú er sá tími sem allir taka þátt og segja sína skoðun ;-)

Allt sem þér viljið að aðrir menn gjöri yður það skuluð þér og þeim gjöra.

Hvernig hljómar eiginlega gullna reglan í nýju biblíunni?

Allt sem þú vilt að aðrir geri þér..... ?

Elskið lífið og ykkur sjálf.....

Valborg Rut.

Dagur óhollustu

2007-11-03T15:29:00.000-07:00

Í gær hélt ég á símanum mínum í þeim tilgangi að skrifa sms. Gerði tvo stafi þegar síminn dó. Líf hans varð ekki meira. Batteríið gaf sig og munar frekar litlu á nýju batteríi eða nýjum síma. Fór því í dag og rétti fram kortið gegn nýjum síma. Ef ég verð ekki gella með bleika myndavélasímann minn. Játa þó að kröfuharða ég vel yfirleitt það ódýrasta þegar ég kem inní símabúðir. Held að ódýr sími virki alveg jafn vel og þeir dýrari.

Dagurinn er búinn að vera hálf kreisí. Leið þó hratt enda gátum við varla stoppað á milli atriða. Vakna - Elísa í afmæli - Elísa til ömmu - Ég og Sóley á furðufataball í Brekkuskóla - Til ömmu - Bíó með listhlaupadeild skautafélagssins - Panta pitsu - Borðað og horft á Latabæ - Náttföt - Sofa. Svo hér hafiði lýsingu á frænkudeginum. Nú sofa stelpurnar en ég eins og endranær tékka á netheimum.

Hvað varð um allar gáfulegu setningarnar sem sáust á þessu bloggi? Verð nú að segja að sjálfri finnst mér skemmtilegra að lesa eitthvað með innihaldi. En..... það verður víst ekki í dag.

Stutt lesning til tilbreytingar....

Valborg Rut.

Eins og belja á svelli

2007-11-02T15:52:00.000-07:00

Í dag leið mér eins og belju á svelli. Ekki að ég væri með fjóra fætur eða lafandi júgur. Hvað þá hala og segði mu. Nei nei ég er enn bara með tvo fætur og talandi íslensku. En í þessari líka fínu hálku og svelli mátti ég hafa mig alla við svo ég stæði á fótunum. Beið bara eftir að renna á hausinn og liggja eins og klessa á köldu undirlaginu. En hafði heppnina með mér í dag og komst allra leiða minna slysalaust.

Kíkti heim í smástund áðan og henti mér uppí hjónarúmið þar sem foreldrarnir sátu og mamma veiddi uppúr okkur hvað mætti eiginlega kaupa og við vildum að væri til. Hakk, kjúklingabringur, kex, skipulagskörfur, gólfsápa, baðherbergishreinsiefni með sítrónulykt svo eitthvað sé nefnt. Ég bað um nýjar gluggaþvottagræjur en fékk því ekki framgengt. Skyndilega stekkur pabbi á fætur og segist þurfa að sýna mér nýju nærbuxurnar sínar. Eitt vissi ég strax að þetta væru nú greinilega ekki venjulegar nærbuxur. Nei það voru sko alveg eðal IslandRover nærbuxur. Hló nú ekki lítið af þessu uppátæki þeirra Landroverfélaga. Hvenær ætli KFUK sendi mér nærbuxur merktar félaginu? Hehe. Þá held ég að peysurnar séu nú betri. Fannst þetta reyndar svolítið skemmtileg og skondin hugmynd. Maður á greinilega að vera vel merktur sínu félagi. Í Landrover ferðum getiði því alltaf vitað að karlkyns þátttakendur eru í eins peysum og eins nærbuxum.

Myrkrið hylur jörðina og klukkan á veggnum segir mér að draumaheimurinn sé handan við hornið.

Berið virðingu fyrir hvort öðru og lifið í sátt og samlyndi....

Valborg Rut.

Með augun opin, hugann í lagi og heilbrigði í fyrirrúmi.

2007-11-01T12:59:00.000-07:00

Ég er komin í helgarfrí. Skipulagsdagur á leikskólanum á morgun og árshátíð í borginni á laugardag. Ég læt þó samstarfsfólk mitt um gleðina og tek mér önnur verkefni fyrir hendur. Starfsdagurinn verður líka tekinn í borginni þar sem á að skoða aðra hjallaleikskóla. En ég er heima og verð því í ljúflegu fríi á morgun. Annaðkvöld tek ég við frænkunum og ætli við notum ekki helgina í dunderí. Verð því ekki aðgerðarlaus þessa frídaga. Væri þó alveg til í að kíkja á árshátíð og gista á Hilton hótelinu en það bíður betri tíma.

Það eru ekki komin jól. Það er ekki heldur föstudagur. Hvers vegna í ósköpunum var þá svona margt fólk á hlaupum og engin bílastæði að finna? Ef jólastessið er strax byrjað er mér nú allri lokið. Er með ofnæmi fyrir þessu stressi. Hvers vegna labbar fólk ekki bara rólega og tekur lífinu með ró? Í stað þess að stressa sjálfan sig upp og raska ró samfélagsins. Ótrúlegt að nenna þessu. En svona er þetta víst á okkar litla Íslandi.

Steinahillan mín er við það sama. Skyndileg þolinmæði gagnvart handklæði og steinum á gólfinu. Horfi á þetta á hverjum degi og hugsa að ég verði nú að farað klára þetta. Einhverra hluta vegna þarf sköpunargáfan að vera í hámarki og humyndaflugið líka. Og þolinmæði ef maður ætlar sér að pússla steinum og ljósaseríu saman þannig að engar snúrur sjáist. Vantar bara eitthvað til að brjóta þetta upp. Datt reyndar í hug að setja þurrkaðar rósir á milli steinanna. En tími ekki að taka þær sem ég á úr hinum hillinum. Finn út úr þessu. Er alveg að farað gefa mér tíma í þetta. Þoli ekki svona ókláruð verkefni.

Núna þarf ég að föndra. Teikna hringi á lituð karton og klippa út. Undirbúningur fyrir kfuk fund á mánudaginn. Stefnan er að láta stelpurnar búa til hús úr sykurmolum. Til þess þarf undirstöður og þar koma hringirnir til sögunnar. Hlakka eiginlega ótrúlega til að gera þetta. Man hvað við Helga skemmtum okkur vel eitt kvöldið við að búa til svona sykurmolahús úr útrunnum sykurmolum í sunnuhlíðinni. Veit reyndar ekki hvort að 10-12 ára stelpum í dag finnist þetta skemmtilegt, en það kemur allt í ljós!

Hafið augun opin, ekki er allt sem sýnist.....

Valborg Rut.

Jólin, jólin, jólin koma brátt....

2007-10-30T11:02:00.001-07:00

Snjórinn fellur til jarðar og allt er hvítt. Endalaust fallegt og birtir svo til á jörðinni í litlausu haustumhverfinu. Rauðu laufblöðin og fallega lyngið leggst í dvala og snjórinn breiðir sæng sína yfir landið. Undir niðri kraumar fyrsta jólaskapið og jólagleðin smígur á milli hugskotanna. Ég horfði út um gluggann á leikskólanum og rankaði ekki við mér fyrr en ég var farin að syngja snjókorn falla á allt og alla. Jólalag í október. Finnst það heldur snemmt. En jólaskapið lætur alltaf sjá sig með fyrsta snjónum. Svo leggst það í smávegist dvala þangað til því skítur upp á yfirborðið af miklum krafti þegar húsið angar af bökunarlykt jólanna. Þegar ég gekk út í snjóinn eftir vinnu langaði mig mikið á kaffihús með nokkrum vinum. Ófáir klukkutímarnir í einmitt svona veðri sem hefur verið setið inni með heitt súkkulaði og spjallað um allt og ekkert. En hér líður mér líka vel í miðju herbergis við kertaljós. Fyrir utan gluggan er myrkrið lýst upp af birtu jarðarinnar.

Ég man þegar við stelpurnar röltum um miðbæ Lemvig fyrir jólin í fyrra. Úr Dómkirkjunni var spilað á orgelið og leitt út í hátalara fyrir utan. Göngugatan full af fólki hvern einasta dag. Hvít froða í kringum bæjarjólatréð því snjórinn lét ekki sjá sig. Börn og fullorðinir, allir nutu þess að hafa það notalegt fyrir jólin. Stemmning sem ég væri mikið til í að hafa hér á stresssama Íslandi. Í ár fer ég líklega ekki á traktor að fella jólatré með vélsög. Og jólatréð verður ekki skreytt og tilbúið fyrsta desember. Ég man enn eftir því mikla sjokki sem ég fékk þegar ég kom upp í stofu og sá að allt var tilbúið. Yfir sig skreytt jólatré og það eina sem vantaði var spariklætt fólkið og jólamaturinn. Ég er ein af þeim sem set ekki upp jólaskraut eða seríur fyrr en í byrjun desember. Kannski því mér finnst það ekki mega vera orðið rykfallið fyrir jól. Og ég er líka ein af þeim sem leyfi jólunum að klárast áður en ég ríf allt niður. Reyndar tek ég jólin frekar niður með trega því jóladótið mitt væri ég svo til í að hafa aðeins lengur. Og ljósin í gluggunum setja svo mikinn svip á dökkt myrkrið. Á útvarpið reyni ég að hlusta á sem minnst fram í desember því ef ég hlusta á jólalög í tvo mánuði verð ég komin með ógeð af þeim fyrir jólin. Jólin mín byrja á aðventunni. Þó undirbúningur jólanna kraumi undir yfirborðinu, jólakortadundur setji svip á daga mína, gjafaleiðangrar í miðbæjinn og dagar þrifnaðar. Jólahreingerningin er hafin, óvenju snemma í ár. Alla mína tíð hefur allt verið þrifið fyrir jólin. Hver einasti skápur og skúffa, fatapokar til rauða krossins eða hjálpræðishersins og veggirnir fá meira að segja sinn skammt. Ég man reyndar eftir því að mér þótti þetta alltaf frekar skrítið. Mamma vildi alltaf hafa allt svo hreint og fínt. Skildi ekkert í þessu, það sér þetta hvort sem er enginn. Jólin koma hvort sem gólfin eru skítug eða ekki. Hvort sem jóladúkurinn er nýstraujaður, eða þó að við höfum ekki náð að baka alveg allar smákökusortirnar. Núna veit ég hins vegar að ég verð alveg eins. Hef víst ekki efni á að kvarta lengur og finnst þetta eðlilegasti hlutur. Reyndar er best að fara hinn gullna meðalveg. Smá Íslenskt, en ég hef hér með ákveðið að taka pínu Danskan sið á þetta líka. Elsku fólk, ég skal bjóða ykkur í danskar eplaskífur þegar nær dregur jólum ;) Var næstum búin að gleyma þessari líka fínu pönnu sem ég fékk í jólagjöf í fyrra. Verður gaman að tékka á þessu við tækifæri.

Farið varlega í snjónum.....

Valborg Rut í jólaskapi.

Gefðu af þér

2007-10-28T14:27:00.000-07:00

Hjálpa mér að græða sárin

hans sem liggur einn við veginn.

Hjálpa mér að þerra tárin

þeirra sem að sorgir hrjá.

Hjálpa mér að styrkja veika

græða lítt logandi kveika.

Hjálpa mér að rækja sjúka

þá sem aðrir flýja frá.

Helgin er á enda. Gærdagurinn var mesti letidagur sem ég hef tekið þátt í lengi. Gott að stöðva þeyting og áreiti í nokkra klukkutíma. Í dag vaknaði ég. Stóð á fætur og bjó um rúmið. Fór í sturtu og eyddi örfáum mínótum fyrir framan spegilinn. Eftir að hafa borðað síðbúinn morgunmat tók ég mér tusku í hönd og tók baðherbergið í gegn. Mamma heldur að mér finnist baðherbergi mjög skemmtileg. Eitthvað sem ég þríf bara án þess að vera beðin um það. Lítið mál þegar maður gefur sér tíma í það. Heimilið ilmaði af kökubakstri og mörgum tilraunum úr nýjasta blaði Gestgjafans. Móðirin á afmæli á morgun og bauð vitanlega til tilrauna í eldhúsinu. Í dag borðaði ég því rjómakökur, súkkulaðikökur, nammi, rúllutertubrauð með sólþurrkuðum tómötum og fleira sem langanir hugans teigðu til sín. Dagur er að kveldi kominn og óhollustu dagsins lokið. Óhollustudagar eru góðir, er ekki svo oft sem ég fæ mér eitthvað svona nú til dags. Alveg óvart reyndar. Fljótlega svíf ég inn í heima drauma og hvíldar. Þegar ég vakna hefst ný vinnuvika með nýjum atburðum, nýjir dagar með nýjum tækifærum.

Hafið það gott um víða veröld....

Valborg Rut.

(Myndin virkar greinilega ekki, smellið á myndina og hún kemur með boðskapinn;)

Leyndarmálið og sjálfsmyndin

2007-10-26T16:00:00.000-07:00

Horfði í fyrsta skipti á How to Look Good Naked á miðvikudaginn. Hef ákveðið að lýsa hrifningu minni á þessum þætti þó hann væri vitanlega örlítið íktur á köflum. En þarna var samt svo eðlilegt, náttúrlegt fólk með venjulega líkama. Það sem málið snérist að mestu um var léleg sjálfsmynd gagnvart sjálfum sér. Markmiðið var að konan yrði ánægð með að vera eins og hún er, án allra lýtaaðgerða, fitusoga og annarra aðgerða sem gerðar eru að goðsögnum nútímans. Með smá klippingu, nýjum fötum og auknu sjálfstrausi sem unnið var að í gegnum þáttinn varð útkomman æðisleg. Konan var ennþá hún sjálf, en hún leit miklu betur út, vegna þess að hún lærði að vera sátt við sjálfa sig og ánægð með að vera eins og hún er. Heilbrigður þáttur sem ætti að stuðla að jákvæðara viðhorfi fólks gagnvart líkama þeirra og sjálfsmynd.

Ég keypti mér The Secret bókina um daginn. Stóðst ekki freistinguna þegar ég sá hana í hillu í bókabúðinni. Umtalið um þessa bók hefur verið svo mikið að maður fyllist forvitni. Langar að vita meira, hefja lesturinn og nýta mér á einhvern hátt til góðs. Hef þó átt bókina í nokkra daga en enn ekki gefið mér nógan tíma til þess að skoða hana vel eða hefja lesturinn almennilega. Hver veit nema ég noti lausar mínótur helgarinnar í það verkefni. Leyndarmálið verður afhjúpað og krufið til enda.

"Við búum öll yfir miklu meiri orku og möguleikum en við gerum okkur grein fyrir. Ímyndunaraflið er einn öflugasti hæfileiki okkar." (Leyndarmálið)

Farið vel með ykkur....

Valborg Rut.

Stattu þig, gefstu ekki upp. Þolgæði er snilld.

2007-10-24T11:59:00.000-07:00

Á heimili þar sem ekki er til uppþvottavél þýtur stundum um huga minn þegar ég opna eldhússkáp í þeirri meiningu að ná mér í glas að líklega væri betra að drekka bara úr einu af marglitu plastglösunum. Einfaldlega því það er ögn þægilegra að vaska þau upp og maður getur staflað mörgum saman í vaskann án þess að eitthvað brotni. En einhverra hluta vegna tek ég samt alltaf glerglas. Hafiði velt því fyrir ykkur að nánast allir drykkir bragðast betur í glerglasi en plastglasi? Hvort sem um er að ræða vatn, appelsínusafa eða kók. Eins má nefna að heimagerða samlokan þín sem þú smurðir heima í eldhúsi með skinku og osti bragðast miklu betur úti í náttúrunni en í eldhúsinu. Bragðið af brauðinu verður einfaldlega betra þegar það er komið í poka, kuldi náttúru Íslands hefur umvafið það og við erum stödd á milli fjalla eða dala.

Veturinn nálgast og veðrið finnst mér eiginlega lítið skemmtilegt núna. Rok og rigning auk þess kulda sem vill bíta í mig þegar ég þeytist um á peysunni utandyra. Er víst ekki alveg komin í úlpu menninguna eftir sumarið. Snjógallinn er þó notaður í vinnunni en þætt víst nett hallærislegur utan girðingar leikskólans. Í fyrsta skipi síðan síðasta vetur setti ég samt á mig húu í dag. Fyrsti vetrardagur næstu helgi að ég held svo ætli snjórinn taki ekki fljótlega við.

Hef velt því fyrir mér að fjárfesta í hlaupabretti. Ég þoli ekki að hreyfa mig svona lítið og þegar ég loksins er búin í vinnunni er farið að rökkva úti. En svo einfalt er það, hér er ekki pláss fyrir líkamsræktartæki innandyra. Ég gæti reyndar farið í íþróttafötin og hlaupið upp og niður stigann, en ætli ég yrði ekki þreytt á því til lengdar. Svo ekki sé talað um smávægilegt hallæri að þjóta upp og niður stiga margar ferðir í þeim tilgangi að hreyfa sig. Mér bauðst smá aukavinna í líkamsrætarstöð. Ég er þó ekki viss um að það myndi nýtast mér því ég myndi eflaust ekki nota árskortið sem ég fengi í staðinn svo mikið. En kannski er það núna eða aldrei að takast á við líkamsræktarstöðvafóbíuna. En ég held næstum ekki. Ef ég gæti mætt eftir lokun væri það frábært. En það er víst ekki í boði. Í það minnsta, ef einhver á einkastöð þar sem ég get fengið að hreyfa mig má endilega láta mig vita ;)

Ætli ég láti þetta ekki vera nóg í bili, þó mér finnist ég hafa mest lítið annað að gera en að skrifa hér nokkra stafi.

Knús á ykkur öll.... Valborg Rut.

Herbergið og heimasætan

2007-10-23T14:27:00.000-07:00

Það byrjaði með alsherjar tiltekt. Hver einasta skúffa og allir skápar. Þvílít dót og drasl sem birstist við þessar aðgerðir.

Þegar búið var að henda því sem mátti hverfa, raða í allar skúffur með skipulagskörfum í mismunandi litum voru húsgöng og annað sett fram og parketið tekið af. Stórskemmtilegt gólf sem kom í ljós þá!

Litaprufurnar voru málaðar hver á eftir annarri á veggina. Brúnir, grænir, ljósir.... í leit að hinum fullkomna lit. Pabbi var settur í að mála fyrir prinsessuna!

Ég bjó á ganginum á meðan beint fyrir framan fjölskyldusjónvarpið.... mjög hentugt og þægilegt fannst okkur ;)

Loksins hófst mállingarvinnan og hlutirnir fengu sinn stað.

Prinsessan gat flutt inn og notað þann tíma sem hana listi til að fínisera herbergið eftir kúnstarinnar reglum.

Sumir halda að þarna sé leiðinlegt að þurrka af.... en það er í raun alveg stórskemmtilegt ;)

Umgengni lýsir innri manni.... finnst þessi setning nú alltaf svolítið góð.... hehe.

Annars er lítið að frétta. Helga er horfin suður eins og svo oft áður og Hólmasólardagar vikunnar brátt hálfnaðir. Langt síðan ég hef legið hér í rúminu mínu með tölvuna á flakki um netheima. En svo virðist sem kreisíness dögum sé að ljúka og rólyndiskvöldin taki við á ný. Bæði betra, tek þetta svona kaflaskipti... ;)

Annars kveð ég bara úr besta herberginu.....

Valborg Rut

Vinátta

2007-10-21T06:36:00.000-07:00

Vinátta er eitt af því fallegasta sem þú getur eignast

og eitt af því besta sem þú getur orðið.

Vinur er lifandi fjársjóður og ef áttu einn slíkan,´

þá átt þú eina vermætustu gjöf lífsins.

Vinur er sá sem stendur alltaf við hlið þér

gegnum gleði þína og sorgir.

Vinur er sá sem þú getur alltaf treyst á,

sá sem þú getur alltaf opnað þig fyrir,

sú dásamlegasta persóna, sem alltarf trúir á þig

á sinn einstaka hátt.

Vinur er sem heilagur, vinur sem er bros.

Vinur er hönd sem heldur í þína, sama hver þú ert

sama hve langt eða stutt er á milli ykkar.

Vinur er sá sem alltaf er til staðar

og sýnir þér alltaf - alltaf umhyggju.

Vinur er tilfinning um eilífa tryggð.

Vinur eru þær dyr sem alltaf standa þér opnar.

Vinur er sá sem þú getur gefið lykilinn þinn.

Vinur er það besta sem þú getur eignast

og það besta sem þú getur orðið.

(Höfundur ókunnugur.)

Vinkonudagar

2007-10-18T14:46:00.000-07:00

Þá er komin góð leið til að safna kommentum. Einfaldlega að blogga ekki í viku!! Nei ég verð að segja að það er nú alls ekki líkt mér. Enda hef ég lúmska tjáningarþörf og hef varla neitt fyrir því að pikka þessi orð á tölvuna. Annars sitjum við Helga hér í vellystingum, búnar að fara að borða á Greifanum ásamt Huldu Björk, alltaf gaman að rifja upp gamla slúðurtakta, það vantaði reyndar restina af kss gellunum okkar! En við höfum víst ekki hist svo mánuðum og jafnvel árum skiptir! En nú sitjum við uppí rúmi með sitthvora tölvuna, borðandi kókosbollur og lion bar, vafrandi um í netheimum í leit að allskyns nytsamlegum og gáfulegum hlutum. En sumt myndi fólk náttúrlega aldrei skilja.

Katrín, Aron og Lilja Kristín eru á Íslandi og kíktu norður í nokkra daga. Gaman að hitta þau aftur, en hálf skrítið að sjá þau alltí einu á Íslandi, maður er svo vanur þeim bara í Noregi! Nú bíð ég bara eftir hinum Noregsbúunum ;) Agnes: Hvernig var þetta með Íslandsferðina í haust?

Annars bara að skrifa hér nokkrar línur, er búin að vera á leiðinni að koma með gáfuleg skrif hér í marga daga en svo virðist sem ég sé búin að ofurhugsa efnið, þá hef ég svo mikið að ég veit ekkert hvað ég á að byrja lengur!!

Kveðja, ofurupptekin en samt svo ekki.

Applepiedesign

2007-10-13T09:59:00.000-07:00

Í einhverju blaði sem datt innum bréfalúguna í morgun var lítil auglýsing sem vakti athyggli mína. Belgískt fyrirtæki sem gerir form til að stensla á veggi. Tók eftir litlu vefsíðumerki þarna og ákvað að tékka betur á þessu. Það er ekki aftur snúið.... þetta er fáránlega líkt mér. Passaði ágætlega inní hönnunar og breytinga-skot hugans. Hver veit nema ég pannti stensla frá Belgíu þegarar ég flyt að heiman, hvenær svosem það nú verður. Endilega tékkið á þessu, www.applepiedisign.be, gaman að skoða það sem er hægt að setja á veggina ;-)

Við skvísurnar í Suðurbygðinni erum búnar að hafa það gott. Sótti frænkurnar á skautaævingu í gær eftir vinnu og við fórum í mat til ömmu. Í dag erum við búnar að fara í Kjarnaskóg, í heimsókn til Lilju að skoða nýjasta kisumeðlim fjölskyldunnar, á skauta og sitjum núna og gæðum okkur á laugardagsnamminu sem við vorum að kaupa. Stefnan er svo að panta bara pitsu í kvöld og hafa það kósí fyrir framan sjónvarpið.

Nýjustu fréttir af hinum eina sanna bíl eru annars þær að loksins þegar við vorum búin að borga morðfjár fyrir aukahlut og keyra hann á götum bæjarins í viku..... fór hann yfirum og bíllinn okkar líklega ónýtur. Ég þakka bara fyrir að það var ekki ég sem var á honum þegar hann var við það að springa í loft upp á Drottningarbrautinni. Hvar endar þetta eiginlega? Í versta falli ferðumst við með strætó, það er frítt á Akureyri. En samt glatað. Ég vona bara að það verði hörku vetur svo við getum ferðast á snjósleða innanbæjar. Snjór, snjór, snjór, þú ert velkominn til okkar í miklu magni þangað til sleðarnir bila líka. Ég sé mig í anda skreppa í búðina eða í vinnunna á snjósleða. Úffame. En svona er lífið.

Laugardagspósti hér með lokið....

Valborg Rut

Dagarnin þjóta hjá

2007-10-11T14:44:00.000-07:00

Ég kem ekki til með að skrifa um fall borgarstjórnar eða álit mitt á nýjum borgarstjóra. Ég er alveg sérstaklega lítið inní þessum efnum og finnst þetta alþingisdót alltaf verða meiri og meiri vitleysa að reyna að fylgjast með. Einu sinni vissi ég alltaf hvað borgarstjórinn hét. Núna finnst mér það ekki eins mikilvægt, það er hvort sem er alltaf verið að skipta. Ég veit reyndar hvað bæjrarstjórinn á Akureyri heitir, en við hér í næststærsta samfélaginu erum betur niðri á jörðinni í þessum málum en stórborgarfólkið. Skiptum ekki um stjóra eins og við skiptum um sokka. Auðvitað ætti maður að hafa löngun til þess að setja sig inní þau mál sem rædd eru á alþingi og að hafa skoðun á því hverjir stjórna landinu. En því miður finn ég ekki til löngunar varðandi þetta efni. Kannski er ég bara ekki orðin nóg og gömul til að hlusta á rás 1 eða nóg og aðgerðarlaus til að horfa á bæjarstjórnarfuni eða alþingi í sjónvarpinu. Ég læt föðurömmu mína algjörlega sjá um þetta fyrir mig. Ég var reyndar fljót að koma mér út hjá henni áðan þegar hún kveikti á þessari umræðu í útvarpinu.

Eftir vinnu í dag fékk ég afhendan bíl föðursystur minnar. Á morgun mun ég fá húsið og tvær frænkur sem ég mun sækja á skautaævingu eftir vinnu. Stefnum að því að hafa það gott um helgina og sýnist mér allt stefna í að við lifum sannkölluðu lúxuslífi. Hef ekki eitt svo miklum tíma með þessum stelpum um ævina svo það verður gaman að kynnast þeim betur. Var reyndar nokkuð dugleg fyrir mörgum árum að spóka mig um gangstéttar bæjarins með þær pínulitlar í barnavagninum. En nú eru þær víst í 1. og 3. bekk, vá hvað tíminn líður hratt.

Blaður og hlátur heyrist af neðri hæðinni. Vinkonur mömmu eru hérna í svokölluðum saumaklúbb. Hef reyndar ekki séð þær sauma í mörg ár en það er kannski ekki aðal meiningin með hittingnum. Hér þeyttist mamma um og galdraði fram úr erminni margar sortir af girnilegum réttum. Ég kem þó ekki til með að smakka þá alla því ég þyki víst nokkuð kresin á mat. En er þó að hugsa um að hætta mér niður og fá mér smá af öllu því sem mér finnst gott. Hef gaman af svona boðum. Ekki svo oft sem það kemur fólk hingað. En finnst alltaf skemmtilegt að horfa á mömmu á milljón í eldhúsinu, hreyfist svo hratt að það er betra að vera ekki fyrir! Og haldiði ekki að Baldur hafi bara verið sáttur við að þurfa að ryksuga stigann! Þetta er allt að koma hjá yngri þjóð karlamanna í húsinu. Ég stóð þó vitanlega ekki aðgerðarlaus, þeyttist bara um allt og hlíddi skipunum móður minnar. Hver veit nema ég borði marengsköku í morgunmat í fyrramálið. Já, það er allt hægt!

Helgin tekur við, svo kemur Katrín, þar á eftir kemur Helga. Mæli annars með að allir kynni sér tónleikahald helgarinnar á Akureyri, Brekkuskóli á föstudagskvöldið, íþróttahús Glerárskóla á laugardagskvöldið. Skilst reyndar að fyrirfram auglýstur besti Stúlknakór landsins komi ekki til með að hlýja fólki með nærveru sinni. En margt annað sem gæti verið spennandi að sjá! Og sýningin Matur 2007 í VMA, gæti verið skemmtilegt að kíkja þangað, hver veit nema maður líti inn hjá gömlum kennurum matvælabrautar.... hehe.

Knús á ykkur öll....

Valborg Rut

Jólin nálgast...

2007-10-09T15:53:00.001-07:00

Verkefnin eru óteljandi. Ég vakna og er á hreyfingu hingað og þangað um bæjinn þangað til ég kem heim, teigji mig í náttfötin, leggst uppí rúmið mitt og skömmu síðar sloknar á mér. Væri til í eins og einn dekurdag fljótlega. Væri líka til í eins og smá skvísuferð í borgina þar sem innihald fatabúða yrði kannað vandlega. En skilst að það bíði þangað til í lok nóvember. Í hverju á ég að vera um jólin? Ég er með ofnæmi fyrir þessari spurningu. Hvert einasta ár fer ég í vont skap yfir fataleysi á þessum hátíðsdögum sem ekki tíðkast að mæta í gallabuxum. Svo hér með er ég byrjuð að leita því ég eyði ekki fleiri þorláksmessudögum í þetta stóra vandamál. Jólakortin. Fljótlega fer ég að leggja hausinn í bleiti áður en ég byrja á föndrinu. Var frekar mikið á eftir í jólakortagerð í fyrra, ja eða öllu heldur skrifunum, það sem í fyrsta skipti þá sendi ég keypt kort og átti bara eftir að krota nokkrar línur áður en ég gat sent þau. Engu að síður fengu sennilega sumir nýárskort. En nú skal föndrað og ég verð búin með þetta fyrir 15. des. Reyndar er ég sérlega heppin í ár, þarf að senda svo rosalega fá jólakort! En kannski reka einhverjir upp stór augu. Jólin? Ha? En ótrúlegt en satt þá eru bara sjötíu og eitthvað dagar til jóla! Í næsta mánuði koma jólaauglýsingarnar, jólaskrautið verður sett upp hjá þeim sem vilja hafa það rykfallið um jól, jólahlaðborðsauglýsingar eru nú þegar farnar að dynja á okkur, því eins og við vitum nú öll eru jólin alveg sérstakur stresstími íslendinga. Seint komum við til með að læra að desember er til að hafa notalegt og "hugga sig" eins og danir.

Veðrið er búið að vera ótrúlega gott. Þó fjárfesti ég í snjógalla um helgina. Ójá svona gamaldags snjógalla sem varla er hægt að hreyfa sig í. En ég vinn á leikskóla og stend úti og horfi á börn leika sér í kuldanum og ekki vill maður frjósa. Gallinn hefur nýst vel síðan og kemur án efa til með að bjarga mér frá kuldanum í vetur. Í tilefni veðursins höfum við Sólveig verið iðnar við að hreyfa okkur og arka stóra hringinn í kjarna og allar krókaleiðir sem þar finnast. Það er alltaf jafn skemmtilegt að hreyfa sig. Ég sá þó í blaði í morgun að maður í Svíþjóð hefði látist af völdum sára eftir árás skógarbjarnar. Ji minn, eins gott að það kom ekki bara björn og réðst á mig í Noregi! Lítil hætta í kjarnaskógi kannski, þar eru sem betur fer bara fuglar og kanínur. Jú og svo eflaust mýs og nokkur skordýr eða svo.

Nú legg ég aftur augun....

Valborg Rut

Sunnudagur til þrifa

2007-10-07T04:18:00.000-07:00

Í víðri merkingu getum við kallað sunnudaga hreingerningardaga. Sumir nota daginn í að laga til í hugarheiminum, hreinsa út úr hugskotum hugans eftir annasama viku. Aðrir leyfa sér þann munað að vera aðeins lengur í sturtu á sunnudögum. Að dunda sér fyrir framan spegillinn með kremdósir og hárblásara. Velja fötin af meiri kostgæfni en aðra daga og gefa sér tíma til að velta fyrir sér lúkki dagsins þangað til maður er sáttur og tilbúinn til að halda hreinn út í nýjan dag. Ekki að við séum yfirleitt skítug, en það er ótrúlegt hvað nokkrar auka mínótur geta gert. En aðrir nota sunnudaga til þess að þrífa heimilið sitt. Að þurrka af, ryksuga og skúra gólfin. Að gera heimilið hreint og fínt fyrir nýja viku sem hefst með daglegu amstri.

Sunnudagar eru dagar þar sem oft er lítið fyrir stafni. Ágætt að nota daginn í hreingerningar hér og þar á ólíkum sviðum. Í dag er ég búin að nota stresslausar aukamínótur fyrir framan spegilinn. Í dag ætla ég líka að þurrka af í herberginu mínu. En það er alltaf gert þegar farið er að rökkva úti. Nokkrar mínótur af kvöldinu verða gefnar með bleika afþurrkunnarklútnum. Annars er ég komin með yfir mig nóg af því að laga til. Fattaði í gær að ég á enn eftir að taka skápana í skrifborðinu í gegn og þvílíkt dót og drasl. Hef ekki opnað þessa skápa síðan ég koma heim og hef litla löngun til þess að kanna innihald þeirra. En neyðist til þess. Ekki get ég lifað með þessu í óreiðu. Svo þarna verður lagað til í dag.

Í dag ætla ég líka út. Hvernig væri að keyra hringinn í firðinum í tilefni þess að það er sunnudagur og bíllinn okkar er loksins kominn eftir alltof langan tíma á verkstæði. Hver veit nema ég arki eins og einn hring í kjarna eða gangi í heimsókn til ömmu. Um að gera að nota daginn í verkefni sem ekki gefst tími til að gera í næstu viku. Vikan verður væntanlega annasöm, allavega ef marka má morgundaginn. Vinna til fimm, fundur klukkan fimm, annar fundur klukkan sjö og þegar hann loks klárast verð ég ábyggilega búin að þreytu og fer beinustu leið heim að sofa. En sumir dagar eru skemmtilegir með pakkaðri dagskrá.

Sunnudagur er hvíldagrdagur..... förum okkur ekki of hratt í dag..... hehe :)

Bestu kveðjur um heima og geima..... Valborg Rut

Enda er ekkert sem þú gerir venjulegt....

2007-10-05T16:07:00.000-07:00

Ef þú ert gott dæmi um eitthvað, þá er það almenna skynsemi og heiðarleika - ekki slæmt! Enda er ekkert sem þú gerir neitt venjulegt. (Stjörnuspáin mín af mbl.is í dag.)

Líklega get ég ekki verið annað en sátt. Ef ég hef þessa stóru kosti sem eiga víst að vera ráðandi í meyjamerkinu í dag er ég líklega ekki alvitlaus. Enda er ekkert sem þú gerir neitt venjulegt..... það er kannski rétt, enda þyki ég nú hálf furðuleg á köflum og uppátækin stundum öðruvísi, en ég er nú bara eins og ég er... :)

Frí frá löngum lesningum í dag.....

Prinsessan í herberginu.

Gott verður slæmt

2007-10-04T13:41:00.000-07:00

Miðvikudagskvöld hafa lengi verið í miklu uppáhaldi hvað sjónvarpsdagskrá varðar. Af hverju? Jú því að America's Next Top Model hefur síðustu ár verið einmitt á þeim degi. Ég viðurkenni alveg að mér fannst mjög gaman að fylgjast með þessum þáttum. Hafði sterkar skoðanir á öllum myndatökum og fannst gaman að horfa á stelpurnar breytast og bætast. En nú er mér nú allri lokið. Níunda þáttaröðin er hafin og þvílíkt rugl. Að það sé endalaust hægt að fá stelpur til að taka þátt í þessu, að þær nenni að væla og grenja, rífast og vera með stæla í öllum þáttum er alveg ótrúlegt. Tyra Banks virtist nú með nokkru viti og þátturinn hennar hafði fínt afþreygingargildi Nú er hinst vegar komið nóg og ef ég hafði álit á "módelmömmunni" er það horfið. Í gærkvöldi var einn af mínum fyrstu miðvikudögum á Íslandi síðan þættirnir byrjuði sem ég kveiki ekki á sjónvarpinu. Sorglegt. En stundum verður maður að gera sér grein fyrir því hvenær er komið nóg. Tyra Banks fer vonandi bráðum að snúa sér að örðum og meira uppbyggjandi verkefnum.

Hef haft eitthvað ótrúlega mikið að gera síðustu daga. Skil eiginlega ekkert í þessu. Ég sem bjóst við svo rólegu hausti og hélt ég myndi ekki gera neitt annað en að vinna mína átta tíma á dag. Svo virðist ekki vera. Stundum finnst manni fínt að hafa lítið að gera en inná milli lifir maður á því að þeytast um á milli verkefna og taka þátt í einu og öllu. Ég vinn á leikskóla, skúra félagsheimili kfum&k þar sem ég kem víst einnig til með að gegna hlutverki forstöðukonu í 10-12 ára stelpustarfi. Tók að mér að skipuleggja og fara í gegnum skrifstofuna þar á bæ líka en hefur bara verið skemmtilegt þó það sé nokkuð tímafrekt. Ég tek þátt í því að stofna kristilegt félag fyrir fólk í framhaldsskólum á Akureyri og hafa verið nokkrir ágætis hittingar í kringum það. Veit reyndar ekki hversu lengi ég kem til með að starfa í því verkefni, til lengri eða styttri tíma, kemur í ljós þegar skýrari mynd verður komin á þetta. Auk þess á ég fjölskyldu, nokkra vini og langar að vera í kór þó ég eigi eftir að finna eitthvað sem mér líst á. Eina helgi og október og eina í nóvember kem ég til með að flytja á heimili föðursystur minnar, halda heimilinu gangandi og passa frænkur mínar tvær. Allt skemmtileg verkefni og svo er líklega von á Helgu til Akureyrar fljótlega. Katrín og krakkarnir eru komin til landsins frá Noregi og ætla að kíkja norður í besta bæjinn líka :) Verður ótrúlega gaman að hitta þau!

En.... nú er ég búin að bæta bloggleysi síðustu daga og kveð því úr herberginu :)

Valborg Rut

Ferðadagur :-)

2007-09-30T12:26:00.000-07:00

Ferska fólkið í fjölskyldunni hélt úr húsi fyrir níu í morgun með heitt kakó og smurt brauð meðferðis. Jeppaferð með vinnunni hans pabba var að hefjast í þessu æðislega sunnudagsveðri. Haustlitirnir léku við okkur og Ísland stendur alltaf fyrir sínu. Ég væri til í að hætta bara að vinna og ferðast um landið og njóta haustsins. Hvenær verður lífið svo ljúft?

Eftir hlykkjótta vegi, upp og niður brekkur, uppá fjöll, ár og læki og steingrýtta fjallvegi, ef vegi mætti kalla, komum við loks að Seljahjallagili (efsta myndin). Þar var arkað um, skoðað og sumir tékkuðu á klifurhæfileikum sínum (stórhættulegt!).

Hluti bílaflotans..... hörku smíði allt saman!! (LandRover eigendur í meirihluta, hehe)

Eftir lengri keyrslu, hoppandi og skoppandu um allt í bílnum sökum stórgrýtis og landbúnaðartækis var stoppað í kofa ferðafélagsins á Húsavík í Heilagsdal (eða Heylaxdal?, í það minnsta borið svona fram...).

Hörku hús þar og ég gerðist mikill harðjaxl. Já takk fyrir, ég harkaði af mér og pissaði á kamri!!! Haha, ég var nú ekki á því en þar sem allir aðrir létu til leiðast gat ég nú ekki verið verri. Ég lifði af lyktina, en skyndilega kom að því að taka lokuna/læsinguna frá hurðinni. Ó nei.... hversu margir hafa eiginlega snert þetta??? Ég ætlaði ekki að geta opnað. Tugir fólks, allir búnir að ferðast um hæðir og fjöll og enginn þvegið sér um hendurnar! Úffame. Ég opnaði, hljóp að læknum, setti hendurnar ofaní og gerði mitt besta til að þvo af mér sýklana. Svo var ég spurð. hvað helduru eiginlega að það hafi margir setið þarna? Úff, ég gat ekki hugsað um að hugsa það.

Að lokum var snúið heim á leið og sömu hlykkjótu leiðirnar keyrðar aftur. Skemmtilegra en það virðist í skrifuðum orðum, en þetta var alveg hörku stuð skal ég segja ykkur ;)

Á myndinni eru bílarnir í fjarska.... tekið úr göngunni uppí Seljahjallagil :)

Kveðjur frá útivistarklæddri mér :)

Þú getur líka orðið falleg/ur

2007-09-29T09:41:00.000-07:00

Mynd af leikkonunni Michelle Pfeiffer birtist á forsíðu tímarits með fyrirsögninni, „Það sem Michele Pfeiffer skortir er.....ekkert!“

Blaðamaður nokkur komst þó síðar að því að leikkonuna vantaði nokkuð þrátt fyrir allt. Myndin af Pfeiffer var nefnilega lagfærð fyrir 1500 dali áður en hún var birt. Á reikningi þess sem lagaði myndina má sjá lista yfir þau atriði sem hann þurfti að lagfæra til að fegra Michelle Pfeiffer: Lagfæra húðlit, milda augnlínu, milda broslínu, skerpa varalit, skera af höku, fjarlægja hálslínur, milda línu undir eyrnasnepli, auka lýsingu á eyrnalokkum, bæta við kinnalit, hreinsa hálslínu, hreinsa hár sem stóð uppúr, fjarlægja hár af kjól, lagfæra háralit, bæta við hári ofan á höfði, bæta við hliðar kjóls til að fá fallegri línur, stækka ennið, bæta á öxlum á kjól, milda hálsvöðva, hreinsa og milda krumpur í kjól undir handlegg og bæta við saumi á merki á hægri hlið.

Samtals: 1.525 dalir.

Allir geta orðið fallegir ef mynd þeirra er lagfærð fyrir 1500 dali. Við megum ekki bera okkur saman við stjörnur hvíta tjaldsins og þá sem virðast hafa allt sem okkur dreymir um. Þetta fólk er rétt eins og þú og ég. Innst inni þráir það væntumþykju og tilgang. Sumir halda að þeir geti öðlast þessa hluti með frægðinni. Það er mesti misskilningur.
Það er ekki allt ekta sem við sjáum. Við horfum aðdáunar augum á þessar fallegu verur í blöðunum eða á stórum auglýsingaskiltum um allann heim. Hugsum, vá hvað þau eru heppin að vera svona falleg! En við megum ekki grípa við þessu öllu. Við sjálf erum alls ekki síðri. Líttu á innihaldið, hjartað frekar en línurnar. Er ekki miklu mikilvægara að vera náttúrulegur og vel innrættur?

Hugsað um stund..... Valborg Rut

(Sagan og hluti færslunnar var fengin að láni á www.kirkjan.is)

Stelpa eða kona?

2007-09-28T05:36:00.000-07:00

Samtal systkina:
Valborg: Þú þarft nú að fara í klippingu!
Agnar: Hvað þá þú?
Valborg: Ég má hafa sítt hár, ég er stelpa...
Agnar: Stelpa?
Valborg: Já...
Agnar: Þú ert kona!

Þar hafiði það, ég er hér með orðin kona. Í það minnst finnst litla bróður mínum ég greinilega orðin frekar gömul. Ég þvertók fyrir þetta og sagðist vera stelpa. Ég yrði ekki kona strax!!! Nei takk fyrir, ég verð ekki kona fyrr en ég verð orðin frú!

En þetta virðist nú vera raunin. Mér finnst nú alltaf jafn fyndið þegar fermingarkrakkarnir segja að konan sé að koma.... og ég hugsa, já konan, konan sem er aðeins sjö árum eldri en þau! Verð ég þá orðin kelling eftir 5 ár? Ji minn, það vona ég ekki. Ég er ennþá stelpa, stelpuskotta flakkandi um allt með öllum sínum uppátækjum. Seint verð ég kölluð kona í mínum huga. Umræðu slitið :)

Valborg Rut stelpa langt fram yfir giftingu. (ef ég gifti mig einhverntíman, annars verð ég ennþá stelpa þegar ég verð áttræð... hehe ;)

Ef við hjálpum ekki hvert öðru, hver gerir það þá?

2007-09-26T15:58:00.000-07:00

Allt sem þú þarft til að finnast hamingjan vera hér og nú er einlægt og nægjusamt hjarta.

Mig vantar eitthvað. Ekki hluti. Ekki einhver veraldleg gæði og munað. Mig vantar jákvætt viðhorf til lífsins. Vitnesku um hæfileika mína og notagildi í lífinu. Ef mig langar eitthvað stoppar það stundum á þessu. Er ég rétta manneskjan í þetta? Tæki einhver eftir því ef ég léti mig hverfa í nokkra daga? Kannski er ég of kröfuhörð. Kröfuhörð út í lífið, við mig sjálfa, út í aðra.

Allar ferðir hefjast með einu skrefi.

Veikindi í upphafi vetrar

2007-09-26T05:58:00.000-07:00

Veikindadagar eru ekki í sérstöku uppáhaldi í mínu umdæmi. Ég get reyndar ekki kvartað þar sem veikindadagar mínir hafa verið afar fári síðasta árið. En þegar veikindi herja á neyðist maður til að sætta sig við þau þangað til þau hverfa á braut. Kvefdagarnir eru augljóslega ekki á undanhaldi, er bókstaflega að kafna úr kvefi og leiðindum. Gaf mig þó ekki í morgun og mætti í vinnu rétt við meðvitund. En allt kom fyrirr ekki, það var ekki nokkurt vit í veru minni á leikskólanum. Eftir hádegismatinn lét ég því tilleiðast og hélt heim á leið. Þar er ég nú í náttbuxunum mínum, liggjandi uppí rúmi, reyni að safna kröftum og losna við kvefið. Kvef og kvef er nefnilega ekki það sama.

Mig er farið að langa mikið að fara á hestbak. Hef ekki enn komist í dalinn til að láta verða af því. Tek eflaust einn hestadekurdag fljótlega.
Mig langar í Landroverinn okkar sem er svo mikið sem bilaður. Nú kann ég ekki lengur að eiga einn bíl. Auk þess líkar mér betur við landbúnaðartækið en litla hvíta skröltið.
Mig langar í heimsókn til Noregs.
Mig langar í verslunarferð til Glasgow með Helgu.
Mig langar að vera ofur dugleg að hreyfa mig, lyfta og hlaupa, endurheimta flottu magavöðvana mína og bæta upphandleggsvöðvana ögn meira.
Mig langar að það sé til hellingur af skemmtilegu félagsstarfi fyrir fólk 18-25 ára.
Mig langar að taka þessar glötuðu hraðahindranir á götum Akureyrar sem fjölga sér með hverjum deginum.
Mig langar að breyta flestum 30 km skiltum í 50 km því ég tel að á flestum stöðum á Akureyri þar sem eru aðeins 30 km sé það algjörlega óþarfi. Brátt verður maður fljótari að ganga en keyra. Í það minnsta ef allar götur verða götur fyrir fólk á sniglahraða.

Kveð úr herberginu....

Valborg Rut

Um allt og ekkert

2007-09-24T15:37:00.001-07:00

Hvernig í ósköpunum stendur á þessu bloggleysi? En þrátt fyrir það er talvan opnuð á hverju kvöldi. Stundum finnst mér ég bara ekki hafa neitt að segja. Aðra daga hef ég gert svo mikið eða gæti skrifað um svo margt að ég veit bara ekkert hvar ég á að byrja. Ég hef frá mörgu að segja og hef mikið um að tala. En áhugi annarra virðist vera takmarkaður enda skilja kannski ekki allir umræðurnar. En þegar eitthvað af þessu gerist fyllist maður vonleysi og kemur sér ekki í það að byrja skrifin hér.

En allavega. Hið yndislega nýuppgerða herbergi hefur næstum verið fullkomnað. Myndirnar eru komnar á veggina og fjögur ný listaverk hengd upp. Mér er sagt að ég sé eyðslukló en líkist Helgu frænku minni að mörgu leit. Finnst gaman að eiga eitthvað flott til að hafa í kringum mig. En ég er algjörlega á því að ef maður á pening og langar í eitthvað sem endist alla ævi, því ekki að gera stundum vel við sjálfan sig og leyfa sér að kaupa það? Einhvern daginn ætla ég að eiga heimili líkast ævintýri. Myndin er aðeins til í hugmyndaformi.

Ég er byrjuð á hinu mikla hilluverkefni. Norsku tröllin mín sitja í grjótinu á milli ljósanna sem lýsa upp glerhillurnar. Er þó langt í frá búin, en byrjunin lofar góðu.

Það er eitthvað kvef að angra mig. Og hósti sem heldur vöku fyrir fjölskyldumeðlimum í öðrum herbergjum. Yfir því kvartaði Baldur allavega, sagðist ekki getað sofið því við Agnar hóstuðum til skiptis og það bergmálaði um alla efri hæðina. En... flest er betra en hálsbólga ;) Er á meðan er.... :) Veikindi er þó langt því frá á dagskrá, spurning um að rifja vítamínið upp við tækifæri.... ;)

En í fréttum er ekki meira að sinni.......

Valborg Rut

Hver þá?

2007-09-21T15:39:00.000-07:00

Stundum get ég verið afskaplega dugleg. Föstudagur og allir hlakka til nýrrar helgar. Hversu margir myndu taka föstudagskvöldið sitt í að laga til og skúra annarsstaðar en heima hjá sér á þessu mikla kvöldi? Jú mér datt það í hug. Um leið og ég hafði lokið vinnu minni klukkan fimm, fór ég heim, skipti um föt og fór svo í Sunnuhlíðina þar sem ég dvaldi ein með sjálfri mér að ótöldum skítnum. Þar hóftst ég handa við að laga og þrífa. Eflaust sést ekki svo mikið að ég hafi eytt þarna heillöngum tíma, en það er svosem í lagi ef ég veit að það er búið að laga þetta til og þurrka af því helsta. Sumir eru þannig gerðir að þeir sjá ekki rykið, er nokkuð sama þó hlutirnir séu einhvernegin í hillunum og svo framvegis. Mér er ekki sama. Ég vil hafa hlutina alla á sínum stað, vel setta í hillurnar og sem allra minnst ryk. Margir taka ekki einu sinni eftir breytingunni sem verður. En sem betur fer eru aðrir sem hafa auga fyrir þessu. Á þó eftir að laga þetta aðeins og eyða töluvert meiri tíma í þessa iðju mína. Jafnvel þó svo að ég væri búin að skúra fannst mér ennþá hálf skítugt. Spurning um að gefa sér tíma í að skúra þetta aftur svo ég verði ánægð. En ekki í kvöld, dagar kemur á eftir þessum degi.

Nú eru flestir í þessu húsi sofnaðir. En ég er hér ennþá í myrkrinu. Búin að tala endalaust oft við Helgu í símann í kvöld og ófá sms á milli landshluta í dag. Hvernig er hægt að slíta okkur svona í sundur? Skil bara ekkert í þessu. Eftir skógardagana virðumst við hafa um nóg að tala enda getum við talað, hlegið ja eða jafnvel þagað eins og okkur listir. En fólk virðist samt vera búið að greina okkur í sundur núna. Það er hægt að tala um okkur í sitthvoru lagi. Hehe, einu sinni vissi fólk bara að æ já stelpurnar frá Akureyri, eða Helga og Valborg, sumir vissu ekki hvor var hvað, eða bara að talað var alltaf um okkur saman þar sem við gerðum flest allt saman. En nú eru tímarnir aðrir, við búum ekki saman, við búum á sitthvorum landshlutanum, um tíma í sitthvoru landinu og þekkjum sitthvort fólkið þó okkur finnist við þekkja alla sem hin þekkir þar sem við tölum nú mikið saman... hehe. En get nú alveg sagt að það er stórskrítið að vera alein á Akureyri. Ekki alein, en án Helgu! Hver á að hanga með mér í sunnuhlíðinni? Liggja uppí sófa með mér og tala um allt og ekkert? Hver á að þegja með mér án þess að það sé vandræðalegt? Hver á að kaupa endalaust oft ís með mér, labba með mér í kjarna, fíflast, syngja, keyra og vera? Þetta lærist, við getum allt!

Nóttin bíður, brátt dett ég inní draumaheima svífandi í upplýstum himni stjarnanna.

Elskið ykkur sjálf.....

Valborg Rut

Tímaskortur

2007-09-20T10:42:00.000-07:00

Mér finnst ég eiga að gera svo mikið. Eins og ég verði að vera alltaf á fullu eða það eigi eftir að gera svo mikið hérna. En samt ekki svo mikið. Þegar ég kem heim úr vinnunni klukkan fimm á daginn byrja ég yfirleitt á því að finna eitthvað smá að borða sökum hungurs. Svo gleymir maður sér yfir einhverju, fer í sturtu, skiptir um föt.... og hvað? Dagurinn er búinn áður en maður veit af. Í gær meira að segja steingleymdi ég mér í mínum eigin heimi og fattaði ekki fyrr en seint og síðar meir að ég gleymdi að gefa strákunum að borða í kvöldmatnum, reyndar fékk ég ekki bein skílaboð um það en var bent á það að systir þeirra væri nú á þrítugsaldri!!! En það þarf nú samt að segja mér þá að fara í búðina, að það sé ætlast til þess að ég eldi matinn og gefi hálf fullorðnum bræðrum mínum að borða. Auðvelt að gleyma sér þegar einn horfir á sjónvarpið, annar í tölvunni og systirin herbergiskær, talandi í símann með tölvuna opna og heyrir ekki orð frá bræðrunum enda þeir uppteknir við sínar eftirlætis iðjur. En ji minn, ekki skrítið að mér finnist ekki nokkur hlutur komast í verk.

Ég þarf að laga fataskápinn minn. Ég á ennþá eftir að hengja upp myndir og annað sem gegnir því hlutverki að gera herbergið mitt að því sem það er. Get ekki ákveðið hvar ég vilji hafa hvaða mynd. Er líka með eina mynd í láni úr listabúð ó óákveðið langan tíma þar sem ég vildi tékka á því hvort hún fúnkeraði í herberginu. Niðurstaða ekki komin í málið, myndin er reyndar mjög flott, en ég vil þá helst setja hana í annan ramma svo hún verði í stíl við hinar. Já já ég er vel skrítin á köflum. Ég þarf að hitta þessa fáu vini sem ég á hérna á Akureyri. Sólveig, eru ekki tvær til þrjár vikur síðan við ætluðum að kaupa ís? Fer alveg að gefa mér tíma í þetta! En í raun hef ég ekkert að gera. Nema reglubundnar skyldur auðvitað, vinna, borða, sofa. En samt finnst mér ég ekki hafa tíma til neins. Þó ég hafi nógan tíma.

Kannski ætti ég að hefjast handa við hillugerð í kvöld. Einni hillu hefur ekki verið gefið sérstkakt hlutverk. En hlutverk hennar verður líkelga það sama og áður. Grjót og minni steinar, eitthvað með ljósi til að lýsa upp glerhillurnar. Kvíði fyrir að byrja, en er samt staðráðin í því. Síðast þegar ég tók mér þetta verkefni fyrir hendur tók það margar vikur. En að lokum var ég svo ánægð að þetta hefur fengið að rykast í tvö ár því vitanlega er ekki hægt að þurrka af þessu! En tímdi ekki að taka þetta fyrr en núna, tímar breytinga, þetta skal lífga uppá eins og margt annað.

Mér er alltaf kalt. Skil ekkert í þessu. Mér finnst bara ekkert gaman að vera í lopapeysu og ullarsokkum innandyra þó það virðist oft vera raunin. Vil frekar vera á tásunum og ekki í þykkri peysu.

Ji minn einasti, hvað er ég að eyða tíma í þetta? Er farin að gera eitthvað gáfulegra! En hvað?

Knús á ykkur öll....... Valborg Rut

Skógardögum lokið

2007-09-19T01:30:00.000-07:00

Ólíkar persónur, ólík í útliti, ólík utan sem innan. Glaðleg fermingarbörn hafa full af orku hafa litað daga mína. Vatnaskógur tók á móti okkur með roki og rigningu. Skógarganga í sliddu og drullu var mis vinsæl en flestir stóðu sig með príði. Skítug, blaut og köld komumst við að hlýjum húsunum. Sumir glaðir eftir skemmtilega göngu, aðrir reiðir yfir "lífshættulegri" skógargöngu í "ógeðisveðri". Söngurinn fyllti vit okkar á kvöldvökum, andlitin hlógu og brostu.

"Stelpur, nú vil ég að þið slökkvið á gelgjunni." Mér varð svo á orði þegar gelgjustælar í messuratleik voru að yfirbuga mig. Það er ekkert mál að hlægja stundum og mikið, minnsta mál að vera svolítil gelgja á þessu tímabili. En einhvernsstaðar verða mörkin að liggja. Þögnin og alvarlegri hliðin verður að vera til þegar það á við.

Hressar og kátar eldhússtelpur, elduðu, bökuðu, sungu og jafnvel dönsuðu við vinnu sína. Með gítarinn héldu þær í vakningu og sungu hárri raust við opnar dyr sofandi stelpna. Sygjuð andlit teigðu sig að dyragættinni, undrandi yfir morgunhressleika þessa fríða starfsfólks.

Verkefni mín voru fjölbreytt og ólík. Öll skemmtileg, unnin með frábæru fólki. Endurnærð og full af orku og gleði er ég komin heim og held áfram venjubundnum Hómasólardögum.

Takk fyrir skemmtilega vinnudaga besta fólk :)

Valborg Rut

Hugsaðu jákvætt það er léttara.

2007-09-12T13:40:00.000-07:00

Þessi orð eiga það til að mæta mér þegar ég opna ísskápinn. Á honum hanga geðorðin 10 síðan þessi segulplata datt innum bréfalúguna. Hugsaðu jákvætt, það er léttara. En það er ekki alltaf léttara. Í raun er auðveldara að hugsa neikvætt. Að sjá að fyrra bragði hvað okkur líkar ekki, hvað er neikvætt. En líklega er ekki átt við það svona. Heldur er hugurinn léttari og skemmtilegra að lifa ef við hugsum jákvætt. Jafvel þó stundum sé erfiðara að hugsa jákvætt en neikvætt. Hugsum jákvætt, það er léttara til lengri tíma.

Látum ekki mótlæti á lífsins göngu slæva okkar innri gleði. (Pétur Þórarinsson)

Verum jákvæð, lífið er eitt stórt JÁ!

Fyrst fannst mér engillinn á myndinni frekar ólíkur þeirri englaímynd sem maður gerir sér dagsdaglega. Þangað til mér fannst hann lýsa baráttu, ekki gefast upp heldur berjast hetjulega þar til við náum árangri.

Sá sem fremur kýs að brosa en reiðast, ber ætíð sigur úr bítum.

2007-09-10T15:34:00.000-07:00

Eftir rólega helgi í dalnum með tilheyrandi marengstertuáti og sófaspjalli hefur ný vika tekið við í bæ erils og þeytinga. Kindurnar komu móðar og másandi af fjöllum, svo þreyttar að halda þurfti á nokkrum þeirra síðasta spölinn. Hestarnir þeystu um með glaðbeitta gangnamenn eftir árlegan atburð. Hestarnir voru frelsinu fegnir enda sveittir og blautir eftir vætusamar göngur þegar þeim var slept á túnið við réttina. Glaðbeittir gangnamenn, börn og aðrir sveitungar hófu að koma kindunum í rétt hólf áður en rekið var heim á bæjina. Karlarnir hófu upp raust sína með pela í hönd og söngurinn ómaði innan úr miðju Tunguréttar. Það er alltaf viss stemning á stað sem þessum. Fólk stoppar og spjallar, heilsar, horfir á þreyttar kindur og dáist af duglegum hestunum sem hjálpað hafa til við reksturinn. Hundarnir blautir og þreyttir, margir hverjir hásir eftir daglangt gelt á tregar rollur. Alls konar fólk, fólk úr sveitinni, fínna fólk og fólk eins og ég. Ég sem þekki mörg andlit en fæstir þekkja mig. En finnst samt tilheyra þessum árstíma að kíkja í Tungurétt, einfaldlega því það er sveitísk upplifun.

Það eru um 7 flugur í kringum mig. Það er því miður ekkert svo vinsælt. Ég veit vel að það er afskaplega gaman að setjast að í herberginu mínu og að þar er gaman að vera fluga á vegg. En ég vil bara alls ekki að það sé flugnaskítur á nýmálaða loftinu mínu, ja eða loftlistunum sem ég eyddi miklum tíma í að mála! Eða dauðar flugur í ljósinu.... nei takk því ég nenni alltof sjalfan að losa þær úr. Mig hefur reyndar alltaf langað í gæludýr. En húsaflugur sjaldnast verið efst á lista. Ótrúlegt að þær geti bara boðið sér sjálfar. Ekki getur hundirnn sem mig langar í boðið sér sjálfur. Honum yrði eflaust umsvifalaust hent út. En flugurnar... bara því þær fljúga, eru litlar, svartar og skrítnar komast þær upp með að dvelja hjá okkur. Einfaldlega því ég hef ekki list á því að hoppa um allt með flugnaspaða eða glas.

En svona er lífið....

Heimasætan í prinsessuherberginu.

Kosnaður flugmiða og önnur speki

2007-09-08T08:59:00.000-07:00

Leið okkar liggur ekki um grængresið mjúka, hún er fjallvegur og talsvert grýtt. En hún liggurr uppí mót, áfram í sólarátt.

Er á leið í Svarfaðardalinn. Mamma er að baka, ég á að verað pakka. Settist hins vegar við tölvuna örstutta stund. Tekur svosem ekki langan tíma að finna til einar buxur, bol og ullapeysu. Og náttföt, ætlum að vera þangað til á morgun. Komum til með að kíkja á fólkið í Tungurétt á morgun. Þó ég þekki ekki marga er viss stemning í því að mæta í réttirnar og sjá uppáhalds hestana sína koma með uppáhalds syngjandi sveitakallana mína og nokkrar rollur. Þó mér finnist þær nú ekkert skemmtilegar nema rétt á meðan lömbin eru.

Ég er brjáluð yfir því hvað innanlandsflug hefur hækkað mikið. Það er ekki nokkur leið fyrir fætæka leikskólastarfmenn, hvað þá skólafólk að fljúga suður. 25.000 takk fyrir pent. Fyrir sömu upphæð get ég flogið til Glasgow. Kommon, þetta er nú á sama landi og fullt af fólki sem þarf að skreppa suður nokkra daga. Þetta er nú ekki langt í burtu. En jæja, þýðir lítið að svekkja sig yfir því sem maður getur ekki breytt. En.... ef þú ert á leið suður næsta föstudag og leggur af stað um 17:15 máttu endilega láta mig vita.

En nú þarf ég að hafa hraðann á og skella mér í sveitina. Hafið það gott um víða veröld.... :-)

Valborg Rut á leið í uppáhalds Laugaselið sitt.

Helgarfrí

2007-09-07T10:48:00.000-07:00

Föstudagar eru dagar gleðinnar. Frídagar framundan og börnin á leikskólanum í föstudagsskapi. Svo virðist sem þau séu ögn háværari á föstudögum enda vita þau að framundan eru samverustundir með fjölskyldunni. Það sama á við á mínu heimili. Við reynum að finna okkur eitthvað til dundurs, saman eða í sitthvoru lagi. Baldur labbaði í dag uppí Laugafell með skólanum. Agnar er á leið á skautadiskó með vinum sínum, mamma fór í golf með vinnufélögunum. Eftir sitjum við pabbi aðgerðarlaus í kotinu. Ég er að verða þreytt á þessum heimakvöldum. Í umhverfi þar sem maður er vanur því að hafa nóg að gera er allt í einu ekkert. Það er vægast sagt skrítið. Maður bara er. Svo ef þig langar í félagsskap sem er "út úr húsi" máttu endilega láta mig vita. Einnig ef þú hefur skemmtilega kvöld eða helgarvinnu handa mér.

Mér skilst að helgarplön fjölskyldunnar séu að fara í dalinn góða á morgun. Gista og tékka á fólkinu í réttum á sunnudaginn. Kannski maður ætti að skella sér í ræktina á Dalvík, hehe ætli það séu ekki passlega fáir þar? Kannski of fáir....hehe.

Alþjóðlegi engladagurinn er á morgun. Ég mun sóma mig vel á þeim degi með alla þá engla sem búa í herberginu mínu. Einhverra hluta vegna hafa þeir komið hingað hver á eftir öðrum, ólíkir, en hver og einn sérstakur á sinn hátt.

Ég vona innilega að bloggandinn komi brátt aftur yfir mig. Finnst línurnar mínar hér alltaf verða ómerkilegri og ómerkilegri. En fyrst þú ert að lesa þetta finnst þér þetta líklega skemmtilegt. Því annars væriru líklega ekki hér.

Úr herberginu besta, þó útsýnið mætti vera betra.

Valborg Rut

Tvítug afmælisstelpa :-)

2007-09-05T15:13:00.000-07:00

Ég á afmæli í dag. Já ég er formlega orðin gömul og amma gamla tilkynnti mér að nú væri ég komin á giftingaraldur. Furðulegt, ég sem er ekkert á leið að gifta mig. Enda er ég svo ung ennþá og ætla að eiga mörg stórafmæli í viðbót. En þó maður eigi afmæli þurfti maður víst að vinna í dag og kom ekki heim fyrr en rétt til að komast í sturtu og í skárri föt áður en familían kom í mat. Já það er án efa gott að búa heima á svona stundu, mamma búin að standa á haus við að elda og baka í nótt og í dag á meðan ég var að vinna. Fínt að koma heim og veislan bara tilbúin ;) Svo hér er búið að vera nóg að gera, nóg að borða og nóg að tala um. Elsku besta fólk, takk æðislega fyrir mig :)

Rétt í þessu var ég að klára að hjálpa Agnari að læra. Ótrúlegt allt þetta heimanám, kem aldrei til með að skila þetta til fulls. Jú jú menntun er mikilvæg og allt það, en hvernig eiga börn að vilja koma beint heim að læra eftir marga klukkutíma í lítilli kennslustofu? En sem betur fer er þetta oftar gert á daginn, nema svona öðruvísi daga. En eitt virðumst við systkinin hafa sameiginlegt, þessi heilmikli námsáhugi og fullkomnunarárátta gagnvart náminu.....!! hehe. En eitt má ég eiga sem ég hef fram yfir þá að hver einasta vinnubók var vandlega lituð, allar forsíður litaðar og skreyttar, vel merktar og allt í röð og reglu. En sennilega tengist þessi kostur því að ég er stelpa. En um það má lengi deila.

En nú er dagur að kveldi kominn.... og því mun ég hætta þessum skrifum. En hver veit nema ég lesi smávegis í norsku bókinni (já Helga, ég er alveg að komast inní þetta). Á morgun er vinna, líka daginn þar á eftir, svo kemur helgin og á sunnudaginn eru réttir í tungurétt í Svarfaðardal. Ég er á því að við Laugaselsbúar eigum að fara og sýna okkur, sjá aðra svo við sýnum nú smá lit í sveitinni. Og já, var ég búin að segja ykkur að ég fann sveitabæ til sölu í Svarfaðardal sem mig langar mikið í? Í það minnsta, ef þið eigið hellings pening eru frjáls framlög vel þegin. Hehe ;)

Sólveig, hvernig var það með ísferðina okkar???

Jæja, góða nótt :-)

Valborg Rut tvítug sveitastelpa í "borg".

Mamma, megum við fá hund?

2007-09-02T13:16:00.001-07:00

Tárin spíttust úr augunum þegar ég þaut niður háskólabrekkuna á hjólinu mínu. Kaldur vindurinn gerði það að verkum að augun mín fóru alveg í klessu og ég sá næstum ekki neitt. En það var gaman að láta sig renna niður brekkuna áður en ég mátti hjóla heim á leið uppímóti. Já, í dag fór ég út að hjóla. Já þið lásuð rétt. Ég af öllum fór út að hjóla. T'imi til kominn að finna sér einhverja hreyfingu hérna á Íslandinu. Er þó ekki viss um að ég leggi hjólasportið fyrir mig en það er ágæt tilbreyting. Mér finnst þó alltaf jafn hræðilegt að vera svona úti á meðal fólks að hreyfa mig. Bara það að það er fólk í bílum sem gæti hugsanlega verið að velta því fyrir sér hver sé að hjóla þarna upp brekkuna veldur mér hugarangri. Ég gæti farið út að hlaupa. En þá mjög snemma morguns svo sem fæstir séu á ferli. Ég gæti farið í ræktina en þar er svo margt fólk. Ég gæti reynt að venjast því að láta aðra horfa á mig. Og ég gæti vanist því að vera í líkamsræktarstöð með helling af öðru fólki. En ég sé samt ekki fyrir mér að það gerist á næstunni. Ég finn einhverja lausn. Mig langar að hreyfa mig en veit bara ekki hvar. Hvar er pláss fyrir fólk eins og mig? Mig langar heim í sveitina mína í Noregi. Þar var alltaf hægt að hreyfa sig án þess að hafa áhorfendur.

Í dag heyrði ég að Agnar var niðrí eldhúsi að biðja mömmu um hund. Aumingja foreldrar okkar. Fyrst kem ég og bið um næstum öll möguleg dýr. Hund, hest, páfagauk, kanínu, kött, gullfiska, hamstra og já, meira að segja kú því ég sagði að mér finndist beljumjólk góð. En held að það hafi bara verið rugl, ég hef hvorki drukkið beljumjólk né bæjarmjólk í mörg ár. Foreldrar mínir létu undan með gullfiskana. Ég hef alltaf mátt eiga fullfiska, minnsta málið. En þegar ég grenjaði stanslaust í tvær vikur því mig langaði svo í páfagauk.... þá var foreldrunum öllum lokið og létu undan. Við fórum í dýrabúðina þar sem ég valdi þennan líka fallega græna páfagauk. Ég hélt náttúrlega að hann yrði jafn gæfur og páfagaukar foreldra minna sem ég hafði heyrt ófáar sögur af. En svo varð ekki. Ég var skíthrædd við þetta litla dýr. Það beit mig og ég öskraði af taugaveiklun þegar pabbi leyfði honum að fljúga um íbúðina. Tveimur vikum síðar skilaði ég fuglinum í búðina. Eftir allt það sem ég hafði lagt á mig. Furðulegt. Nokkrum árum seinna fékk ég kanínu með því skilyrði að hún yrði í sveitinni. Það gekk eftir og það var náttúrlega voða gaman. Verst að ég veit ekkert hvað varð um hana að lokum því vinkonurnar tvær fóru í sitthvora áttina.

Það er eitthvað við dýr sem heillar mann. Öllum krökkum langar einhverntíman í dýr. Nú skil ég alveg af hverju ég mátti ekki fá öll dýrin sem mig langaði í. Ég myndi aldrei leyfa öll þessi dýr á mínu eigin heimili. Ef ég hefði fengið þetta allt hefði ég örugglega viljað skjaldböku. Við systkinin höfum öll viljað fá hund.

Mig langar ennþá í hund. Hitt er allt dottið uppfyrir. Nema náttúrlega hesturinn, en það er óskiljanlega dýrt dæmi. Það bíður þangað til ég eignast á gamalsaldri einhvern pening. En hund langar mig í og skildi ég bróðir minn vel þegar hann bað mömmu um hund í morgun. En hér á heimilinu er nú allt bannað nema fiskar í búri. En annað slagið tökum við systkinin upp og biðjum um hund. Því miður verður svarið alltaf nei. En einn daginn kem ég til með að fá mér hreinræktaðan hund. Jafnvel þó svo ég viti nánast ekkert um hundauppeldi er ég viss um að ég gæti staðið mig vel í því, það gæti veitt mér félagsskap og dregið mig út að hreyfa mig.

Ég hef því ákveðið að setja enn og aftur hest og hund á afmælisóskalistann bara því það hefur verið þar síðan ég man eftir mér. Ójá, eftir þrjá daga verð ég tvítug.

Virðing

2007-09-01T13:50:00.000-07:00

Það er oft talað um að maður eigi að bera virðingu fyrir öðrum. Að bera virðingu fyrir sjálfum sér er jafn mikilvægt. En það má bera virðingu í raun fyrir öllu. Stundum verður maður að sýna hlutum virðingu. Ég vil að herberginu mínu og hlutunum mínum sé sýnd virðing. Ég vil að það sé komið vel fram við dótið mitt og farið vel með það. Jafnvel þó svo það sé ekkert merkilegra en eitthvað annað dót sem aðrir eiga. En herbergið mitt er minn griðarstaður. Þar er ég endalaust marga klukkutíma. Jafnvel þó ég hafi allt húsið vel ég samt herbergið mitt. Þannig hefur það verið á heimilum mínum á Íslandi, Noregi og í Danmörku. Þar sem hlutirnir mínir eru, þar vil ég vera og búa. Líklega er best að venja sig á að koma vel fram við allt og alla. Menn, dýr og hluti. Blómum getur maður sýnt virðingu með að ganga ekki á þeim. Að geta borið virðingu fyrir einhverju/m er kostur í fari fólks. Reynum bara að bera virðingu fyrir sem flestum. Og munið að gleyma ekki ykkur sjálfum.

Mig langar að geta spilað á gítar.
Mig langar í Vatnaskóg.
Mig langar í ný föt til fínni nota.
Mig langar til Noregs.
Mig langar að fá Helgu mína til Akureyrar.
Mig langar að sitja á kaffihúsi í góðra vina hópi.
Mig langar að syngja.
Mig langar í hund til að fara með mér út að hreyfa mig og veita mér félagsskap.
Mig langar að losna við líkamsræktarstöðvafóbíuna.
Mig langar út að labba í fallega verðinu.
Mig langar að finnast grænmeti gott. En súkkulaði er bara miklu betra.

Það er í boði að kvitta fyrir sig við komuna á þessa síðu. Eflaust er bloggmenningin að deyja. Enda hef ég ekki sömu gleði við skriftirnar hér og áður. Jafnvel þó ég þekki þig ekki neitt, skildu eftir þig spor. Það veitir mér gleði. Spurning um að hætta þessum skrifum.

Takk fyrir að vera til góða fólk.

Valborg.

Karlmenn

2007-08-31T10:44:00.000-07:00

Auðvitað á þetta ekki við um alla karlmenn. Sem betur fer. Þá yrði ég án efa piparjónka alla mína ævi. En hver veit. Kannski lærir maður með tímanum að sætta sig við allt. En eins og svo margir vita er ég kröfuhörð og læt helst ekki yfir mig ganga. Ja nema þá að láta í mér heyra. Við myndum okkur skoðanir á öllu. Sumt erum við ánægð með, annað ekki. Sumt getum við umborið, en annað alls ekki. Og það er svo gott að það eru ekki allir með sömu kröfur.

Á heimilinu mínu er kvennfólk í minnihluta. Ég og mamma á móti pabba og tveimur bræðrum. Karlmennirnir á heimilinu hafa af einhverjum ástæðum sloppið mjög vel við allt heimilishald, matargerð, tiltekt, uppvask og innkaup. Ótrúlegt. Kannski endar það með því að pabbi hendir mér út. Ég veit það ekki. En ég geri mitt besta í að siða hann til eftir öll þessi ár. Augljóst að mamma getur það ekki ein. Enda virðist faðir minn láta sérlega illa af stjórn. Eins og hann er nú liðlegur að gera eitt og annað fyrir mann. En þegar maður reynir að skipa honum að taka t.d. diskinn af borðinu er ekki séns að hann hlýði. Furðulegt.

Undanfarin kvöld hef ég beðið föður minn og bræður um að fara með diskinn, glasið og hnífapörin á bekkinn við hliðiná vaskanum áður en þeir láta sig hverfa úr eldhúsinu. Bræðurnir voru tregir til en létu að lokum undan. Faðirinn hins vegar sagði þvert nei og neitaði dóttur sinni alfarið um þetta verk. Það væri nú tveir kvennmenn í húsinu sem gætu vel tekið af borðinu. Faðirinn fór en eftir smá tíma sást hann á labbinu. Ég bað hann að koma aðeins og hann kom inní eldhúsið þar sem við mamma sátum enn að spjalla. En þegar hann komst að því að tilgangurinn var að láta hann taka diskinn af borðinu fór hann að hlægja og ætlaði augljóslega ekki að láta eftir þessari kröfuhörðu dóttur sem vill allt gera til að ala karlmenn heimilisins betur upp.

Ég bannaði mömmu að vaska upp diskinn hans pabba. Við gengum frá og vöskuðum allt upp (eigum ekki uppþvottavél!) nema einn disk, eitt glas, og ein hnífapör. Það var haft á sínum stað á borðinu og sagði ég að þetta yrði ekki tekið fyrr en pabbi tæki það sjálfur. Hann hló að þrjósku minni og ætlar sér líklega ekki að láta mig vinna þetta mál. Seint um kvöldið var diskurinn enn á borðinu og endaði þannig seint um síðir að mamma tók diskinn af borðinu. Faðirinn tekur greinilega ekki þátt í "kvennmannsverkum".

Ég ætla að minnast á þetta á hverju kvöldi, alveg þangað til allir hjálpast að við að ganga frá. Í það minnsta að hver taki sinn disk af borðinu. Kvennfólkið á heimilinu er ekki þjónustufólk. Karlmenn eiga líka að kunna að elda, þrífa, skreppa í búðina og að taka diskinn af borðinu og vaska upp. Ég er ekki hætt og ætla hér eftir að sjá til þess að bræður mínir læri þessa sjálfsögðu hluti. Og pabbi auðvitað líka. Já, hér stjórnar dóttirin með harðri hendi þangað til mér verður hent út.

Auðvitað gerir faðir minn marga ágætis hluti, t.d. fer hann með bílinn á verkstæði einstaka sinnum en vitanlega er sjálfsagður hlutur að hjálpa til við að halda heimilinu snyrtilegu og að taka diskinn sinn af borðinu.

Ef ég einhverntíman verð kennd við karlmann skal hann kunna að taka af borðinu, vaska upp og vera liðlegur við hinar ýmsu hliðar heimilishalds. Ég er kröfurhörð í takt við nútímann. Kynjaskipting fortíðar er liðin undir lok og jafnrétti á að gilda jafnt utan heimilis sem innan.

Ég stend föst á mínu og held áfram að siða karlmenn heimilisins til. Erfitt er að kenna gömlum hundi að sitja, en það er pottþétt hægt. Eins er það með illa upp alda karlmenn. Gengur hægt, en gengur samt ;)

Njótið þess að vera til elsku fólk :)

Valborg Rut

Góðan daginn!

2007-08-29T10:59:00.000-07:00

Hinar einu sönnu "við" settumst að á gamla "heimilinu" okkar tvo daga. Ljúft var að setjast að í sunnuhlíðinni aftur og vorum við fljótar að leggja undir okkur hlíðina og láta fara vel um okkur. Góðir dagar með góðum og skemmtilegum uppátækjum. Í gær var síðasti frídagurinn minn. Við skvísurnar vöknuðum hressar og kátar, fluttum útúr sunnuhlíðinni og héldum á vit nýrra ávintýra. Mývatnssveitin var skoðuð, gengið um í Dimmuborgum og við Höfða og verið til í frábæru veðri. Ekki gátum við látið jarðböðin fram hjá okkur fara og sulluðum þar í dágóðan tíma, söfnuðum nýjum freknum og flatmöguðum í sólinni. Nú er Helga strokin af norðurlandinu enn og aftur.

Í dag var fyrsti vinnudagurinn minn á Hólmasól. Lýst mjög vel á svona við fyrstu kynni og fá þau stóran plús fyrir góðar móttökur á nýju fólki. Það er alltaf líf og fjör á leikskólunum svo engum ætti að leiðast. Verður gaman að komast betur inní þetta og kynnast krökkunum og fólkinu betur.

En nú þarf ég að þjóta..... mætingarskylda í afmæli kallar.... ;)

Valborg Rut

Fíflin í Fíflabæ

2007-08-26T05:20:00.000-07:00

Leiðin liggur í dalinn góða. Svarfaðardalurinn bíður mín, laugaselið okkar og hestarnir. Hluta af deginum mun ég eyða á einum af mínum uppáhaldsstöðum. Þangað til elsku besta Helga mín kemur í bæjinn. Þá mun ég snúa til Akureyrar og knúsa hana að mér. Þykir mér ekki ólíktlegt að sest verði að í Sunnuhlíðinni þá daga, þar sem einu sinni var sameiginlegt "heimili" okkar. Já ómældum mínóntum, klukkutímum og dögum höfum við eytt á þeim góða stað.

Þetta eru síðustu frídagarnir mínir. Á miðvikudaginn kem ég til með að byrja í nýju vinnunni minni. Hlakka mikið til að byrja á Hólmasól og kynnast stefnu hjallaleikskólanna. Full af bjartsýni tekst ég á við ný verkefni og ætla mér að standa mig vel.

Akureyrarvaka var í gær. Mér leist stór vel á að breyta Akureyrarbæ í Fíflabæ. Já því ekki það. Þetta skemmtiatriði var stórkostlegt og þvílíkt hugmyndaflug. Keyrandi bátur, furðufugl sem tilkynnti að bæjarstjórnin hafi sagt af sér og hann yrði hinn nýji bæjarstjóri. Breytti merki bæjarins, hinum fúla og grimmdarlega erni í blómlega fífla. Já fíflin í Fíflabæ myndu nú nokkuð standa undir nafni, eða hvað? Fljúgandi hjólhýsi með konu með þrifnaðaræði innanborðs, æðisleg flugeldasýning og meira til. Ég missti af ómenningu unga fólksins þar sem ég ákvað að vera gömul og halda heim á leið með eldra fólkinu. Ágætt það.

Foreldar mínir eiga 18 ára brúðkaupsafmæli í dag. Vá, 18 ár! Lætur þetta í ljós að þau séu að verða gömul? Eða segir kannski að þau voru alls ekki svo gömul þegar þau giftu sig. Aðeins tvö ár í 20 árin. Frábært, en vá hvað tíminn virðist líða hratt. Reyndar man ég lítið eftir brúðkaupinu þeirra en var nú lítil stelpuskotta að trítla þarna í kringum þau í bleika kjólnum mínum á þessum degi. Fyrir nokkrum árum mátaði ég brúðarkjól móður minnar (þegar ég var með sítt hár, fyrir fermingu) og viti menn hann var bara rétt aðeins of stór. Líklega smellpassar hann núna, væri gaman að tékka á þessu uppá gamanið. En ég get nú samt þrátt fyrir allt fullyrt það að í þessum kjól gifti ég mig ekki. Þó hann þyki mjög flottur, eða hafi þótt og verið nýjasta tíska á þessum tíma er þetta ekki alveg ég. En gaman að vita af honum hérna uppí skáp ;) hehe.

En nú þarf ég að grípa til hestafötin og þjóta í dalinn......

Hafið það gott um víða veröld, njótið þess að vera til og passið uppá ykkur sjálf.....

Valborg Rut

Pikknikk

2007-08-23T16:30:00.000-07:00

Með teppi og nesti í farteskinu var haldið út í óvissuna. Hlægjandi stelpur sem oftast brosa þegar þær koma saman voru á leið í piknikk ferðalag. Já ekta gamaldags ferðalag með teppi og nesti. Við Sólveig keyrðum og lentum hjá Þorgeirskirkju við Ljósavatnl. En mikið fer í taugarnar á mér að kirkjur hér á Íslandi séu alltaf læstar. Það er staður sem mér finnst að alltaf eigi að vera opinn öllum. Svo við urðum að sætta okkur við að leggjast á altaristöfluna og kíkja á það sem fyrir innan var. Í Þorgeirskirkju er nefnilega gluggi með æðislegri íslenskri náttúru altaristaflan. Svo auðvelt er að sjá bæði inn og út. Við duttum í þvílíkan berjamó. Já við gæddum okkur á gómsætum bláberjum í boði Guðs eins skemmtilega og Sólveig vildi orða það. Eftir kirkjuskoðun og mikið bláberjaát og myndavélaflipp var haldið að Goðafossi. Þar nutum við þess að vera "túristar" á milli hinna túristanna. Löbbuðum um allt þarna og vitanlega var myndavélin með í för. Svo var gengið út í móana með teppið og nestið og setið rétt eins og í gamla daga flötum beinum og notið þess að vera til þar sem lyktin af náttúrunni fangaði vit okkar. Líða tók á daginn svo ferðalangarnir ofsahressu héldu heim á leið.

Kvölda tekur og sest er sól.... en til að enda daginn var farið með Hrefnu á bláu könnuna. Gaman að hitta hana eftir allan þennan tíma! Nóg var af fólki á uppáhalds kaffihúsinu mínu og svo ótrúlega langt síðan ég settist þar niður með kakóbollann minn. Það er svo skrítið að þó maður hafi verið svona lengi í burtu er næstum eins og maður hafi bara alltaf verið hérna. En ætli það sé ekki að þakka öllu því góða fólki sem er í kringum mann.

Nú ligg ég hér í rúminu mínu sem er akkurat í miðju alls. Já enginn getur hreyft sig án þess að ég verði vör þið það. Við erum að tala um að rúmið mitt er á holinu uppi beint fyrir framan öll herbergin svo eiginlega verður að klifra yfir mig til að komast ferða sinna. Ójá það er búið að rífa parketið af herberginu mínu, mála loftið og einn vegg og skáp sem á að vera hvítt. Undir parketinu leyndist þetta líka flotta gólf!! Haha ég var búin að láta mér detta margt í hug, en ekki þetta! Svartur og hvítur köflóttur dúkur takk fyrir pent! Æ nei því miður fær þetta ekki inngöngu í prinsessuherbergið svo ætli niðurstaðan verði ekki plastparket þangað til ég verð ögn ríkari. Ég meina, hvaða stelpuskottta tímir þessum óskapar pening í gólf sem er gengið á og fullt af húsgögnum svo gólplássið litla varla sést.... ;)

Á morgun verður haldið áfram með herbergið.... veggfóðrinu klístrað á og málað yfir! Jebb vonandi er hægt að klára alla mállingar vinnu á morgun, enda er ég orðin alveg eðal málarameistari eftir daginn ;)

Góða nótt bestu þið....

Valborg Rut

Breytingar

2007-08-22T16:23:00.000-07:00

Þegar ég loks kom mér í gang í morgun vissi ég ekkert hvað í ósköpunum ég ætti að gera næst. Hér er allt út um allt. Búið er að yfirfara hverja einustu skúffu, hverja einustu hillu og fataskápa í þessu herbergi. En svo skemmtilega vill til að þegar maður er að laga til virðist maður frekar vera að drasla til. Og þannig er það einmitt hér. Allt óþarfa dót og föt sem aldrei er notað er farið úr herberginu, sumt gefið, öðru hent. En svo er sumt sem maður getur ekki látið frá sér en hefur samt ekki stað fyrir. Það ásamt allskyns fleiri hlutum sem á eftir að ganga frá liggur hér á víð og dreif. Tvær mállingarprufur eru komnar á vegginn. Var staðráðin í að mála ólífugrænt eða brúnt. Nú finnst mér báðir litirnir vonlaustir og ætla á morgun að finna eitthvað ljóst með brúnum keim ekki brúnt en ekki hvítt. Gólfið er aðalvandamálið. Þetta hrikalega skemmda parkett verður ekki lengur í þessu herbergi. Verður hent út á næstu dögum. En hvað kemur í þess stað? Ég tékkaði á verði á nýju parketi. Þegar það var komið á litla 12 fermetra herbergið mitt kostaði það 75 þúsund!!! Er ekki allt í lagi?? Þessu tími ég nú alls ekki. Svo jæja, ég ríf bara hitt af og hef það sem er undir. Hvað það er kemur bara í ljós síðar. Ji minn. Ég verð að finna góða lausn á þessu.

Ég hef samt komist að því að það er lítið mál að byrja. Tæta upp úr skúffum og henda og henda. Þegar líða fer á daginn og dagarnir verða orðnir fleiri við sömu seinlegu verkefnin minnkar áhuginn og maður vildi að maður hefði aldrei byrjað. Ég var þetta líka áköf í byrjun, ætlaði bara að drífa í þessu.... en nú sé ég að þetta gerist ekki eins hratt og ég ætlaði mér. Skrítið, ég sem er svona einn tveir og nú manneska. En ég gefst ekki upp. Herbergið verður klárað, 14 dagar til stefnu. Þegar þeim er lokið, þá á ég afmæli. Líklega betra að hafa ekki allt á hvolfi hérna þá. Já ég er alveg að verða gömul. Ég væri til í svona 5 ár 19-20 ára. Þá hefði ég tíma til að leika mér og gera allt annað sem ég vildi áður en ég byrja að eldast meira. En það er líka jákvætt.

En hér væri góður leikur að farað sofa svo ég geti vaknað full af orku í fyrramálið til að drífa í öllu því sem þarf að gera hérna.

Góða nótt fallega fólk.... Valborg Rut

Akureyri

2007-08-20T15:27:00.000-07:00

Ég er komin til Akureyrar. Það er skrítið. Veit ekki alveg hvort tilfinningin sé góð eða full af söknuði frá Noregi. Auðvitað er gott að koma heim. En ég á líka heima annarsstaðar. Erfitt að útskýra þetta og kannski erfitt að fatta það líka. En svona er þetta. Ólíkar tilfinningar. Fínt að koma hingað, en langar líka að fara aftur. Á erfitt með að halda aftur af tárunum þegar ég hugsa heim til Noregs. En núna er ég á Íslandi og ætla að reyna að njóta þess. Það tekur bara smá tíma að venjast þessari breytingu.

Ég veit ekki hvað tekur við næstu daga. Ég þarf að taka herbergið mitt algjörlega í gegn. Taka úr skúffum dót sem aldrei er notað. Gefa föt sem aldrei eru notuð. Reyna að koma öllu dótinu mínu fyrir og gera herbergið að heimili. Það er reyndar fínt núna, en dótið mitt fyllir bara stofuna í staðinn. Ferðatöskurnar blýþungar á stofugólfinu, opnar og búið að róta eftir hinum og þessum hlutum. Mín bíður mikið verkefni.

Ég er hálf ringluð á þessu öllu saman. Langar eiginlega bara eitthvað lengst út í sveit þar sem eru ekki þessi læti og hamagangur. Kannski ég ákveði að fara í fjallgöngu á morgun. Hver veit hvar uppátækjasama ég endar. Þarf að passa að gera ekki útaf við foreldrana. Held nú samt að ég verði búin að því áður en langt um líður. Ég á það til að vera atorkusöm manneskja. Vil drífa í hlutunum og finnst minnsta málið að mála smávegis eða þeysast um og koma hlutunum í lag. En stundum þyki ég full fljótlát og fljúgandi hugmyndir skjótast á milli orða.

Eflaust fækkar bloggunum hér eitthvað. Veit þó að hér koma til með að detta inn þónokkrar línur af og til. Gaman að segja frá því að síðan ég fór til Danmergur í september í fyrra og þangað til ég skrifaði lokabloggið frá Noregi lentu hér hvorki meira né minna en 240 blogg! Nokkuð góður árangur finnst mér :)

Læt þetta nóg í bili, hlakka til að sjá ykkur öll....

Valborg

Leiðarlok

2007-08-17T02:07:00.000-07:00

Herbergið mitt er afskaplega tómlegt. Fjölskyldumyndirnar eru farnar af veggjunum og fataskáparnir eru tómir. Fallegu hlutirnir mínir eru vel pakkaðir ofan í tösku og pabbi ber dótið mitt í bílinn.

Ég er á förum frá Vågstranda. Það er skrítin tilfinning. Ég er er í raun ekki búin að fatta ennþá að ég sé að fara. Þetta leið alltof hratt. Það er komið að kveðjustund og líklega finnst okkur öllum það jafn skrítið. Þau eru vön að hafa mig á heimilinu og ég er vön því að búa hér með þeim í sveitinni. Ég á eftir að sakna þeirra alla mikið. Helst vildi ég að ég gæti haft þau öll með mér. En við hittumst á Íslandi eða í Noregi áður en langt um líður. Að koma til Noregs verður alltaf eins og að koma heim.

Í lífinu kynnumst við ógrinni af fólki. Sumir stoppa lengur við en aðrir. Sumir koma en eru farnir jafn skjótt aftur. Öðrum kynnist maður betur og þeir skilja eftir sig spor í hjarta manns.

Lífinu er skipt í ótal kafla. Í dag líkur einum þeirra. Ég flyt heim til Íslands og hef nýjan kafla af lífinu. Tekst glöð á við ný verkefni og hlakka til að sjá hvað mætir mér. Sumir kaflar eru svo góðir að maður vill helst ekki að þeir endi. En þeir gera það samt. Allt endar einhverntíman.

Ég kveð glöð og ánægð sveitina og fólkið í Jakobsgarden. Hlakka til að koma heim og takast á við ný verkefni.

Bestu kveðjur í síðasta sinn í bili frá Hjelvik.....

Valborg Rut

Yfirlit síðustu daga

2007-08-16T23:36:00.000-07:00

Ég er ástfangin. Svíf um á bleiku skýji rétt eins og stelpurnar sem leiða kærastana og nýju eiginmennina um heim og geima. Tilfinningin ólýsanleg, svo fallegt, svo flott, einstakt, já næstum fullkomið. Við erum búin að þekkjast í svolítinn tíma. Ég vissi strax að hann væri einstakur í janúar þegar ég kom hingað. En alla þessa mánuði höfum við verið að kynnast betur og höfum nú fallið. Eða allavega ég. Ég er ástfangin af Noregi. Landinu sem hefur verið mér heimili síðustu átta mánuðina. Ég sé alltaf betur og betur hversu ævintýralegt þetta hefur verið.

Í gær keyrðum við Trollstien sem er vegur upp og yfir fjall, oft kennt við tröll. Svo flott. Keyrðum niður í Geiranger og fórum með ferju í gegnum Geirangursfjörðinn. Ótrúlegt að vera staddur á þessum fræga stað.

Annað eins bloggleisi hefur ekki sést á þessari síðu í langan tíma. En hér í sveitinni hefur verið mikið að gera og lítill tími gefist fyrir tölvuveru. Mamma og pabbi komu á mánudaginn. Það var gaman að sjá þau og krökkunum fannst gaman að sjá hér loksins annað fólk. Á miðvikudaginn voru allir fjölskyldumeðlimir komnir heim af heimsmeistaramótinu og upphófst mikil veisla meistaranum til fögnuðar. Síðustu dagarnir mínir hér hefðu ekki getað verið betri.

En ferðalagið er ekki búið. Nú mun ég halda til Lillehammer, síðar til Osló og að lokum til Íslands.

Sjáumst heima.... Valborg Rut

Heimsmeistarar :-)

2007-08-12T11:24:00.000-07:00

Það var mikil gleði á meðal Hjelvikabúa í dag þegar Stian og Jarl urðu heimsmeistarar bæði í tölti og fjórgangi. Vitanlega eru allir í skýjunum, bæði í Hollandi og hér í Jakobsgarden. Þetta er náttúrlega alveg frábært og hefði ekki getað gengið betur :) Já í dag er maður nú bara stolur að vera agnarlítill norðmaður í sér, hvað þá á heimili heimsmeistara. Í morgun horfðum ég með krökkunum á fjórganginn síðan í gær og fannst þeim nú hálf skrítið að sjá mömmu, pabba og Jarl þarna á tölvuskjánum. Viðtal við pabba og allt og horfðum við á þetta mörgum sinnum. Í dag var ég langt frá því að vera sátt við ruv.is því allt beint íslenskt efni á nú að vera sýnt beint út á netinu. Þetta var sýnt beint í sjónvarpið, en kommon, hefði ekki verið hægt að gleðja okkur hér í útlöndum og senda þetta út á netinu líka. Ekki að þeim hefði munað eitthvað um þá vinnu. En engu að síður, við fyldumst með úr fjarska, lágum á netinu í leit að nýjustu myndunum, fengum fullt af símtölum frá Íslandi þar sem fjölskyldan mín fylgdist spennt með og heyrum við smá beint í gegnum símann til Hollands. En nú hlökkum við bara til að fá fjölskylduna heim og óska þeim enn og aftur til hamingju með titilinn :)

Mamma og pabbi eru lögð af stað í hið langa ferðalag. Með fulla tösku af skyri og sviðasultu. Já, þetta var efst á óskalista íslendinganna í Noregi. Hlakka mikið til að sjá þau á morgun og vona bara að þau finni litla sveitahúsið mitt eftir að hafa keyrt allaleið frá Osló. Líklega ætti ég að byrja að pakka. Í það minnsta ná í ferðatöskurnar mínar og tékka á því hversu miklu ég komi ofaní þær. Líklega ekki nema helmingnum. Svo mikið af dóti sem ég einhverra hluta á hérna. Hef aldrei verið svona sein að byrja að pakka þegar um flutninga er að ræða. En mér finnst bara svo skrítið að ég sé að flytja héðan. Er strax farin að sakna þeirra og kvíða deginum sem ég þarf að kveðja alla hér. En þetta er ekki alveg búið enn, við höfum ennþá fimm daga. Þá förum ég og foreldrarnir til Lillehammer þar sem við ætlum að vera fram á laugardagsmorgun. Þá verður stefnan sett á Hadeland þar sem eru glerverksmiðjur. Já mig hlakkar mikið til að komast þangað og eyða nokkrum krónum um leið og ég þyngi ferðatöskurnar enn meira. Svo verður það Osló, eflaust einhverjir þekktir ferðamannastaðir, en vitanlega ætlar prinsessan að draga foreldrana í nokkrar búðir eða svo. Enda á ég náttúrlega ekki neitt ;) Án djóks þá gæti ég skilið eftir nánast öll fötin mín hérna ef ég myndi tíma því. Flest hafa þau ekki verið notuð í marga mánuði. Skrítið. En svona er lífið :)

Bestu kveðjur til ykkar allra úr Jakobsgarden.....

Valborg Rut

Atvinna og húsnæði á silfurfati

2007-08-10T15:00:00.001-07:00

Fyrir nokkrum dögum síðan rakst ég á áhugaverða atvinnuauglýsingu í netheimum. Lítill einkarekinn leikskóli með tveimur starfsmönnum vantaði liðsauka. Leikskólinn er í Garðabæ og er rekinn í sérinnréttuðu tvíbílishúsi og er fyrir litla krakka á damömmu aldri. Furðulegt, fannst mér þetta heillandi? Þar sem ég er í raun í atvinnuleit, kannandi hina og þessa möguleika og efast einhverra hluta vegna alltaf um það að ég fái góða og skemmtilega vinnu á Akureyri ákvað ég að senda fyrirspurn um þetta. Byrjaði á að kynna sjálfan mig og segja hvað reynslu ég hafði af vinnu með börnum. Að ég væri eiginlega á leið heim til Akureyrar í haust en væri alveg til í að skoða aðra möguleika ef ég finndi skemmtilega vinnu og góðan stað til að búa á. Hafði þetta ekki margar línur en svo virðist sem þetta hafi hljómað ágætlega.

Ég fékk svo svar til baka þar sem konan sagði að henni litist mjög vel á þetta og langaði mikið til að fá mig í vinnu enda virkaði ég nú frekar aktív og dugleg. Hehe. Mátti endilega koma í viðtal um leið og ég kæmi heim og byrja 1. september ef okkur litist báðum vel á. Einnig gat ég fengið að búa í einu herberginu á leikskólanum. Frítt húsnæði og hefði 90 fm hús út af fyrir mig þegar ekki væru krakkar á staðnum. Þetta fannst mér heillandi. Kona að ráða í vinnu og bíður manni húsnæði þegar maður nefnir að maður þyrfti stað til að búa á. Ég velti þessu mikið fyrir mér. Fram og til baka, aftur á bak og áfram.

Er ég tilbúin til þess vera lengur í burtu frá Akureyri? Langar mig að búa í borginni? Ég ákvað að lokum að mig langaði heim til Akureyrar þó það sé eitthvað við þetta sem togar í mig. Þar sem ég á fjölskyldu og yndislegt herbergi. Mig langar til þess að búa með öllum hlutunum mínum. Öllu fallega dótinu mínu. Mér finnst eins og ég sé skildug til þess að fara heim núna. Hvað myndi Agnar sega ef ég kæmi bara ekkert aftur? Fannst eins og ég væri að bregðast ef ég færi eitthvað annað. Eftir mikla umhugsun vildi ég ekki halda þessari vingarnlegu konu í óvissu ennþá þar sem ég vil að hún fái góða starfsmanneskju á leikskólann sinn. Að lokum sendi ég henni í gærkvöldi að því miður gengi þetta ekki upp. En mér hafi litist mjög vel á þetta og langaði til að koma. En svona er lífið, maður getur ekki gert allt. Vonaði að hún finndi góða stelpu á leikskólann sinn.

Í dag var ég búin að fá meil frá henni. Það var svona: Æjæj!!! Var svo að vona að þú kæmir til okkar, því að það er sko greinilegt að þú hefur mikinn áhuga á börnum og ert örugglega hörkudugleg:o) Við bóndinn vorum einmitt að tala um þig í dag að ef þú hefðir komið þá vorum við að spá í hvort þú hefðir frekar viljað leigja tæplega 30 fm bílskúr á kannski ca. 30.000.-, heldur en vera í einu herberginu, því það getur verið gott að komast út af vinnustaðnum þegar maður er búinn að vinna:o) Annar bílskúrinn hjá okkur er nefnilega innréttaður sem íbúð.
Takk samt innilega fyrir auðsýndan áhuga og gangi þér rosa vel með allt sem þú ferð að gera!!! :o)

Þegar ég las þetta langaði mig eiginlega að snúa ákvörðun minni við, mæta á staðinn og flytja í bílskúrinn. Svona fólk langar mig að vinna fyrir. Þá sem vilja allt gera fyrir þá sem þau þekkja ekki neitt. Þá sem óska manni góðs gengis í öllu sem maður kemur til með að taka sér fyrir hendur. Í rauninni fékk ég á nokkrum dögum spennandi vinnu og húsnæði fært til mín á silfurfati. En ég neitaði. Draumavinnunni. Svolítið mikið líkt mér að vilja vinna á svona litlum stað fyrir litla krakka. Sé ennþá svolíð eftir þessu. Finnst eins og kannski hafi þetta verið mikið tækifæri sem ég var að glata. Kannski var þetta bænasvarið mitt. En ég fór ekki rétt með það. Ég sé eftir því að hafa kastað þessu í burtu og það er mikil löngun eftir þessu starfi. En þegar ólíkar tilfinningar og langanir eiga í hlut, þá verður maður að taka ákvörðun. En svona er lífið. Ef ég flyt suður núna, þá myndi ég kveðja heimili foreldranna alveg. Því ég vil núna búa með öllu dótinu mínu. Það er svo stórt skref. Finnst eins ég ég bergðist, foreldrunum, bræðrunum. Það er eitthvað sem togar í mig. Fjölskyldan sem ég hef ekki búið hjá síðan í maí í fyrra.

Hvað tekur við? Ég vona innilega að ég finni aftur eitthvað sem heillar mig jafn mikið og þetta. Hvers vegna þarf þetta að vera svona erfitt? Hví getur ekki ræst úr þessu og ég fundið eitthvað sem mér líkar á Akureyri? Hvað vill Guð? Hvar er sterka svarið sem ég bíð eftir? Langar mig örugglega heim til Akureyrar? Ég kem alltaf til með að vera Akureyringur og búa þar í framtíðinni. En er ég tilbúin til þess núna?

Mig langar að gera eitthvað gott. Þar sem er tekið eftir starfinu mínu og ég get gefið mikið af mér um leið og ég fæ mikið til baka.

En svona er lífið.

Endar nú dagur, en nótt er nær,
náð þinni lof ég segi,
að þú hefur mér, Herra kær
hjálp veitt á þessum degi .

Vertu nú yfir og allt um kring,
með eilífri blessun þinni.
Sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.

Góða nótt góða fólk....

Valborg Rut

Úff

2007-08-09T13:13:00.000-07:00

Hvað er að frétta úr sveitinni? Ja ætli það sé ekki ælupesti sem hæst ber að nefna. Sem betur fer hef ég sloppið enn og vona svo innilega að ég fái þetta ekki! Við Leona Dís vöktum semsagt í nánast alla nótt, hún ælandi og ég í því að þrífa, baða, skipta á rúmum og reyna að sofa smá á milli athafna. Fórum svo niður hálf sex í morgun og þar hélt gamanið áfram. Ég á heiður skilið fyrir þennan sólarhring enda búið að vera brjálað að gera. Og ég afar stolt af mér að vera ekki búin að æla sjálf ennþá eftir að hafa þurft að þrífa þetta allt saman. Verst fannst mér þegar ég var að setja öll ælufötin, 5 náttföt, endalaust magn af rúmfötum, sængum og koddum og endalausar tuskur og handklæði í þvottavélina. Er þó ekki búin að ná að þvo þetta allt svo forstofugólfið er vel sett stútfullt af þvotti. Já vonum að það komi ekki margir í heimsókn. Líklega ekki hætta á því, hver vill svosem mæta þegar hann gæti farið heim veikur? Ja ekki myndi ég bjóða mig fram. En við lifum og það er að rætast úr deginu, litla skvísin að hressast og Fredrik fékk að fara til frænku sinnar að leika sér í allan dag sem var frábært. Já lífið er svo sannarlega yndislegt. Hehe.

Á mánudaginn koma mamma og pabbi. Skrítið að það sé alltí einu svona stutt þangað til. Er held ég ekki alveg að ná því ennþá. Á sunnudaginn eftir viku verð ég á Íslandi. Ævintýrinu er að ljúka. Starfi mínu sem au-pair stelpa ásamt því að vera húsmóðir og mamma í forföllum er að ljúka. Það er alveg stórskrítið. Hvað tekur við? Jú, eitt er víst að það verður Ísland í bili allavega. Vonast til að geta verið í fríi í nokkra daga, andað án hindrana að mér norðlenska loftinu og notið þess að vera til. Svo hefst atvinnuleitin. En ég er komin með ógeð af þeirri hugsun. Fleiri fréttir síðar, þvottavélin bíður fyrir myrkur því þá þori ég ekki út.... ;)

Hafið það gott, vonandi laus við veikindi og ælupesti....

Valborg Rut á Íslandi eftir alltof fáa daga.

Punktabogg!

2007-08-07T11:44:00.000-07:00

Lífið hér í sveitinni gengur vel.
Góða veðrið er loksins komið og við brosum við sólinni og njótum þess að ganga um léttklædd á tásunum.
Í gær keyrðum við til Åndalsnes og lékum okkur þar, keyptum ís og fórum í nokkrar búðir.
Sáum brjálæðislega stóran örn og ég þakkaði mikið fyrir að vera inní bíl enda var hann bara rétt fyrir utan!!!!
Þegar heim var komið fórum við að sulla í sjónum.
Ég hata fjörur en harkaði þetta af mér.
Þreyttir en ánægðir krakkar sofnuðu eftir hörku dag.
Au-pair stelpan lagaði til eftir daginn, hreyfði sig á líkamsræktargræjunni í stofunni, varð svo hrein og fín og settist niður með fulla skál af ís og ávöxtum.
Ís og ávextir eru algjörlega málið á hverju kvöli :)

Við sváfum alltof lengi í morgun.
Gaman að eiga svona góða krakka sem sofa til tíu!!!
Gerist nú ekki oft en voru greinilega alveg extra þreytt... hehe.
Ég sló hraðamet, kom okkur öllum út hálftíma eftir að við opnuðum augun.
Skunduðum í leikskólann með Leonu Dís í aðlögun.
Gekk vel en var þó mjög glöð að sjá mig aftur eftir að ég lét mig hverfa í smástund.
Var þó ekki á því að hætta að leika sér í sandinum til að fara heim.
Bleiku fötin og gallapilsið sem ég setti krúttið mitt í í morgun var hrikalega skítugt eftir leikskólann.
Dísin var klædd úr öllu í forstofunni svo allt heimilið yrði ekki eins og sandkassi.
Borðuðum hakk og spagettí í kvöldmatinn og gólfið fékk líka smá.
Leona Dís voða dugleg að gefa svona með sér.... ;)
Tveir skítugir krakkar voru settir í bað og ilmuðu að lokum af jarðaberjalykt og hreinleika.
Hreinu börnin fóru voða góð að sofa enda verðum við að vakna snemma í fyrramálið til að mæta á réttum tíma í leikskólann. Leona í sinn og Fredrik í sinn.
Ég hlýt að njóta þess að liggja í sólbaði á meðan þau verða á leikskólanum.
Vonum bara að það verði sól :)

Er ég búin að laga allt til fyrir nýjan dag.
Nú mun ég fara og sækja póstinn.
Svo þríf ég baðherbergið.
Fæ frí frá líkamsræktinni í kvöld.
En hlakka til að setjast með niður með ís í skál en ávextirnir eru búnir.
Verður keypt meira á morgun.
Ó nei, dansþátturinn er í sjónvarpinu.... öllu frestað um klukkutíma ;)

Hafið það gott um víða veröld.....

Valborg Rut

Kærleikur er lykill lífsins

2007-08-05T11:16:00.000-07:00

Hugsun er miklu sterkari krafur en þú gerir þér grein fyrir. Rektu því allar neikvæðar hugsanir á brott en gefðu jákvæðum, kærleiksríkum og skapandi hugsunum þínum kraft. Sjáðu alltaf björtu hliðina á lífinu. Því meira sem þú geilsar af gleði og kærleika, því meiri gelði og kærleika laðar þú að þér. Elskaðu alla í kringum þig og þú munt finna að allir bregðast vel við kærleika að lokum.

Kærleikur er lykill lífsins.

Við eigum það til að sökkva í neikvæðnina. Að finnast kannski allt svo tilgangslaust og eins og við séum í raun ekki neitt. En þannig er það auðvitað ekki. En það er þá sem við gleymum að líta á jákvæðu hliðarnar. Ég held að sama hversu slæmt eða neikvætt eitthvað er þá séu samt til jákvæðar hliðar á því líka. Því hvaða erfiðleika sem við göngum í gegnum held ég að við komum út úr þeim sem sterkari og mótaðri persónur. Það er jákvætt. Jákvættað geta nýtt erfiðleikana til góðs.

Kærleikur er eitthvað sem við getum ekki snert. En líklega búum við öll svo vel að eiga hann innra með okkur. Og við erum svo heppin að við getum gefið af honum til annarra, og aðrir geta gefið okkur til baka. Við þurfum ekki að rétta út hendina og segja: Hérna, ég gef þér hnefafylli af kærleika. Þetta er eitthvað sem við smitum út frá okkur, stundum ómeðvitað. Það er gaman að tala við fólk sem er fullt af gleði og kærleikaog þeim líður vel ef þeir geta gefið með sér af þessum góðu eiginleikum.

Höfum þetta að leiðarljósi. Smitum frá okkur kærleika, byggjum með okkur gleði og sjáum það jákvæða við allt og alla.

Án þess að vita hvert ég stefni, á hvað eða hvernig, þá stefni ég hátt.

Knús úr sveitinni, Valborg Rut.

Lífið í dag

2007-08-04T11:31:00.000-07:00

Í dag hefjast dagar mínir tíu þar sem ég gegni öllum hlutverkum á heimilinu nema því að vera barn. Nú er meiri hluti fjölskyldunnar í Hollandi eða á leiðinni til Hollands. Þar verður nýr heimsmeistari krýndur eða endurkrýndur sem við vonum náttúrlega! En við erum hér heima í fullu stuði og fengum þær fréttir í dag að það er spáð hitabylgju! Jibbý!! Nóg komið af kulda í bili!

Fredrik pælir mikið í því þessa dagana hvað klukkan sé og spyr stundum oft á hverjum 5 mínótum. Það skrítna er að hann tengir klukkuna alltaf við peninga. Svona samtal var mjög oft í dag: F: Hvað er klukkan? V: Hún er hálf þrjú. F: Vá! Það kostar mikla peninga!! Hehe svona er hann mikið krútt. Ég var þó að reyna að útskýra að það væri lítið sem ekkert samhengi á milli klukku og peninga. En hann stóð eins og svo oft áður fastur á sínu og klukkan kostar semst ennþá peninga.

Það var pitsa í kvöldmatinn. Þið getið séð fyrir ykkur litla skottið mitt sem oftast er mjög sjálfstæð. Öll út í rauðri pitsusósu og ekki bara andlitið heldur líka hárið og já meira að segja inní eyrunum. Svo ekki sé minnst á ermarnar á peysunni hennar. Þegar matartímanum lauk mátti því taka góðan tíma í að þvo ljósu lokkana með þvottapoka og ná öllum rauðu klessunum úr andlitinu við litlar vinsældir.

Mamma sagði að ég þyrfti örugglega að búa í tösku eftir að ég kæmi heim. Þegar ég spurði af hverju tilkynnti hún mér að þó svo ég væri með mikið af fötum í burtu þá væri skápurinn samt ennþá fullur og ég kæmi aldrei öllu því sem ég væri með með mér í hann. Ég vissi þetta nú alveg fyrir, enda má hreinsa vel út úr þessum skáp. Það virðist bara vera svoleiðis að maður tímir ekki að taka þetta allt. Hversu glatað er að taka helling af heilum fötum oft keypt í einhverri merkjabúð og mæta með á hljálpræðisherinn eða rauða krossinn? Finnst það eitthvað svo yfirdrifið. Að sumir geti leyft sér að taka bara úr skápnum heilan helling á meðan aðrir berjast við að eiga fyrir einni flík sem þau nota upp til agna. En svona er lífið. Svo er það líka þannig að sumt einfaldlega passar ekki lengur eða manni langar bara ekki að nota það lengur. En samt tímir maður ekki að taka þetta allt úr skápnum. Sumt er maður bara svo vanur að hafa þarna. Ja eða stendur í þeirri trú að kannski, kannski einhverntíman langi mig að fara í eitthvað af þessu. Sénsinn. Ég er á því að það sem maður hefur ekki farið í í ár eða tvö fari maður í flestum tilfellum ekki í aftur. En svo er líka einn flokkur enn og það er geymt til að líði ekki yfir mömmu. Ha bíddu þú varst að kaupa þetta og hefur eiginlega aldrei verið í þessu!!! Hehe en svona er lífið ;) Sum föt elskar maður bara meira en önnur ;)

Ég gæti eflaust í iðjuleysi mínu skrifað hér í allt kvöld þar sem börnin eru sofnuð og búið að koma öllu á sinn stað svo nýr dagur geti hafist í röð, reglu og hreinindum. En held þó ég fái mér ís og ávexti í stóra skál og setjist fyrir framan sjónvarpið.

Bestustu kveðjur heim á besta landið.....

Valborg Rut

Sérstök klukkustund

2007-08-03T00:38:00.000-07:00

Maður nokkur kemur heim úr vinnu, þreyttur og pirraður. Kemur að syni sínum þar sem hann bíður eftir honum við dyrnar.

"Pabbi, má ég leggja fyrir þig spurningu ?"

" Já að sjálfsögðu, hvað er það ?" svaraði faðirinn.

" Pabbi, hvað færðu borgað fyrir klukkustundina ?" "

Það kemur þér ekkert við. Því ert þú að spyrja svona hluti ?"svaraði faðirinn reiður.

" Mig langar bara að vita það. Gerðu það segðu mér hvað þú færð mikið fyrir klukkustundina ?" bað litli drengurinn.

" Ef þú þarft endilega að vita það, þá fæ ég 3.000 kr. á klukkustund."

" Ó, sagði sá stutti, og lítur niður. Lítur upp til pabba síns, og segir

" Pabbi, villtu vera svo vænn að lána mér 1.500 ?"

Faðirinn brást illur við. " Ef að það er ástæðan fyrir spurningu þinni, að þú gætir fengið lánaðan pening til að kaupa eitthvert bjánalegt leikfang eða einhverja aðra vitleysu, þá skaltu fara beint inní herbergið þitt og fara að hátta. Og hugsaðu um það hvers vegna þú ert svona sjálfselskur.

Ég vinn langan og erfiðan vinnudag alla daga og hef ekki tíma fyrir svona barnaskap!"

Litli drengurinn fór hljóðlega inn í herbergið og lokaði á eftir sér.

Faðirinn settist niður og varð eiginlega reiðari útaf spurningu litla drengsins.

Hvernig vogaði hann sér að spyrja svona bara til að fá lánaða peninga ?

Eftir um það bil klukkustund eða svo, róaðist faðirinn og hann fór að hugsa um að kannski hafi hann verið full harður við son sinn.

Kannski var eitthvað sem hann þurfti nauðsynlega að kaupa fyrir þennan 1.500 kr. og hann bæði ekki oft um pening.

Faðirinn gekk að herbergi sonar síns og opnaði dyrnar.

"Ertu sofandi vinur ?" spurði hann.

"Nei pabbi, ég er vakandi" svaraði drengurinn.

"Ég var að hugsa, að kannski hafi ég verið of harður við þig áðan sagði faðirinn. Þetta er búin að vera langur dagur og ég tók pirringinn minn út á þér. Hérna eru 1.500 kr. sem þú baðst um.

Litli drengurinn settist strax upp,brosandi. Oh, takk pabbi !" hrópaði hann.
Þreifaði undir koddann sinn og dró fram krumpaða seðla.
Það þykknar í föðurnum þegar hann sér að drengurinn á þegar pening. Litli drengurinn telur peningana sína rólega, og lítur á pabba sinn.
" Hvers vegna vildir þú fá pening fyrst þú áttir hann þegar .?"rumdi faðirinn.
" Vegna þess að ég hafði ekki nóg, en núna hef ég það," svaraði litli drengurinn.
" Pabbi, ég á núna 3.000. Get ég keypt klukkustund af tíma þínum ?
Villtu vera svo vænn að koma snemma heim á morgun mig langar til að borða með þér."

(Fékk þetta lánað á bloggi nokkru, en veit ekki hvaðan þetta kemur upphaflega

Knús í sveitinni....

Valborg Rut

Spice girls og Nylon

2007-08-02T11:27:00.000-07:00

Spice girls stelpurnar snúa aftur og verð ég nú að viðurkenna að ég væri meira en til í að fara á tónleika með þeim. Að rifja upp gamla takta syngjandi Spice girls lögin og dansandi með. Já það voru nú ekki fáar stelpurnar sem lifðu fyrir þessar skrítnu stjörnur. Ég var þó aldrei fremst í aðdáendahópnum og gekk nú alls ekki jafn langt og margir aðrir í dýrkuninni. Ég t.d. átti ekki bol með mynd af þeim eða myndir af þeim á herbergisveggjunum. En einn geisladisk átti ég og í dag var hann settur í græjurnar þar sem hann reyndist óvart meðferðis í útlandinu neðstur í geisladiskabúnkanum. Nauðsin í ferðalög ef svo skildi vera að flippstuðið og gelgjutaktarnir myndu brjótast út þó mest sé hætta á því í algjörri stelpuútilegu. Hehe. Hef nú lúmskt gaman að þvíað fylgjast með Viktoriu Beckham og öllum hennar uppátækjum, eða hneikslast á þessum óþolandi svip hennar og yfir því að hún sé alltaf með þennan skelfingar stút á munninum í stað þess að brosa eða í hvaða efnislitlu fötum hún gengur þann daginn. Finnst nú svolítið fyndið að þær hafi tekið saman aftur og séu á leið í ferðalag margra barna mæður á leið í gelgjuferðalag. Jú vitiði, ég væri alveg til í að líta þær augum. Hvort ég myndi hneikslast eða dá þeir yrði svo bara að koma í ljós. Í það minnsta skemmti ég mér við að spila lögin þeirra hér í dag.

En í framhaldi af þessu....

Ég óvart fór að fylgjast með ferðum Nylon hljómsveitarinnar þegar ég rakst á að Emilia ætlaði að hætta. Fékk svo séð og heyrt blaðið þar sem voru myndir frá brúðkaupinu hennar og svo skilst mér að eigi að gera sjónvarpsþátt um það þegar ný stelpa verður valin í stað Emiliu. Skrítið, maður er orðinn svo vanur að sjá akkurat þessar stelpur og er ekki að sjá fyrir sér nýtt andlit í hópnum. En allt er hægt og maður hlakkar nú baratil að sjá hvernig þetta á að fara fram. Rifjaði upp að þegar ég vann á Sólbrekku sungu krakkarnir lög með Nylon og loks vorum við skvísurnar á deildinni farnar að taka undir þeim til samlætis. Í dag var því úr að ég skellti Nylon disknum sem mér áskotnaðist einhverra hluta vegna í græjurnar og leyfði honum að klárast til enda. Reyndar sá ég að Leona var líklega aðeins of lítil fyrir Nylon ennþá. Ég hef nú ekki verið mikill aðdáandi þessarar hljómsveitar en finnst mér nú alltaf meira og meira til þeirra koma. Og kom mér verulega á óvart þegar ég sá að í myspace heiminum eru endalaust margar síður tileinkaðar þeim og skyndilega fannst mér eins og þær væru heimsþekktar stjörnur. Verða þær næstu Spice girls stelpur? Hehe já já ætli ég hætti ekki að tjá mig um þetta í bili.

Kveð úr stelpnahljómsveitapælingunum.......

Valborg Rut

Ágúst!

2007-08-01T12:01:00.001-07:00

Við erum að tala um að það er kominn ágúst. Ótrúlegt. Vá hvað þetta ár er að fljúga áfram á mettíma. Rosalega líður þetta hratt. Og ég er bara rétt að fatta að í þessum mánuði flyt ég til Íslands. Og ég er líka búin að taka eftir því að ég segji að ég sé að flytja aftur til Íslands en ekki að ég sé að flytja heim. Því í raun finnst mér ég alveg eins mikið eiga heima hér þó svo að auðvitað þekki ég fleiri heima og eigi nú allt dótið mitt og fjölskyldu þar. En svona er þetta skrítið.

Leona Dís er sérstaklega mikill fluguaðdáandi. Þegar fluga sést á borðinu eða einhvernsstaðar kjurr er hlaupið af stað í von um að fanga dýrið. Þegar verið er að borða er svo skyndilega ekki tími til þess lengur..... það er fluga... enn skemmtilegt! En það segir sig líklega sjálft að henni hefur ekki enn tekist að fanga flugu. Jafnvel þó svo að hún sé líka búin að æfa taktana með flugnaspaðann.

Ég er ekki alveg sammála henni með flugurnar. Ég verð eiginlega bara mjög pirruð á þeim því maður má vart setjast niður þá eru þær komnar og vilja vera með. Inni sem úti. Uppáþrengjandi þessi furðuverk. Setjast bara á mann án leyfis eða suða við andlitið á manni, það verður ekki langt þangað til ég verð orðin ansi góð með flugnaspaðann.

Það kom pínu blár himinn í dag. Jibbý!!!! Loksins!!!! Enda hélt ég uppá daginn og var ekki lengi að koma okkur skvísunum út í gönguferð til Vågstranda (8 km). Þýðir nú lítið annað en að byrja af hörku þegar heilsan er loksins komin í lag. (7, 9, 13) Og nú er ég næstum friðlaus því mig langar svo út að hlaupa. En ætli ég yrði ekki talin frekar biluð þá. En ég er náttúrlega pínu biluð fyrir svo það er kannski ekkert mál að fara nokkra kílómetra í viðbót :)

Stian er lagður af stað í langt ferðalag. Já heimsmeistaramótið er handan við hornið og hann er lagður af stað keyrandi til Hollands. Agnes og Ísak fara svo á laugardaginn og verða 10 daga. Hver veit nema við fáum endurnýjaða heimsmeistara til baka ;)

Eftir 12 daga koma mamma og pabbi til Noregs. Áætla að sækja prinsessuna þar sem hún hefur safnaða að sér svo miklu dóti að hún myndi eflaust aldrei komast heim með allt ein. Og svo er nú ekki leiðinlegt fyrir þau að kynnast landinu mínu og heimili síðustu sjö mánuðina. Þau koma hingað og verða í nokkra daga, svo keyrum við til Lillehammer og verðum þar eina nótt og svo til Osló ein nótt áður en við komum á klakann. Stefnan er svo að fara til Hadeland í glerverksmiðju og hlakka ég mikið til að þyngja töskuna aðeins þar. Eflaust á ég eftir að draga foreldrana í nokkrar búðir í Osló auk fleiri "túrista"staða sem á eftir að kíkja á.

Í fréttum er ekki meira að sinni.....

Valborg Rut sveitaprinsessa.

Ári eldri :-)

2007-07-30T04:09:00.000-07:00

Hann er oftast hljóðlátur og lætur ekki mikið fyrir sér fara. Hann er mikill Queen aðdáandi og ófá skiptin sem tónlistin úr stofunni heyrist langt út á götu. Hann syngur með af öllum krafti og lifir sig inn í líf þessara merku manna. Fjölskyldubíllinn ber þess merki að öll erum við alin upp við Queen tónlist og oftast er það sú eina sanna tónlist sem ómar úr græjunum í bílnum og rúðurnar í afturgluggunum eru alsettar merki góðrar hljómsveitar. Til að fullkomna allt á svo dóttir hans sama afmælisdag og söngvari hljómsveitarinnar.

Hann er dugnaðarforkur þó þyki hann eflaust svifaseinn við heimilisstörfin. Segist bara vera sannur karlmaður, enda hafi hann tvær góðar eldabuskur á heimilinu og ekki þurfi hann að kaupa uppþvottavél því hann eigi eina svo ansi góða (mamma). Hann hefur sagt mér frá því ég man eftir mér að Landroverbílar séu flottir bílar. Og þess vegna trúi ég því og hef vott af sömu dellu og faðir minn þó ég vilji nú alls ekki hvað sem er enda dóttirin smekkmanneskja. Hann liggur og sínir mér nýjustu snjósleðablöðin og fræðir mig um kraftmiklar vélar eða getu hvers og eins tæki. Hvað það væri geggjað að geta átt einn glænýjan úr kassanum. Dóttirin bara játar og sýnir þessu áhuga þó hún viti í raun ekkert í sinn haus um svona mál. En víst væri dóttirin meira en til í að eiga eitt stikki svona flott tæki.

Dóttirin spyr hann stundum hvort hann ætli virkilega að fara í "þessari" peysu. En að sama skapi spyr hann stundum dótturina hvort hún geti ekki farið í einhverju öðru. Get ég farið svona? Algeng setning á heimilinu frá öllum aðilum. Nema náttúrlega bræðrunum sem er nett sama í hverju þeir eru þó helst bara sömu hversdagsfötunum alla daga. Hann segir ekki mikið og þegar forvitin dóttirin reynir að komast til botns í einhverju virðist hann helst til of fámáll. Hann smellir fingrum á báðum höndum þegar dóttirin fer með í byko því hann veit að henni finnst þetta óþarfi þó hún hafi vanist þessu í gegnum tíðina eftir margar bykoferðirnar. Hann hristir hausinn yfir uppátækjasemi dótturinnar og vonar innilega að hún komi ekki með enn eina tillöguna um breytingar á herberginu eða íbúðinni. Dóttirin varð afar glöð þegar faðirinn fór á hestbak og sýndi hestamennskunni áhuga. Faðirinn vill ekki fá kanínu á heimilið og sagði hart nei þegar dóttirin bað um páfagauk. Samþykki fyrir báðu fékkst þó á endanum enda dóttirin ofdekruð frekjudós inná milli. Þess má þó geta að faðirinn var sá eini sem sýndi páfagauknum áhuga en dvaldi hann aðeins á heimilinu í tvær vikur. Gullfiskarnir hafa þó alltaf fengið samþykki og hlakka ég til að setja nýja fiskategund í stofudjásnið í ágúst :)

En.... elsku besti pabbi, til hamingju með afmælið í dag :)

Knús og kossar heim á klakann, Valborg Rut.

Nýr dagur :)

2007-07-29T09:37:00.000-07:00

Nýr dagur, ný tækifæri, nýjar hugsanir, nýjar hugmyndir, nýtt líf. Það góða við það að það kemur dagur á eftir degi er að maður getur byrjað uppá nýtt. Dagur sem áður var verður að fortíð og við getum byrjað uppá nýtt með nýjum degi. Það er það sem gerir lífið svo æðislegt. Jafnvel þó svo að sumir dagar séu frábærir og við óskum þess að þeir taki aldrei enda gera þeir það samt. Því bæði góðir og slæmir dagar taka enda. En við höfum alltaf tækifæri til að gera hvern dag að góðum degi og lifa hvern dag fyrir sig. Einn dag í einu þó svo að ég vilji oft lifa mánuði fram í tímann. En þá þarf maður að rifja það upp að þessi dagur kemur aldrei aftur. Þess vegna þarf maður að njóta hans og gera hann sérstakan á einhvern hátt. Nýr dagur og ég er ánægð.

Trú - von - kærleikur.

Er það ekki allt sem þarf?

Laugardagskvöld

2007-07-28T12:35:00.000-07:00

Klukkan er ekki orðin tíu á þessu frekar drungalega laugardagskvöldi og ég bara sit hér í iðjuleysi mínu. Veit ekki hvað ég á að taka mér fyrir hendur þó eflaust gæti ég fundið eitthvað. Mig langar að mála mynd. Verst að ég kann bara ekkert að mála. En líklega er ekkert að kunna. Það geta allir málað. Og líka ég. Jafnvel þó ég myndi ekki gera eitthvað brjálað listaverk. En ég á ekki mállingu og engan pensil. Mig langar út að hlaupa en kemst ekki nema nokkur skref sökum heilsugalla minna sem tjá sig enn. Ég gæti lagað til en það er hvergi drasl og hvergi ryk í herberginu mínu. Og fataskápinn tók ég í gegn í fyrradag svo hann heldur sér enn. Ég gæti skrifað ljóð eða sögu en er of tóm til að koma einhverju á blað. Ég gæti skipulagt eitthvað en aldrei þessu vant hef ég ekkert að skipuleggja. Ég gæti krufið atvinnuauglýsingar á netinu en er komin með nóg af því að leita að vinnu. Enda virðist hvergi vanta í vinnu á Akureyri í starf sem hæfir mér og þóknast mér. Mig langar ekki að vera kassadama. Mig langar ekki að vinna skrifstofustarf. Mig langar ekki að vinna við eitthvað sem ég hef ekki áhuga á. Mig langar að vinna eitthvað sem gefur mér eitthvað á móti þegar ég gef af mér. Það virðist vera nóg að vinnu í Reykjavík og alls staðar vanta fólk á leikskóla eða í starf með börnum og unglingum. Kannski ég neyðist til að flytja í borgina. En það langar mig ekki því þá færi hver eyrir af lélegum launum í húsaleigu og skrefið úr sveitinni í brjálaða borg þar sem allir eru á þönum allan daginn og hafa aldrei tíma til að gera neitt eða allt tekur langan tíma.... úff ég held að það væri of stórt skref. Ég veit bara ekkert hvað mig langar. Er auðvitað með hugmyndir en held ég geti afskrifað þær allar. Hef eiginlega bara ekki áhuga á neinu. Langar bara að lifa og vera til. Ekki alltaf að skipuleggja allt, á þönum hingað og þangað, að láta aðra segja mér hvað ég á að gera, að hunskast í einhverja vinnu sem ég hef ekki áhuga á, að hugsa um það að ég verð ekkert ef ég læri ekkert, að breyta mér til að þóknast öðrum, að vera bara ég einhvernsstaðar og týna sjálfri mér í græðgi og ópersónulegum raunum samfélagsins. Mig langar bara að vera ég. En mér finnst ekki heillandi að vera ólærður hálviti þegar allir aðrir verða búnir með háskólanám og komnir í draumavinnuna, vel launaða og eigandi einbýlishús með stórum garði. Að þá verði ég bara enn að ákveða mig týnd í óvissu heimsins. Mig langar ekki í skóla. Ég get ekkert gert af því. Og hvað græðir maður á að fara í skóla ef maður hefur ekki áhuga á því? Akkurat ekkert því þá lærir maður heldur ekkert. Mest af öllu langar mig í heilbrigðan líkama með heilbrigðum líffærum. Þó ég sé nú ekki mikið gölluð þá sé ég alltaf betur og betur hvað maður er heppinn ef maður hefur þetta allt. En ég er þakklát fyrir að ég get í það minnsta staðið þrátt fyrir stanslausan sársauka. En það þýðir ekkert að kvarta. Þetta bara er. Lýtum á björtu hliðarnar. Það er það sem skiptir máli. En allir hafa rétt á því að vera neikvæðir stundum og við höfum rétt til þess að segja það sem við viljum. Og ég gaf mér leyfi til að skrifa neikvæða og bitra færslu. En núna vil ég fá góða skapið aftur og ætla að sætta mig við að ég get ekki farið út að hlaupa eða hreyft mig þó mig langi það mikið. Mig langar bara að vera ég.

Komment á þessa færslu eru vinsamlegast afþökkuð.

Valborg Rut.

Saga um stelpu

2007-07-27T13:05:00.000-07:00

Í litlu sætu húsi í fjarska hvílir kyrrð yfir öllu. Í fallegum dal þar sem sveitin angar af nýslegnu grasi og berjalyngi. Þarna búa ekki margir. Aðeins ein stelpa sem nýtur þess að kynnast sveitalífinu og lætur sér líða vel með sjálfri sér. Hún situr í gamaldags ruggustól á veröndinni og horfir á hestana sína hlaupa um á túninu. Hundurinn liggur í makindum sínum á grasflötinni og sleikir sólina. Flugurnar suða og kóngulærnar reyna að bjóða sig velkomnar en sjá að þeim er betra að halda sig fjarri. Þarna situr stelpan og hugsar. Hugsar um hvað lífið er yndislegt og hvað hún er heppin að fá að njóta þessa alls. Stelpan sem flutti úr skarkala bæjarins og settist að í sveitinni í þeim tilgangi að kynnast sjálfri sér og finna hvað hún virkilega vildi. Henni líkar vel að vakna við fuglasönginn og fara út að hlaupa í sveitakyrrðinni. Að baka pönnukökur og syngja og fylla þannig húsið af ómandi tónum. Að taka sér bók í hönd og láta fara vel um sig þangað til hún bíður eftir sunnudagsgestunum. Henni líkar vel að keyra í litla þorpið að kaupa inn og spjalla við sveitunga um daginn og veginn. Hún þýtur um sveitina á hestinum sínum og brosir við lífinu sem brosir við henni. Dugnaðar stelpa sem finnur sér alltaf eitthvað að gera. Hvort sem hún les, saumar, smíðar, málar eða ræktar grænmeti, hún elskar lífið sitt. Stundum koma dauðir tímar þar sem allt virðist svo tómlegt í einverunni. En hún rifjar upp að þetta var það sem hún valdi. Hún valdi að kynnast öðru lífi og að sjá að það er svo margt hægt að gera. Börnin á nærliggjandi sveitabæjum koma í heimsókn og hún elskar að sitja með þeim og tala um allt og ekkert. Eða þeytast með þeim um sveitina og velta sér í grasinu. Hún er hugmyndarík og skynsöm. Lifir lífinu og vill fá sem mest útúr því. Hún hlær og brosir og nýtur þess að fá fólk í heimsókn í sveitina sína í litla krúttlega húsið sem angar af hreinleika. Hún liggur í grasinu og horfir upp í stjörnubjartan himininn litríkan af norðurljósum. Þetta er yndislegt líf.

Mig langar að lifa svona. Nýjasta hugmyndin. Ég sé þetta fyrir mér og lifi mig inní þetta. Ég held að mér myndi vegna vel í sveitinni um tíma og hefði gott og gaman af því að vera þar. Ég gæti meira að segja tekið smá fjarnám í skóla og setið úti í ruggustólnum mínum og lesið á meðan lærdómsandinn myndi heltaka mig og gefa mér brennandi áhuga á náminu. Ég myndi gera upp lítið hús og hella mér í vinnu við að gera það flott og njóta þess að hafa frjálsar hendur. Ef þið vitið um fallegt hús í fallegum dal stutt frá Akureyri má endilega láta mig vita. (Svarfaðardalur, Skíðadalur kannski...) Já, litla ég er alltaf jafn hugmyndarík.

Bestustu kveðjur úr sveitinni í Noregi....

Valborg Rut

:-)

2007-07-27T13:00:00.000-07:00

Fyrir utan súkkulaði er gleði í hjarta það sem skiptir mestu máli.

(J. Northbay)

Knús á klakann......

Valborg Rut

Rigning!!! oh!

2007-07-25T10:39:00.000-07:00

Ég skil ekkert í þessum maga mínum að vera að þessu veseni. Furðulegt að honum finnist svona gaman að kvelja mig. Að hann þurfi að láta mig finna stanslaust til og komnir tveir dagar. Og hann bara hlustar ekkert á mig þegar ég segi honum að hætta þessu eða bölva honum í hljóði fyrir þetta glataða uppátæki. Er hann ekki enn búinn að ná því að þetta er komið meira en nóg? Hann mætti allavega fara að ná því þar sem hann hefur séð mér fyrir þessari "skemmtun" í ár núna. Oh vesen. En það er víst ekkert að mér, það segja læknarnir allavega! En þeir vita nú greinilega ekkert í sinn haus um þetta mál. Held að þeir hafi bara ekki getað ímyndað sér að flotti maginn minn væri gallaður inni! En ég meina, útlitið er ekki allt... hehe ;)

Annars hefur veðrið í dag verið einu orði sagt hræðilegt. Ekki viðlit að fara út úr húsi nema vilja lenda í ausandi rigningu og blottna frá toppi til táar. Svo dagurinn einkenndist af inniveru og miklu barnaöskri. Sennilega hafa yngri börnin tvö farið öfugumegin fram úr rúminu í dag í tilefni þess að byrjað er að rigna aftur. Hvar er eiginlega skandinavíska sumarið sem var búið að lofa mér? Ég er allavega enn að bíða!! Og finnst nú hálf glatað að vera hér í rigningunni þegar sólin er að missa sig í gleðinni þarna heima á Íslandi! En vonandi næ ég þó nokkrum sólardögum áður en ég kem heim :) Og mikið er ég fegin að búa í mikilli brekku þegar ég horfi á fréttirnar og sé öll flóðin og fólkið hangandi í ljósastaurum eða uppi á húsþökum til að halda sér á lífi. Og allt grænmetið og allur gróðurinn, mikið vorkenndi ég garðyrkjubóndanum að vera búinn að tapa heilu ræktunarsumri eins og það leggur sig. Hver einasti kálhaus ónýtur og allar jarðirnar hans og akrarnir líktust meira á en sáðlandi og grænmetisrækt. En svona er lífið.

Ég vildi óska þess að ég gæti lifað á því að vinna sjálfboðavinnu. Svo vill til að mikið af þeirri vinnu heillar mig og virðist athyglisverð. En heimurinn í dag er jú bara þannig að við lifum ekki á sjálfboðavinnu einni saman. Þess vegna getur maður ekki gefið sig allann í það. Leiðinlegt.

Einhverra hlusta vegna finn ég ekki snúruna af myndavélinni til að setja myndirnar í tölvuna. Á þó eftir að leita betur og aldrei að vita nema hún finnist að lokum. Ekki margir staðir sem koma til greina, nenni bara ekki að taka til í fataskápnum.... hehe. Mamma, tékkar kannski á því hvort það sé svona snúra í efstu skúffunni í hvítu kommóðunni í herberginu mínu heima.... ef ég hef óvart gleymt henni.... ;) Hef reyndar verið frekar löt við að taka myndir í júlí, en bæti vonandi úr því fljótlega :)

Farin í bili..... sveitastelpan :)

Ferðaþrá :)

2007-07-23T10:34:00.000-07:00

Þá er það ákveðið. Planið er til og ég er næstum komin á flug, byrjuð að pakka og lögð af stað í enn eitt ferðalagið. Hvað er skemmtilegra en að nýta tímann á meðan maður er ungur og einstakur (ekki með kærasta í eftirdragi) í að ferðast og læra helling um lífið og heiminn annarsstar í veröldinni?

Já ég er komin á þá skoðun að fara í enskuskóla í Englandi í mars eða apríl. Hugsanlegt að Oxford yrði fyrir valinu þó mér finnist margir staðir koma til greina. Vancouver í Kanada finnst mér líka spennandi. Finnst reyndar eins og ég komi til með að henda peninunum út um gluggann. Rándýrt dæmi sem ég hef í raun ekki efni á þar sem ég vil geyma peningana mína í eitthvað gáfulegra. Margir myndu þó segja að þetta væri gáfulegt og alls ekki sóun á peningum. Ég meina, enska er nú bara eitthvað sem hvert normal mannsbarn á að geta lært án travala. En ég er greinilega ekki eitt af þeim jafn glatað og það nú er. Þessum hæfileika er afar ójafnt skipt á meðal manna. Svo ef ég ætla mér einhverntíman að læra þetta mál sem virðist augljóslega vera algjört möst til að komast eitthvað áfram í þessu skrítna lífi, eiga möguleika á að gera eitthvað af viti eða fara í skóla verður maður víst að harka af sér og læra þetta fjarndans mál og eyða í það meiri hluta peningaeigu sinnar.

En þegar ég mun loksins verða vonandi talandi skiljanlega ensku væri gaman að kíkja á aðrar slóðir. Sjálfboðaliðastarf í Suður-Afríku heillar mikið þessa stundina. Vinna á barnaspítölum, heimilum fyrir munaðarlaus börn eða leikskólum. Ójá þetta er spennandi. Eitthvað sem mig langar að gera og maður lærir án efa mikið af.

Væri æðislegt að geta tekið sér þetta fyrir hendur í svona mars, apríl og maí á næsta ári. EN.... það stóra EN. Mig vantar pening. Þetta kostar alveg milljón trilljón peninga. Ég þoli ekki hvað allt kostar mikið. Það snýst allt um peninga. Ef þú átt ekki peninga geturu ekki gert neitt og ekki lifað. Og ef þú talar ekki ensku getur heldur ekki gert neitt og ekki lært neitt. Vá hvað þetta er glatað. En ég get nú samt margt þó ég tali ekki þetta vonlausa tungumál allra manna. Peningar eru ekki allt og það er enska ekki heldur. Ég hef næstum allt nema þetta tvennt.

Svo væri stuð að fara í interrail-ferðalag. Væri gaman að koma til margra landa og skoða allt það merkilegasta og flottasta í ólíkum löndum. Langar mikið að skoða heiminn betur og sjá hvað hann er stór og hvað hann hefur uppá að bjóða. Að ferðast í góðra vina hópi, drulluskítugur, með bakpokann einann.... frábært. En ælti ég gæti það??? Aðeins ein leið til að komast að því ;) Þó ég hafi fulla trú á mér í slíku ferðalagi ef á myndi reyna :)

Já svona eru draumarnir og óhætt að segja að ferðalöngun sé til staðar og ógrinni hugmynda eins og svo oft áður. Mamma sagði nú bara: Oh Valborg, gat það verið að þú kæmir með eitthvað svona!!! Híhí.... ég er svo yndisleg ;) Ekki alveg allir sammála þessum hugmyndum.... jú enskuskólinn fékk auðvitað samþykki en Afríka fékk það nú ekki í fyrstu atrenu. En hvað verður mun tíminn að leiða í ljós :)

Læt þetta vera nóg í bili og fer út að hreyfa mig......... :)

Knús á klakann og víðar.....

Valborg í leit að reynslu og dásemdum heimsins :)

Hugmyndir

2007-07-22T13:48:00.000-07:00

Ég er með hugmynd. Hún er ennþá leyndarmál. En gæti átt eftir að verða að veruleika. Einhverntíman. Kannski. Kannski ekki. Ég er alltaf með hugmyndir. Hef aldrei átt í erfiðleikum með að ímynda mér hluti eða sjá þá fyrir mér. Þar af leiðandi fæ ég ógrinni hugmynda. Mis framkvæmanlegar. Myndu þó eflaust allar ganga ef ég léti verða af því að framkvæma þær. En allt krefst mikils tíma og þess að maður gefi sig allan í verkefnið. Hef ágætlega trú á sjálfri mér í mörg verkefni sem mér dettur í hug. En hvað segir hitt fólkið? Eflaust fengi ég að heyra eitthvað mjög misjafnar skoðanir á hugmyndum mínum og margir hverjir yrðu eflaust hneikslaðir. Hvað getur hún svosem gert? Ómenntuð stelpuskjáta sem hefur fátt annað gert en að passa börn og leika sér. Jú dugleg er hún, en hvernig á hún að geta gert eitthvað af viti? Jú kæra fólk, ég get ýmislegt get ég sagt ykkur. Miklu meira en þið haldið. Ég er eitthvað. Loksins. Ég er bara eins og ég á að vera. Ekkert meira, ekkert minna. Bara ég eins og ég er. Hef kosti og galla eins og allir aðrir en hef ákveðið að nota kostina meira en gallana. Hver veit nema ég geti gert heilan helling og fullt af góðum hlutum. Já, jafnvel þó svo ég sé hér um bil ómenntuð stelpuskjáta.

Hugsanir

Stundum er maður svo út úr heiminum.

Eins og við séum bara alls ekki hér.

Hugurinn kominn á flug á ný

og ekkert við því að gera.

Hugsanir og ímyndun,

stórar sem smáar.

Lífið í öðru ljósi.

Hvert eigum við að líta?

Hvað eigum við að gera?

Það er svo margt sem er svo afskaplega óskiljanlegt fyrir lítið sandkorn eins og mig.

En með hjálp þess stóra og mikla getum við kannski á endanum látið gott af okkur leiða.

(samið fyrir löngu)

Ég vildi óska þess að ég gæti sýnt ykkur út um gluggann minn. Útsýnið er ótrúlegt. Himininn og kvöldsólin er það fallegasta í heimi. Vildi að ég gæti sent ykkur brot af því sem ég fæ að sjá á næstum hverju kvöldi. Á verulega eftir að sakna þess að sjá ekki eitthvað þessu líkt út um gluggann minn heima. Þar sér maður bara næsta hús. Litir himinsins eru æðislegir. En ég hlakka samt líka til að horfa á norðurljósin og stjörnurnar á Íslandi.

Elskið ykkur sjálf og lifið hvern dag með bros í hjarta.

Amen.

Jazzfestival

2007-07-21T12:46:00.000-07:00

Í gær lögðum við leið okkar á jazzhátíð sem stendur yfir í Molde alla vikuna. Gaman að sjá þessa umtöluðu hátíð og margt að skoða. Heilu göturnar voru lokaðar, sölubásar og allskyns tónlistaratrið um allan miðbæjinn. Þarna gengum við um í mannþvögunni, stoppuðum öðru hverju og hlýddum á góða tóna. Reyndar er jazz sem slíkur alls ekki í uppáhaldi og finnst mér það nú frekar furðuleg tónlist öðru hvoru. En margt var mun betra en annað. Finnst nú reyndar indjánatónlistin standa uppúr og minnir mig alltaf svolítið á bæjarlabbið í Danmörku með stelpunum fyrir jólin. Kíkum svo í tivolí, sem reyndist þó frekar mikið minna en búist var við. Engu að síður gátu sumir tapað sér í tækjunum og prófað hinar ólíkustu þrautir. Ég er þó á því að flest af þessum þrautum og rugli sé bara peningaplokk. Ójá, það var ekki sénst að hægt væri að vinna eitthvað með því að kasta litlum hringjum á glerflöskur. Já, stórir og smáir í hópnum hentu ekki nema 300 hringjum og ekki einn einast lenti á réttum stað. Furðulegt. Ég held mig þó alltaf með báða fætur á jörðinni í svona skemmtun og hætti mér ekki í eitt einasta tæki eins og fyrri daginn. Finnst samt alltaf fínt að horfa bara á hina öskra og skemmta sér. Öll eru þessi tæki best í fjarlægð finnst mér og heilla ekki á nokkurn hátt. Já já ég má vel vera jarðbundin með eindæmum.

Það kom loksins sól í dag. Jibbý!! Henni var fagnað og farið út í sólbað og trampolínið fékk þónokkurn slatta af hoppum í dag. Freknurnar létu sjá sig og er ekki frá því að ég hafi fengið smá lit. Sólin á þó ekki að vera lengi, rigningin lætur sjá sig fljótlega aftur. En elsku besta sól, þú mátt endilega skína vel á okkur þangað til í lok ágúst ;)

Vá það er svo stutt þangað til lok ágúst er. Tvær vikur í heimsmeistaramót, þrjár vikur í mömmu og pabba og minna en mánuður þangað til ég flyt til Íslands. Það er alveg stórfurðulegt að sé að koma að þessu. Er búin að búa ég í 6 mánuði. Skrítið. Enn skrítnara er að ég hef ekki búið heima síðan í maí í fyrra nema viku og viku því ég er alltaf á flakki. Hvað ætli ég endist lengi næst?

Bestu kveðjur, Valborg - loksins í sólinni :)

Drullumall :)

2007-07-19T13:05:00.000-07:00

Mig langar að drullumalla. Vera skítug frá toppi til táar í moldinni að baka köku. Gómsæta drulluköku skreytta með allskyns blómum og stráum. Nú veit ég ekki hversu mörg malbiksbörn lesa þetta og kannski ekki allir sem fengu að kynnast drullumalli í sveitinni eins vel og ég. En drullumallminningarnar í Svarfaðardalnum og Húsabakka eru ótrúlega góðar. Þarna var maður tímunum saman í litla húsinu sem breyttist í bakarí. Mold og vatni var sullað saman í fötu og hrært vel og lengi áður en því var hellt í kökuformið. Brosið var svo ánægt og lífið var svo yndislegt. Hvað er betra en að vera barn í sveit? Hendurnar voru alltaf brúnar af drullu og nöguðu neglurnar mínar svartar af skít. En það var náttúrlega bara hreinn skítur eins og fram kemur í Latabæ ;) Mig langar aftur að drullumalla. Vá hvað það eru mörg ár síðan ég sat í moldinni og gleymdi tímanum í leðju og skemmtun. Í raun man ég ekki til þess að ég hafi drullumallað mikið síðan á Húsabakka hér í den. Ætla að bæta úr þessu við fyrsta tækifæri. Það var of skemmtilegt að drullumalla til þess að gera það aldrei aftur. Hlakka mikið til þess dags sem ég tek með mér fötu og kökuform út í moldina, sit þar flötum beinum, leyfi mér að vera skítug og hræri í "deiginu" með fingrunum.

Hvernig væri að þið elsku bestu lesendur færuð út að drullumalla?

Ég skora á alla leynilega lesendur að skilja eftir sig spor í kommentunum..... ;)

Enn og aftur kveð ég úr ausandi rigningu..... Valborg Rut

Spáð með stjörnum

2007-07-18T11:35:00.000-07:00

Þetta segja stjörnurnar í dag:

Ein stærsta vöggugjöf þín er óbugandi kraftur og léttlynd bjarsýni sem mótar örlög þín án efa alla ævi. Hugaðu vel að jákvæðum eiginleikum þínum. Vald einkennir stjörnu þína á þessum árstíma. En vald er hæfileikinn til að valda breytingum eða hrindra þær. Þú ert fær um að koma í kring miklum breytingum hjá fólki sem þú umgengst og reyndar á öllu sem þú kemst í kynni við. Þú hefur án efa ríka þörf fyrir að vera ein(n) og svo fyrir vald þessa dagana.

Er ekki bara svolítið til í þessu? Eitt sem hefur náð að fanga athygli mína á þessari stjörnuspásíðu þar sem ég kíki á stjörnuspánna mína næstum á hverjum degi að þetta passar stundum óhugnarlega vel. Alltaf er verið að tala um einhvern bilandi dugnað, framkvæmdarsemi eða óbugandi kraft. Hef nú kannski ekki tekið eftir því en jú ætli það sé ekki mikið til í þessu og kannski er ég bara svona afskaplega áhrifamikil. Hehe.

Hér eru nokkrir partar út stjörnuspánni minni síðustu mánuði, safnaði þessu saman þónokkurn tíma til að tékka á niðurstöðum sem gætu verið sameiginlegar.

Þú hefur gáfurnar til að verða það sem þú þráir. Þú ert sjálfstæð/ur mjög og kannt illa við að utanaðkomandi manneskjur reyni að hafa áhrif á framgöngu mála. ...... Styrkur þinn er óbilandi og ekki síður öflugur og þú ert fær í flestan sjó ef þú aðeins leyfir þér að efla tilfinningar þínar og takast á við það sem býr innra með þér og þráir að komast út. ....... þú nýtur þess að fara með völd og ganga þann veg sem þú ein/n velur. Stjarna þín sýnir þig hér þar sem hugarorka þín er mikil og sérhver hugsun þín getur orðið að veruleika en einnig kemur fram að þú ættir að finna metnaði þínum og skipulagsgáfu útrás þessa dagana ...... löghlýðin/n með eindæmum ..... Þú ert fær um að leiðbeina öðrum samkvæmt eigin sannfæringu og kennir náunganum að leita svara við spurningum tilverunnar en átt það til að gleyma að hlusta á eigið hjarta ....... Eiginleikar þínir eru góðir og þú ættir umfram allt að efla þá til góðverka í framtíðinni ....... . Þú getur verið virk/ur og tekið frumkvæði, sagt álit þitt og gefið mikið af þér. Efldu sjálfsmat þitt og nýttu betur kosti þína. ......

Ég get nú varla verið annað en sátt við þessi orð og viðurkenni að ég tek staðfastlega mark á þeim.

En læt þetta nægja í bili og þakka lesturinn ef þið nenntuð að lesa þessa vitleysu ;)

Bestu kveðjur heim á besta landið, í besta bæjinn, besta dalinn og besta staðinn :)

Valborg Rut

Rúllubaggar :)

2007-07-17T10:39:00.000-07:00

Þegar ég lýt út um gluggann sé ég grænt og yndislegt sveitatún. Við enda þess eru rúllubaggar pakkaðir í hvítt plast. Grasið frá fyrsta slætti er komið í rúllur. Frá því ég sá þessa sjón fyrst hefur mig langað mikið að hlaupa niður túnið á tásunum og faðma rúllurnar. Hoppa svo á rúllunum og hlaupa fram og til baka á hvíta plastinu. Það var svo gaman að vera í feluleik í rúllunum þegar maður var lítill í sveitinni. Rúllurnar á teimur til þremur hæðum og það mynduðust litlar rifur á milli þar sem hægt var að fela sig. En maður varð að passa að detta ekki niður í ærslalátunum. En þetta var svo gaman. En ekki mjög vinsæll leikur hjá þeim sem þurfa að gera við götin ef eitthvað raskast. Mikið væri ég til í að gera þetta aftur. Líklega neyðist ég þó til að láta það ógert.

Það þarf líklega ekki að taka það fram að það er ausandi rigning. Maður verður svo tómur í svona veðri. Er virkilega komin með löngun til að skrifa eitthvað gáfulegt. En það kemur bara ekkert þegar veðrið er ekki að gera sig og maður hangir inni mest allan daginn. Talandi um að láta utanað komandi hluti stjórna sér. En svoleiðis er það nú bara. Og líklega er það einfaldlega þannig að hugurinn er virkari á veturnar. Líklega þarf hann líka að fá sumarfrí. Mikið yrði hann allavega þreyttur án þess.

Gerðu þér grein fyrir að ytra líf þitt og lifnaðarhættir eru endurspeglun á innra lífi þínu. Þegar friður er innra með þér geislar þú af friði út á við. Þegar hjarta þitt er barmafullt af kærleika, getur þú ekki komist hjá því að endurspegla og geisla þeim kærleika umhverfist þig. Þú getur ekki falið það sem er djúpt innra með þér því ytra ástand þitt er spegill af innra lífi þínu.

Bestustu kveðjur heim í góða veðrið :)

Valborg Rut

POQbum .com Graphics

Hver veit nema ég yrði svona í ræktinni..... hehe ;)

Mér finnst rigningin góð...

2007-07-15T11:09:00.000-07:00

Rólyndishelgi verður brátt liðin. Svo vill nú til að maður nennir engu og verður afskaplega þreyttur í svona veðri. Ausandi rigning og ekki er hún á förum næstu daga. Við erum að tala um rigningu stanslaust síðan ég kom út aftur. Ekki skrítið að heilu tjaldsvæðin og umhverfi séu á mörgum stöðum alþakin vatni og varnargarðar hafa verið reistir á nokkrum stöðum. En við búum í mikilli brekku svo sennilega lítill möguleiki á flóði hér. Í gær fengum við reyndar nokkuð þurran dag. Við nýttum tækifærið og fórum á tjaldsvæðið í Måndallen og þeir hörðustu léku sér í sjónum. Ég lét mér nægja að liggja í leti og njóta rigningarlausra mínótna. Það var þó engin sól, enda byrjaði fljótt að rigna, enn og aftur. Í lok næstu viku sést víst fyrir endann á þessu. Vá, vika í viðbót með leti og inniveru.

Stundum fyllist ég reyndar löngunar að fara út og dansa í rigningunni. Verða rennandi blaut og leyfa hárinu að klístrast við andlitið þegar ég hoppa í pollunum að alefli. Verst að það eru mörg ár síðan ég átti stígvél síðast. Það er alltaf gaman að verða stundum krakki aftur. Að hlaupa út þegar byrjar að rigna og hleypa út endalausri orku. Koma inn, kaldur og blautur, en með stórt bros og mikla ánægju. Yndislegt.

Knús á klakann,

Valborg Rut

Þolraunir og ákvarðanir

2007-07-13T13:53:00.000-07:00

Ég á það til að vera ofvirk. Ég á það líka til að nenna ekki að gera nokkurn skapaðan hlut. En sem betur fer er ég nokkuð atorkusöm manneksja og finnst lang skemmtilegast þegar ég hef nóg að gera. Jú vitanlega er alltaf gott að frá frí inná milli en það er annað mál. Orka kvöldsins fór í hreyfingu. Mikið er ég stolt af mér að vera loksins að bæta þetta þol mitt. Ekki að það hafi angrað mig eitthvað, enda var það afar sjaldan notað. Nema jú í endalausum gönguferðum með barnavagna upp og niður brekkur í þessu au-pair starfi mínu síðan í september. En ég er nú alveg á því að margir eru þeir sem eru í miklu verra formi en ég hef nokkurntíman verið. Ég verð enga stund að ná þessu upp. Kannski ég fari að lyft líka, þá verð ég nú rosa ánægð eftir einhverja mánuði ;) hehe. En ég borða nú bara ennþá nammið mitt, brauð og aðra óhollustu og þannig verður það áfram! Ætlunin er ekki að bæta neitt né laga nema þolið ;) Hver veit nema ég taki þátt í fitnessinu um næstu páska!! Nei ok djók.... hehe.

Ég þoli ekki ákvarðanir. En mest af öllu finnst mér erfitt að hafa hlutina óskipulagða eða eiga eftir að taka ákvarðanir. Svo líklega er best að drífa í þessu. Hvað í ósköpunum á ég að gera í haust? Ég er með hugmyndir, margar, ólíkar, smá framboð af vinnu, en þarf að geta pússlað þessu. Skrítið pússl. Ekki eins auðvelt og þessi í kassanum með mörgu kubbunum. Miklu flóknara en það. Þess má þó geta að ég hef ekki eina einustu þolinmæði í svoleiðis pússl.

Nú fer klukkan að nálgast miðnætti og ég ætla að finna ögn að borða. Hvernig stenndur á því að bloggin manns eru innihaldsríkari á veturnar? Jú og virðast nú eitthvað skemmtilegri. Bæði að skrifa þau og lesa. En hvað með það.

Kveðja heim á besta landið..... Valborg Rut

Að veikum mætti

2007-07-11T09:11:00.000-07:00

Af veikum mætti ég um strengi strýk,

en sterk er óskin mín, og vonin rík.

Að þú komir til mín, að ég finni þig,

að ást þín vilji snerta mig.

Greinaskil

Viltu vekja sönginn minn?

Vefja mér í faðminn þinn?

Því mín nótt er löng og þetta lag er bænin mín.

Viltu snerta andlit mittef ég hvísla nafnið þitt?

Verður þú hjá mér, ef ég er særð og þarfnast þín?

Greinaskil

Ég leita orða þeirra er allt fær tjáð,

sem óska ég um kærleik, frið og náð.

Að þú komir til mín, að ég finni þig,

að ást þín vilji snerta mig.

Textinn er fundinn. Var búin að gleyma því hvað hann er innihaldsríkur og segir í raun mikið. Takk Helga mín ;)

Greinaskil

Ég sat með tölvuna í fanginu, pikkaði hvert orðið á eftir öðru þegar ég stóð upp og náði í nammikassann minn. Settist og lét fara vel um mig, maulaði á súkkulaði og vafraði um netheima. Þangað til eldingu skaut niður í huga mér. Hvað er ég að gera? Ekki neitt. Bara sitja hér og láta mér leiðast og borða nammi í iðjuleysi mínu. Lagði frá mér tölvuna, setti nammið í skápinn og fór fram. Fimmtán gráður úti og pínu rigning. Gekk inní herbergið, fann til passlega ósamstæð íþróttaföt, tók hárið frá andlitinu og fór út. Í öskrandi grænu peysunni minni varð ég skyndilega hrædd. Hvað ef ég vek athyggli arnarins? Gerði allt sem ég gat til að gleyma þessari hugdettu. Staðföst á því að ég ætlaði hér eftir með síma meðferðis. Gekk áfram, hinn eina sanna veg. Upp brekkuna og útaf malbikinu. Hljóp þangað til ég gat ekki meir. Mikið var þetta vont. Ég hélt ég myndi deyja úr þreytu. Fór að Kormeset eins og svo oft áður, gangandi hratt eða skokkandi. Á bakaleiðinni þeyttist ég áfram eins hratt og ég gat þónokkra metra. Orkan var að renna út. Ef ég vildi komast á leiðarenda var mér hollast að ofgera mér ekki. En það er yndislegt að hreyfa sig. Aleinn með sjó, fjöllum, trjám, fuglum og skordýrum. Kvöld í iðjuleysi endaði með krafti og dugnað. Ég hrósa sjálfri mér fyrir stórgott framtak. Ætla mér að setja þennan þátt inní rútínu lífsins.

Greinaskil

Elskið allt og alla og ekki gleyma ykkur sjálfum.....

Greinaskil

Valborg Rut í rigningu í Norge - sem hrósar fyrirsögninni fyrir að virka á ný en greinaskilin hurfu!

2007-07-10T08:36:00.000-07:00

Ég óska eftir texta af lagi. Það er eintthvað á þessa leið: Að veikum mætti ég um strengi strýk, ef sterk er óskin mín og vonin rík, að þú komir til mín að ég finni þig...... og svo man ég ekki meira. Þannig ef svo vill til að þú eigir þennan texta má endilega láta mig vita :)

Það rignir endalaust. Líklega ekki í fyrsta skipti hér í Noregi en ég get nú alveg sagt að mig langar meira í sól ;) Samt ekki of mikinn hita, bara svona rétt passlegt svo maður geti farið út að hreyfa sig og svona!

En allavega, við erum komin heim af Noregsmeistaramótinu og Stian kom heim með þrefaldan noregsmeistaratitil. Ekki leiðinlegt það ;) Svo nú bíðum við bara eftir heimsmeistaramótinu :) Annars gekk þetta bara fínt og við komumst öll heil heim. Vá, ekkert smá ferðalag. Stanslaus keyrsla í 11 tíma, fimm ferjur og ausandi rigning allan tímann. Ég mæli semst ekkert voða mikið með að keyra frá Stord/Bergen til Vågstranda! En ef þið hafið nógan tíma, þolinmæði og gott veður er það eflaust ágætt.

Hugmyndaleysi hrjáir mig ásamt smá þreytu. Ætla að gera tilraun til þess að setja restina af júnímyndunum inná myndasíðuna.

Fjölskyldan mín er augljóslega í ferðalagi. Öll saman að leika sér í góða veðrinu á Íslandi. Hér lesa því ekki margir vegna sumarleyfa um víða veröld en hví að kvarta. Maður bloggar fyrir sjálfs síns ánægju þó maður fái næstum samviskubit ef maður skrifar ekkert.

Njótið sumarsins, það verður búið áður en við vitum af..... ;)

Valborg loksins heima í Jakobsgarden - vel á minnst, rosalega fer í mig að það virki ekki að setja fyrirsögn. Glatað. En ekki kvarta, ég þarf þá ekki að velta mér uppúr því hvað á að standa þar.

2007-07-07T14:36:00.000-07:00

Á borðinu lágu tvö blöð/tímarit um það hvernig ætti að koma sér í gott form. Svona fitness blöð með myndum að flottu fólki framaná. Ég teigði mig eftir blöðunum og flétti í gegnum þau. Það rifjaðist upp fyrir mér hversu mikla óbeit ég hef á blöðum sem þessum. Það er eitthvað við innihald blaðanna sem ég er bara alls ekki að kaupa. Hver auglýsingin og hvert viðtalið á eftir öðru öll með sama innihaldi. Hvernig er best að halda sér í formi eða koma sér í gott form. Að mörgu leiti eru þetta kannski ágætis blöð. Heilbrigður lífsstíll og allt það.

En einhverra hluta vegna finnst mér þetta samt senda svo röng skílaboð út í samfélagið. Eins og það eigi allir að vera eins. Allir eigi að vera með flatan maga, glæsilega upphandlegsvöðva og vöðvabúnt á maganum, vel vaxnir, grannir og fit. Allt blaðið snýst um að fá sem flesta til að líta svona út. Áskorun um að hefjast handa, taka mataræðið í gegn, hreyfa sig meira og viti menn.... flatur magi eftir tvær vikur! Nei kommon. Inná hverja er þessi auglýsing stíluð? Við vitum alveg að við umturnum ekkert líkamanum okkar á tveimur vikum á heilbrigðan hátt. Svo ekki sé minnst á að það eru ekki allir gerðir til að vera grannir og falla pörfekt inní þetta sjúklega staðlaða útlit. Við eigum bara að vera eins og við erum. Auðvitað er gott að lifa heilbriðum lífsstíl, hreyfa sig og borða hollt, en við megum ekki tapa okkur í því. Við þurfum ekki að vera með þennan rosalega flotta maga eða mörg kíló af vöðvum og fitumagnið hvergi sjáanlegt. Svoleiðis er það bara ekki. Við erum ekki öll sköpuð eins.

Mér finnst ótrúlegt að það sé einfaldlega hægt að gefa svona tímarit út í hverjum mánuði, og ekki bara eitt fyrirtæki heldur mörg. Skrítið. Fólk virkilega kaupir þetta. Harðákveðið í að breyta sjálfum sér og kynna sér hvað þessi og hinn misstu mörg kíló á hinum eða þessum tíma. Ég hef ofnæmi fyrir svona blöðum. Eflaust alls ekki verra en slúðurtímaritin. En eitthvað er það með allar þessar líkamlegu útlitskröfur sem hrindir mér í burtu. Verum bara ánægð. Setjum okkur raunveruleg markmið sem hægt er að ná á heilbrigðan og venjulegan hátt. Þrátt fyrir kröfurnar og ítni samfélagssins megum við ekki láta endalaust undan. Verðum að standa fast á okkar.

Við erum ekki öll gerð eftir sömu uppskriftinni. Hvert og eitt okkar á sína uppskrift. Ekkert eins og engum ætlað að vera eins.

Kveð úr heimi fitnesstímarita enn með líkamsræktarstöðvafóbíu og með nammiskál mér við hlið....

Valborg Rut

Því er lokið.

2007-07-06T12:21:00.000-07:00

Öll börn gera fæðingu sína að goðsögn. Það er öllum mönnum sammerkt. Viltu þekkja einhvern? Hjarta hans, huga og sál? Biddu hann að segja þér frá því þegar hann fæddist. Það sem þú færð að heyra verður ekki sannleikurinn, það verður saga. Og ekkert segir eins margt um manninn og sögur. (Vida Winter)

Rétt í þessu var ég að ljúka lestri Þrettándu sögunnar. Hvað getur maður sagt annað en... Vá. Þetta er ótrúleg bók. Bók sem hrífur mann með sér og maður gleymir sér algjörlega. Lifir sig inní bókina og drekkir sér í heimi persónanna. Svo raunverulegt, akkurat eins og ég vil hafa það. Um tíma datt ég reyndar aðeins út svo mikill er söguþráðurinn. Smá stund skildi ég minna en ekki neitt en eftir andartak fékk ég þetta allt til að skiljast. Mikil hugun í þessari bók. Maður getur að minnsta kosti ekki verið sofandi við lesturinn því maður verður að grípa vel við öllu. 423 blaðsíðurnar sem ég hef lesið síðustu daga hafa því allt ekki í sér eftirsjá. Og endirinn. Hann er æðislegur. Ekki upplífgandi, en svo vel skrifaður og framsettur. Eins og bókin í heild reyndar. Frábær bók sem ég vona að sem flestir komi til með að lesa til að njóta þessara æðislegu frásagnarlistar.

Njótið lífsins, munið að allir hlutir hafa tilgang og ekki gleyma því að allir skipta jafn miklu máli.

Bestustu kveðjur af NM..... Valborg Rut

Skrifað frá Stord

2007-07-06T02:35:00.000-07:00

Já Noregur er tæknivæddara land en ég bjóst við. Þráðlaust net um allar sveitir svo hér sit ég á hestamóti á eyju sem heitir Stord og flækist um netheima. Þessa stundina rignir en höfum nú verið nokkuð heppin með veður. Þvílíkur hiti í smá tíma í gær en svo erum við nú líka búin að rigna í kaf við og við. En við erum vassheld svo við lifum vel af smá bleitu. Annars gengur móti fínt bara eftir því sem ég best veit. Voða lítið og sætt eitthvað finnst mér, hehe.

Allavega komst ég loksins á leiðaredna eftir mikið ferðalag frá Akureyri. Einhvernegin svona: Akureyrarflugvöllur (40 mín) - Flug til Reykjavíkur (45 mín) - Umferðarmiðstöðin (2 tímar) - Rúta til Keflavíkur (45 mín) - Keflavíkurflugvöllur ( næstum 3 tímar) - Osló (6 að morgni til 8 að kvöldi) - smá skrepp í miðbæ Osló fyrir hádegið - Flug til Bergen (45 mín) - Keyrsla + ferja til Stord ( um 2 tímar) Eftir að hafa vakað frá sunnudagsmorgni til mánudagskvölds var ég dauðfegin þegar ferðalagi mínu var lokið í bili. En fyrir stafni eigum við margra klukkutíma keyrslu þegar við förum heim til Vågstranda á sunnudaginn.

Hef annars eitthvað voða lítið að segja. Lítið að frétta annað en flækningur og hestamótsfréttir. Höfuð það ágætt hérna og það er fínt að vera komin til Noregs aftur eftir fríið á Íslandi. Á nú eftir að vera hérna í ótrúlega stuttan tíma í viðbót að ég verð komin heim áður en ég geri mér grein fyrir því. Haustið enn óákveðið. Ef þú lesandi góður villt bjóða mér vinnu sem hæfir kröfuharðri mér endilega hafðu þá samband ;) En það er nú ýmislegt í boði, bara ef ég gæti látið það virka allt saman því það eru fáir tímar í einu á ólíkum stöðum. En þarfnast víst meiri vinnu en það svo ég geti nú verið ofurakív ;)

Svo vil ég óska afa mínum innilega til hamingju með daginn í dag! Og vona að öll heila fjölskyldan mín hafi það gott í ferðalaginu í vikunni :) Stefna þeirra er víst sett yfir kjöl og einhverjar fjallaleiðir og að Minniborgum. Á víst að vera ekki svo langt frá Skálholti að ég held.

Meira en nóg komið af löngum skrifum um ekki neitt.....

Ég á síma sem má alltaf hringja í.... norska númerið vitanlega í notkun núna ;)

Kveðja frá Stord, Valborg.

Oslo

2007-07-02T03:31:00.000-07:00

Er a lestarstod i midbæ Oslo. Matti ekki breyta fluginu minu til Molde svo eg mun fljuga til Bergen i kvold og hitta Agnesi og co. Akvad ad kikja bara adeins i bæjinn en hef nu ekki mikla orku sokum svefnleysis. Hef ekkert sofid sidan eg vaknadi i gærmorgun. En arkadi samt i nokkrar budir, kom vid i bakarii og tok sma gonguferd. En nu er ausandi rigning svo akvedid var ad kikja i tolvu og fara svo bara aftur a flugvollinn. Gæti eflaust lagt mig a golfinu og reynt ad sofa sma. Liklegt. Eda hitt og heldur. A morgun er tad hestamotid. Sennilega ekki netkaffi tar to tad væri nu mikill kostur. Va hvad eg hlakka til ad sofna i kvold.

Bestu kvedjur heim til allra..........

Valborg Rut flækingsprinsessa.

Fríið senn á enda

2007-06-30T16:43:00.000-07:00

Þetta er dalurinn minn, hann er dalurinn þinn, hann er öndvegi íslenskra dala.....

Dagurinn var tekinn snemma og héldum við á smá þvæling áður en við fórum heim, hentum nauðsinja sveitafötum í töskur og brunuðum á besta bílnum í Svarfaðardalinn. Það ótrúlegasta er þó að þegar við mætum í sveitina verða allir þetta líka ofvirkir. Varla er tími til að setjast niður eða borða fyrir hamagangi í reitnum okkar. En lífið í dalnum er nú voða friðsælt og fer allt fram með ró og spekt. Hestarnir fengu vitanlega hreyfingu og tókum við æðislegan reiðtúr niðrá bakkana og sveitina. Veislumatur eins og vant er og þeir sem ekki nenntu að gera neitt að viti lágu bara í sólbaði og létu fara vel um sig.

Á morgun mun ég halda af landi brott. Er þó ekki byrjuð að pakka og ekki einu sinni búin að þvo allt. En það reddast. Flýg suður um kvöldið, út um nóttina, meira er óákveðið. Þarf að breyta ferðalaginu mínu aðeins og get því ekki tekið innanlandsflugið mitt svo ég þarf að finna eitthvað ögn fljótlegra til að vera komin fyrr til Molde. En hvernig þetta verður mun bara koma í ljóst á flugvellinum í Osló á mánudagsmorguninn.

Í alla næstu viku verð ég netsambandslaus. Vá, það verður þolraun þar sem ég er orðin svo háð tölvunni minni. Erum að fara á Noregsmeistaramótið í hestaíþróttum og verðum að ég held í viku. En ég minni á að ég á síma. Í hann má endilega hringja eða senda sms. Það er ódýrara en ég hélt að senda sms á milli landa ;)

Pælið í því hvað lífið yrði miklu skemmtilegra ef allir þeir sem kíkja hér inn myndu skilja eftir sig eina línu í kommentinu. Það væri yndislegt ;)

Hefur verið frábært að vera hérna heima í smá fríi, takk elsku besta fólk fyrir allt og þeir sem ég næ ekki að kveðja, sjáumst í ágúst :)

Kveð að sinni úr bestasta besta herbergi veraldar..... Valborg Rut

Elsku besta Sunna!

2007-06-29T17:28:00.000-07:00

Elsku besta uppáhalds dúkkan mín á afmæli í dag. Sunna er orðin 14 ára! Vá, mér finnst svo stutt síðan ég var 6 ára, 29. júní í dótabúðinni í Kringlunni í Reykjavík að velja mér nýja Sunnu dúkku. Daginn sem við komum frá Þýskalandi. En í þeirri ferð gleymdi ég Sunnu hinni, undir vaska á almenningsklósetti. Man þegar ég var að þvo mér um hendurnar og lét Sunnu standa á gólfinu fyrir neðan vaskann. Svo fórum við og keyrðum lengi lengi. Ég fattaði ekki að ég hefði gleymt henni fyrr en við vorum komin alltof langt til að snúa við og sækja hana. Ég grét og grét í marga daga. Þetta var hræðilegt. Pabbi var að verða gráhærður því ég grenjaði og mamma vorkenndi mér svo rosalega mikið. En þegar ég kom heim, fékk ég um leið nýja dúkku. Vitanlega var hún látin heita Sunna líka en fékk þó eftir nafn svo ekki þyrfti alltaf að segja Sunna gamla eða Sunna nýja. Svo Sunna Lind situr hér enn í hillunni minni og er ekki á förum á næstunni.

Sunna er ekki eins og hvert annað dót. Uppá hana var passað betur en allt, oftar en ekki klædd í náttföt á kvöldin og klædd eftir veðri á daginn. Þegar Baldur fæddist fórum við mamma út að labba, hún með barnavagn en ég með dúkkuvagn. Báðir bláir og vel búið um þá báða. Uppáhalds dúkkurnar og dótið síðan ég var yngri en ennþá í herberginu mínu. Núna eru Sunna og Tinna hilluskraut sem þurrkað er af og skipt um lúkk stöku sinnum.

En það var líka annar góður vinur minn sem hefði átt afmæli í dag. Það er Skundi. Hundurinn sem Stebba frænka átti. Man alltaf að Sunna og Skundi eiga sama afmælisdag. Skundi var þó orðin svo gamall að hann er bara núna í fallegri kistu í Laugaselinu okkar. En engu að síður gaman að þessum degi þeirra ;)

Dagarnir líða, ég mun snúa til Noregs á sunnudagskvöldið, út um nóttina, Molde miðjan mánudag.

Enda þetta með mynd af hillunni minni, Sunna og Tinna ráða þar ríkjum..... fallegastar ;)

Bestu kveðjur, Valborg Rut

Brostu :)

2007-06-27T16:37:00.000-07:00

Þeir virðast svo glaðir. Svo hamingjusamir og ánægðir. Þeir eru svo krúttlegir og kjánalegir. Svo góðir vinir, standa svo vel saman í öllu.

En.

"Guð hlýtur að elska venjulega menn úr því hann hefur gert þá svo marga."

Besti vinur þinn er sá sem þekkir galla þína en er samt vinur

2007-06-26T12:25:00.000-07:00

Hugmyndir, langanir, allt í klessu, hvað er best, hvað vilja aðrir, hvað vil ég, hvað er gáfulegast, á hverju læri ég mest, hvað er skemmtilegast, óákveðni, erfitt val.

Ég veit ekki hvað ég á að gera í haust.
Nokkrir hlutir sem koma til greina en ég get ekki valið því mig langar svo margt.
Mig langar að vinna á leikskóla.
Langar að vinna í blómabúð við blómaskreytingar.
Mig langar að geta verið með í barnastarfinu í kirkjunni.
Það væri fínt að flytja bara í Vatnaskóg.
Er ég barn eða fullorðin?
Mig langar í mína eigin íbúð.
Mig langar að vinna starf sem tekið er eftir og lætur gott af sér leiða.
Mig langar að vera eitthvað. Er ég kannski eitthvað?
Best væri að lenga sólarhringinn um nokkra tíma og komið öllu fyrir.
Þá myndi ég vinna á leikskóla, vera í kór, vinna í blómabúð, vinna í barnastarfinu, skreppa í skóginn um helgar auk þess að njóta þess að vera til.
En þetta er of mikið í einu. En á hverju á ég að byrja?
Ég ræð fram úr þessu. Í málið verður gengið á morgun.
Ég þoli ekki þegar eitthvað er óskipulagt.
Vil hafa allt planað og ekki neitt í lausu lofti.

Mig langar að læra á gítar. Gítarinn minn er svo falskur að á hann er ekki einu sinni hægt að glamra. Hann er of falskur til þess að ég geti stillt hann. En þó ég kunni örfá grip þá kann ég samt ekki neitt. Langar að geta spila vel og gripið í gítarinn við ólík óformleg tækifæri. Aldrei að vita nema ég taki mér þetta sem langtíma aukaverkefni.

Í dag var gengið gegn hraðakstri og slysum í umferðinni. Gott framtak sem ég hefði þó viljað að hefði borið meira á auglýslingalega séð. Í fréttablaðinu í morgun rakst ég til dæmis á þetta og kom þá aðeins fram að gengið væri í Reykjavík. Ég hugsaði, nú asnalegt, ég myndi mæta ef þetta væri á Akureyri líka. En seinna um daginn, aðeins tíu mínótum áður en gangan átti að byrja frétti ég að því að þetta væri líka á Akureyri. Nei of seint, ég niðrí kirkju, illa klædd og í ógönguhæfum gelluskóm. Glatað. En ég horfði þó á viðburðinn þegar á ráðhústorgið var komið. Táknrænt virtist þetta úr fjarska og gott framtak. Vonandi að viðburðir sem þessi vekji fólk til umhugsunar og á einhvern hátt dragi úr slysatíðni í umferðarslysum.

Herbergið mitt er orðið íbúðarhæft, ryklaust ef svo má að orði komast, ekkert drasl og nokkrar hillur hafa verið fíniseraðar og lagfærðar. Ég var þó vinsamlegast beðin um að pakka glerdóti úr glugganum ofan í skúffu áður en ég færi svo það yrði heilt þegar ég kæmi heim svo ekki þyrfti að hlusta á skammir frá prinsessunni ef eitthvað ólagaðist.

Á morgun mun ég lifa, annað er ekki ákveðið í bili.

Verið góð við allt og alla......

Valborg Rut

Helgin í myndabrotum

2007-06-25T03:55:00.003-07:00

Brunuðum í Laugaselið okkar í Svarfaðardalnum á laugardaginn.

Móðirin reynir fyrir sér í garðyrkjunni og bíður spennt eftir jarðaberjunum.

Fjölskyldan í hnotskurn..... bíllinn telst sem fjölskyldumeðlimur....

Agnar smíðastrákur.... kofinn þjakast áfram :)

Ég og elsku bestu hestarnir mínir :)

Pabbi og Baldur..... eitthvað þreyttir eftir hörku vinnudag í sveitinni ;)

Góðir dagar í sveitinni, ég og Agnar keyrðum inní botn á Svarfaðardal og svo hringinn í dalnum, ég kíkti á litla sæta draumahúsið mitt á Dalvík, borðaði endalaust mikið af góðum mat, fór í frábæran reiðtúr með Sigga niðrá bakkana, hoppaði í þúfunum og málaði felgurnar á snjósleðakerrunni. Draumalíf ;)

Bestustu kveðjur......... Valborg Rut sveitastelpa

Heyrst hefur....

2007-06-23T06:50:00.000-07:00

Eftir mikla, langa og stranga leit að nýjum gallabuxum fannn ég loksins fullkomnar buxur í dag. Dýrustu buxurnar í bænum en ég lét mig hafa það. Þegar ég kom heim tilkynnti ég sigri hrósandi að ég ætti loksins nýjar buxur. Heyrist þá kallað úr herberginu hans Baldurs: Eru þær olía, bensín eða diesel? Hehe ég var ekki alveg að fatta þessa hugmynd strax en kallaði svo að þetta væru diesel. Nú af hverjur ekki bensín? hehe, skondin hugmynd.

Agnar sagði í fyrradag við matarborðið: Valborg hvað ertu eiginlega gömul. Ég: Bráðum verð ég tuttugu ára! Agnar: Þú þarft að finna þér kærasta!! Hehe, þegar bræður mínir eru nú farnir að spá í þessu. Ég spurði Agnar hvort hann ætlaði ekki að finna sér kærustu en honum leist nú lítið á það. Hann væri ekki jafn gamall og ég!

Pabbi sagði að ég væri eins og kettlingur. Það mætti ekki koma við mig því þá myndi ég eiga það í hættu að brotna! Hehe, hef nú ekki orðið vör við það en jæja.....

Mamma vill meina að ég sé sérviskupúki. Það veit ég vel, málið er bara að hún er lítið betri sjálf ;) hehe. Einnig vill hún meina að ég sé ofdekrað stelpuskott en ég er ekki alveg sammála. Svo á ég að vera með uppfinningadellu og óframkvæmanlegar hugmyndir. Svo er hún ekki sammála þeirri hugmynd að ég sé að verða stór. Allavega ekki þegar sú hugmynd kemur að flytja að heiman. Þá verð ég skyndilega 10 ára.

Marengstertan mín er að tilbúnast og þegar hún er klár getum við rennt í dalinn. Líklega þarf ég að finna nokkur föt eða svo. Skilst að ég eigi að mála snjósleðakerru. Já já, kerran getur nú ekki verið með rauðum járnum lengur þar sem við eigum núna bláan bíl!! Verður nú allt að vera í stíl hjá litlum pjattrófum. En í þetta sinn er það pabbinn svo augljóst er að ég hef ekki langt að sækja þetta.....

Ég hrósa sjálfri mér fyrir frábæra bloggframistöðu þrátt fyrir engin komment.

Kveðja úr besta herberginu.......... Valborg Rut

Frábær dagur

2007-06-22T14:27:00.000-07:00

Byrjaði daginn á elsku besta kirkjugarðinum mínum. Sólveig mætti á svæðið og við skutluðumst í garðinn. Tókum nokkrar myndir, röltum um garðinn og trufluðum fyrrverandi samstarfsfólk og aðra við vinnu sína. Gaman að hitta alla þarna og komast aftur í kirkjugarðahúmorinn. Verst að við öfunduðum þau svolítið af bláu vinnusmekkbuxunum. Sólveig, hlakka til að fá myndirnar og takk fyrir æðislegtan morgunn ;)

Kom svo heim og brunaði af stað á Vestmannsvatn. Gaman að hitta Öbbu og Hauk þar og komast í snert við sumarbúðalífið. Við Abba skruppum til Húsavíkur og röltum smávegis þar og kynntum okkur líf smábæjarins. Sá bær heillar nú ekki og myndi ég ekki velja þann stað til að búa á. En ágætur bær þrátt fyrir það. Lífið á Vestmannsvatni virtist eitthvað svo frjálst, en um leið svo agað og skipulagt. Væri gaman að fá að vera lítil stelpa í sumarbúðum. Þó ekki væri nema eitt skipti. Eitthvað sem ég prófaði aldrei. Takk fyrir daginn elsku besta fólk :)

Stefnan er sett á Laugaselið okkar í Svarfaðardalnum okkar bestasta á morgun. Hlakka til að koma þangað. Sveitin mín, dalurinn minn, hestarnir mínir og þúfurnar mínar. Verður varla mikið betra.

Ætla að gera tilraun til þess að hafa þessa færslu ekki ofur langa eins og flest allar færslur á þessu ágæta bloggi. Svo ég læt hér staðar numið.

Passið vel upp á ykkur sjálf........... Valborg Rut

Við getum aðeins breytt einni manneskju í heiminum - það erum við sjálf.

2007-06-21T11:09:00.001-07:00

Ligg hér í rúminu mínu heima í besta herberginu. Alltaf jafn gott að koma heim í herbergið sitt. Finnst það samt hálfs skrítið núna. Ekki alveg eins og vanalega. Uppáhalds hlutirnir mínir eru í Noregi og aðrir hlutir hafa af einhverjum ástæðum fengið samastað í herberginu þar til ég kem aftur heim. En þegar ég kem nú aftur verður nú öllu umturnað. Þegar ég ligg samt hérna í miðju þessa alls, horfi á herbergið mitt í heild sinni með öllu þeim húsgögnum og magni af dóti og hlutum sem því fylgir bíður það sennilega ekki uppá marga breytingarmöguleika. Ég sem hafði stóra hluti í hyggju verð að öllum líkindum að fresta þeim þangað til ég fæ mitt eigið heimili.

Í gær kannaði ég fasteignamarkaðinn. Þar sem ég er nú að verða stór og afskaplega sjálfstæð prinsessa langar mig að eiga mitt eigið heimili. Ég vinn bara í lottó ja eða þeir sem eiga nóg geta gefið mér smá. En allavega komst ég að ýmsum hlutum. Ég komst að því að lítil 3 herbergja blokkaríbúð kostar að meðaltali 12-13 milljónir. Vá. En 4 herbergja einbílishús með bílskúr á Dalvík kostar rúmar 10 milljónir. Enda heillaðist ég af þessu húsi og talaði ekki um annað í gær en þetta hrikalega litla sæta gamla hús. Rosalega væri nú gaman að geta keypt sér hús. Hef því komist að niðurstöðu um að líklega sé ég betur sett á Dalvík en Akureyri þar sem íbúðarverð þar er töluvert lærra. En ég á nú enn eftir að safna fyrir þessu. En þó ætla ég að leggja leið mína til Dalvíkur um helgina og kíkja aðeins á þetta hús. Langar svoooooo mikið í svona fullkomið mitt heimili.

Dagurinn fór að mestu leiti í að uppfæra útlitið. Var orðið heldur léleg umgjörð eftir mánuðina í Noregi. En nú er ég búin að gera það sem ég get, klipping, strípur, litun og plokkun. Á enn eftir að nenna að fara í bæjinn og leita að nýjum gallabuxum. Því eins og daglegir lesendur vita eru hinar einu sönnu gallabuxur að gefa upp öndina. Vonandi að ég finni mér nokkrar flíkur eða svo.

Á morgun mun ég halda á vit ævintýra á Vestmannsvatni. Hlakka mikið til. Í fyrramálið verður svo eflaust kíkt í garðinn góða með Sólveigu. Fór einmitt í gærkvöldi með Sólveigu og Maríu á rúntinn, Eyjafjarðarhringinn og fleira. Hörku stuð eins og við mátti búast :) Takk fyrir kvöldið stelpur!

Jæja, mamma mín er víst búin að gera ljómandi góðan fiskrétt handa mér svo ég er farin í eldhúsið.....

Valborg Rut

Akureyri!

2007-06-20T04:26:00.000-07:00

Eftir margra klukkutíma ferðalag, bátsferð, leigubíl, innanlandsflug, millilandaflug, rútuferð og bílferð komst ég loksins í Vatnaskóg á mánudaginn. Það var yndislegt. Frábært að koma þangað og þá var maður eiginlega bara kominn heim. Í gær tók svo við bílferð heim í besta bæjinn. Mamma búin að taka heimilið allt í gegn sökum þess sem litla prímadonnan prinsessa var að koma heim. Ekkert betra en að koma heim og sjá allt hreint. Svo var haldið í mat til ömmu og afa og borðað íslenskt lambalæri. Fólk fer örugglega að verða þreytt á að hlusta á mig því ég tala svo mikið og þarf að segja frá svo miklu. En þau losna við mig aftur svo ég vorkenni þeim ekki neitt ;) hehe.

Í nótt byrjaði ég á því að vakna við eitthvað þrusk við gluggann minn. Opnaði augun og sá að það var köttur sem langaði mikið inn og hafði stungið hausnum inn til að kanna aðsætður. Ég þurfti ekki annað en að líta á hann og þá fór hann út. En nokkrum mínótum seinna kemur hljóð frá mjúkri lendingu. Stendur þá ekki kattarkvikindið uppá sjónvarpinu mínu, risastór svartur og hvítur köttur. Ég glaðvaknaði og sagði reiðinlega við hann að hann ætti vinsamlegast að koma sér út og það væri ekki í boði að heimsækja mig að næturlagi!! Foreldrar mínir skildu nú ekkert í þessu og mamma kom og spurði hvort ég hefði verið að tala uppúr svefni. Nei nei, ég var bara að reka út kött!! Við erum að tala um að herbergið mitt er á annarri hæð og það var rúllugardína fyrir glugganum. En ekki virtist það nú stoppa þennan ákafa kött. Hér eftir verður glugginn ekki svona mikið opinn þegar ég er að reyna að sofa. Ég hef nú sofið með litla kettlinga uppí hjá mér, en ókunnugum risaketti er alls ekki boðið.

Vaknaði og keyrði mömmu í vinnuna í morgun. Heim í sturtu og vakti Agnar fyrir tíu til að fá hann með mér í Skálateiginn. Bróðirinn skyldi nú ekkert í þessum asa, að hann þyrfti að vakna fyrir tíu! Haha, nú verður sko ekki sofið svona lengi. Við til ömmu og afa en enginn heima svo við fórum til ömmu gömlu. Hún var vitanlega í skýunum yfir heimsókninni og það er nú alltaf gaman að kíkja til hennar. Agnar er að farað keppa í fótbolta svo ætli ég fari ekki eitthvað út þangað til ég sæki mömmu í vinnuna. Eflaust kíki ég í Hagkaup í von um að vinkonurnar séu að vinna.

Læt þetta nægja í bili úr besta herberginu....

Valborg Rut heima á Akureyri :)

17. júní.

2007-06-17T12:24:00.000-07:00

Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!
Vér lofum þitt heilaga, heilaga nafn!
Úr sólkerfum himnanna hnýta þér krans
þínir herskarar, tímanna safn.
Fyrir þér er einn dagur sem þúsund ár
og þúsund ár dagur, ei meir:
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.
:/: Íslands þúsund ár, :/:
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.

Greinaskil

Ég óska ykkur öllum til hamingju með þjóðhátíðardaginn. Mesta hneiksli dagsins er þó að ég steingleymdi að flagga íslenska fánanum hér í útlandinu. En ég vona að Íslendingar hafi verið duglegir við fánaiðjuna í dag og staðið sig betur í verkinu en ég. Ég hafði þó ekki hugsað mér að fara nánar útí þessa miklu hátíð því ég er jú ekki svo mjög með sögu landsins á hreinu sökum gleymsku og lærdómstregðu. En nóg um það.

Greinaskil

Nýstúdentar Menntaskólans á Akureyri fá líka bestu kveðjur. Abba, Halla, Hulda, Þóra, Gunna, Hrefna, Elín.... og aðrir MA-ingar innilega til hamingju með daginn :) Þetta er mikill og stór dagur. Framtíðin getur haldið áfram, fólk er búið að mennta sig og getur farið í háskóla. Vá hvað allir eru að verða stórir. En ég læt mér nægja að útskrifast ekkert og hafa engan stúdentatitil. En ef það mun gerast einhverntíman seinna þá er ég ákveðin í því að gera sem minnst úr þeim degi. Annað hvort er ég bitur út í að vera ekki búin með þetta sjálf og reið við lærdómshæfileika mína og áhuga eða mér finnst bara of mikið lagt uppúr því að allir hafi endilega lokið hinu og þessu prófi. En engu að síður samgleðst ég þeim sem stóðust það sem ég stenst ekki. Ég vildi að ég gæti verið að vinna í Höllinni núna og fylgst með fyrrverandi bekkjarsystkinum og vinum fagna þessum degi. Vona að þið hafið átt góðan dag og séuð í þessum skrifuðu orðum að skemmta ykkur voða vel í Höllinni ;)

Greinaskil

Í fyrsta skipti á ævinni lendi ég ekki í pökkunarvandræðum! Já ég er loksins að geta pakkað án þess að þurfa að pakka upp aftur eða nota alla mín krafta til þess að loka útstoðinni töskunni þó með því að rennilásinn haldist samann. Nú stefnir allt í að þetta takist, taskan er ekki full og aðeins örfáir hlutir eiga eftir að fara ofaní.

Greinaskil

Á morgun kem ég heim til besta landsins og ég er að springa úr tilhlökkun. Þó það sé nú afskaplega gott að vera hér er nú alltaf gott að koma heim og hef ég alls ekkert á móti smá fríi. Hlakka til að hitta alla og vera með ykkur í nokkra daga. Mamma ég minni á marengstertuna sem ég hlakka til að fá..... ;) Annað matarkynnst sem væri vel þegið..... fiskur, lambalæri með brúnni sósu og karteflum, pönnukökur, sjoppuhamborgari, litlar kjötbollur í súrsætri sósu, kjúklingabringur í rjómaostasósu, nóa kropp..... já og alveg örugglega eitthvað fleira. Hehe ótrúlegt, maður saknar matarinns heima fyndilega mikið. Greinilega dýrar vikur í vændum hjá foreldrunum þar sem dóttirin óskar sér alls hins besta í þessu fríi sínu. En ég er nú svo sjaldan heima að það er allt í lagi ;) Og get ég líka fengið soðnar kjötbollur með káli þó að pabba finnist það vont?

Greinaskil

Hlakka til að sjá bræður mína. Vá er viss um að þeir hafi stækkað heil ósköp. Hlakka til að fara með Sólveigu í kirkjugarðinn, að fara í heimsókn á Vestmannsvatn til Öbbu, að fara í Vatnaskóg á morgun, að lenda á Íslandi, að vera jeppagella, að sofa í rúminu mínu og eiga yndislegt frí í nokkra daga. Og ég ætla að kaupa ís með súkkulaðisósu og jarðaberjum í Leirunesti.

Greinaskil

En nú ætla ég að pakka tölvunni, halda áfram að setja föt og skó niðrí tösku og fara ekki ofur seint að sofa.

Greinaskil

Bestu kveðjur frá Norðmannalandi.... næstu skrif frá Íslandi :)